روزنامه های تهران، استعفای دشمن ایران و دوست مسکو

روزنامه های امروز صبح تهران، چهارشنبه ۲۷ بهمن در صفحات اول خود از استعفای مشاور عالی امنیت ملی ترامپ نوشته و وی را با عنوان هایی مانند دشمن ایران و دوست مسکو توصیف کرده و در مقالاتی به تفسیر و تحلیل این استعفا و تاثیر آن در وضعیت رییس جمهور جدید آمریکا و منافع ایران پرداخته اند.
طرح، به نوشته روزنامه ها، شتابزده نمایندگان مجلس برای مهار خودسرها، ابراز نگرانی از وضعیت نگران کننده خوزستان و گسترش فقر و بیکاری در کشور از جمله مطالب اصلی روزنامه های امروز است.
تیتر و عکس صفحه اول اعتماد
شلیک به روابط ترامپ با مسکو
نعمت الله عبدالرحیم زاده با تشریح استعفای مشاور عالی امنیت ملی ترامپ نوشته: حالا مسئله این است که ترامپ بعد از استعفای فلین در مورد ترمیم روابط با روسیه چه خواهد کرد و از طرف دیگر، این اتفاق چه تأثیری بر آینده سیاسی او می‌گذارد. بی‌شک فلین یکی از مهره‌های اصلی ترامپ برای ترمیم روابط با روسیه بود و استعفای او به ترامپ نشان می‌دهد مسیرش به سمت روابطی بهتر با پوتین مواجه با چه خطرهایی در داخل امریکاست. ترامپ هنوز افرادی مثل رکس تیلرسون، وزیر خارجه برای پیمودن این مسیر در کنار خود دارد و پیام تبریک روز سه‌شنبه تیلرسون به صربستان هم نشان می‌دهد او متعهد به پیمودن این مسیر است.
نویسنده روزنامه سپاه پاسداران توجه داده که موضع یکپارچه دموکرات‌ها علیه ترامپ و حتی ناخشنودی طیف قابل توجهی از جمهوری‌خواهان از این قصد، کار را برای ترامپ بسیار مشکل‌تر از آن چیزی می‌کند که او تصورش را می‌کرد. در ماجرای استعفای فلین هم جمهوریخواهان حاضر به حمایت قاطع از ترامپ و دولت هم‌حزبی خود نشدند چراکه وقتی پای روسیه به میان بیاید، آنها به صورت سنتی از دموکرات‌ها آتشی‌تر هستند، بنابر این اگر ترامپ بخواهد مسیر بهبود روابط با روسیه را ادامه بدهد نه تنها با فرصت‌طلبی دموکرات‌ها روبه‌رو می‌شود بلکه نمی‌تواند حسابی روی حمایت هم‌حزبی‌های خود بکند.
جوان به این نتیجه رسیده که: این وضعیت برای ترامپ به معنای دادن قربانی بیشتر در این مسیر است که شاید تیلرسون یکی از این قربانی‌ها باشد و حتی بیشتر از این، خود او هم قربانی این روند بشود، چنان که افرادی مثل جان کری، وزیر خارجه پیشین امریکا پیش‌بینی کرده بودند ریاست جمهوری ترامپ عمر کوتاهی خواهد داشت و حتی شاید به چهار سال طبیعی خود هم نرسد.
به نفع ایران
مهران کرمی در سرمقاله ابتکار نوشته: تصور بسیاری از کارشناسان بر این بود که دونالد ترامپ در راه پیشبرد سیاست های متفاوت خود راه دشواری در پیش دارد ولی احتمالا کمتر کسی تصور می کرد که تنها در چند هفته دامنه تغییرات به آشفتگی عمیق در ارکان تصمیم‌گیری کاخ سفید منجر شود.پس از ناکامی حقوقی دونالد ترامپ رئیس جمهوری در ماجرای ممنوعیت ورود اتباع هفت کشور مسلمان به خاک امریکا، کناره‌گیری مشاور امنیت ملی ترامپ دومین شوک بزرگ را به تیم او وارد کرد.
نویسنده با اشاره به عقب نشینی های ناگزیر ترامپ در همین مدت کوتاه مانند سیاست پذیرش چین واحد، انصراف از انتقال سفارت امریکا از تل‌آویو به بیت‌المقدس و پذیرش ضمنی برجام نوشته: وادار کردن دولت امریکا به عقب‌نشینی از برخی سیاست‌هایش در برابر ایران نیز از این امر مستثنا نیست اما هوشمندی دستگاه سیاست خارجی کشور و لزوم هماهنگی دیگر دستگاه‌ها اعم از امنیتی و نظامی تا برخی تریبون‌های رسمی و غیر رسمی با وزارت خارجه و پرهیز از اقداماتی که طرف مقابل از آن تلقی تحریک آمیز بودن می کند از اسباب و لوازم کامیابی ایران در برخورد با این کشور است.
سردبیر ابتکار تاکید کرده که: با تداوم مشکلات کنونی و بحران‌های پی‌در پی در کاخ سفید و حلقه نزدیکان رئیس جمهوری جنجالی امریکا، موضوع رویارویی با ایران می‌تواند دستخوش فراموشی شود. در این حالت خواست برخی دشمنان بدخواهان منطقه‌ای ایران نیز به خواست خود برای ایجا تقابل میان ایران و امریکا نخواهند رسید.
ترامپ قربانی داد
مسعود سلیمی در سرمقاله جهان صنعت با اشاره به بحرانی که در زمان نیکسون پیش آمد و او را مجبور به استعفا کرده نوشته: نیکسون در شب هشتم آگوست ۱۹۷۴ و پس از مدتی مقاومت و مقابله رسانه‌ای و حقوقی با دادگاه پیش از استیضاح کنگره که به‌طور قطع رای سقوط رییس‌جمهور به خاطره سوءاستفاده از قدرت را می‌داد، به ناچار استعفا داد. رییس‌ جمهور ایالات متحده به ارتکاب سه جرم متهم شده بود؛ جلوگیری از عدالت، سوءاستفاده از قدرت و دست آخر دروغ‌پردازی و به سخره گرفتن کنگره و قوه قضاییه کشور.
نویسنده با این مقدمه یادآوری کرده: کمتر از یک ماه پس از به قدرت رسیدن ترامپ وبا به چالش کشیده شدن فرمان مهاجرتی او، اینک حرف و حدیث‌ها درباره ارتباط خوب کاخ سفید با کرملین ابعاد تازه‌ای به خود می‌گیرد.پیش از استعفای فلین از سمت مشاور ارشد امنیتی ترامپ، خبرها از رقابت سخت نزد مشاوران امنیتی رییس‌جمهور آمریکا تا پای حذف شدن حکایت می‌کرد، اینک که یکی از نزدیک‌ترین مردان به ترامپ، کسی که در حضور معاون رییس‌جمهور به دروغ قسم خورده بود به دلیل تماس با سفیر روسیه در آمریکا و قولی که پیش از انتخاب ترامپ برای سهولت در رابطه دو کشور داده بود با استعفای خود، ضربه بزرگی به آینده ترامپ وارد کرد تا مشخص شود رییس‌جمهور آمریکا چه روزگار دشواری را برای ایالات متحده و جهان رقم خواهد زد.
سرمقاله جهان صنعت در نهایت به این جا رسیده که: آخر پوتین و تمام سوداگران ظهور دوباره «تزاریسم» کسانی که موجبات سقوط شوروی را به پای آمریکا نوشته‌اند به نظر می‌رسد اینک سخت در راه سست کردن زیرساخت‌های دموکراسی آمریکا گام برمی‌دارند.
میترا زمانی در ستون طنز جهان صنعت نوشته: آقای لاریجانی در مجلس می‌فرمایند که آمریکایی‌ها قصد عصبانی کردن ایرانی‌ها را دارند. اگر حرف ایشان درست باشد که جناب ترامپ مشغول زیره بردن به کرمان است. از مردم ایران عصبانی تر داریم؟ گفت‌وگوهای زن و شوهری که همه اش مشت است و لگد! گفت‌وگوهای سیاسی که همه اش اتهام است و بهتان و اگر پایش برسد به بزن بزن هم تبدیل می‌شود!
به نظر این طنزنویس: گفت‌وگوهای اقتصادی هم بهتر از این نیست. شما یک اقتصاد‌دان این دولت با یک اقتصاد‌دان دولت قبلی را با هم بگذارید داخل یک اتاق در بسته بعد در ۱۰ دقیقه باید آمبولانس خبر کنید. همین دربی اخیر را هم که دیدید همه «ییهو» و خودجوش عصبانی شدند!
کارتون سهیل محمدی، اعتمادحق نشر عکساعتماد

بایسته‌های مواجهه با ترامپ
علی اشرف نظری در مقاله ای در تعادل انتقاد کرده که در تحلیل شخصیت ترامپ عده ای را امری غیر قابل پیش بینی می دانند که امکان درک و پیش‌بینی آن میسر نبوده است، از سوی دیگر، طیف گسترده‌یی از دیدگاه‌ها وجود دارد که با نگرشی تحقیرآمیز، واکنشی یا اضطراب‌آ‌لود درصدد فهم رفتارها و رخدادهای در حال ظهور هستند. اینکه سرنوشت ناتو چه خواهد بود؟ سرنوشت برجام به کجا منتهی خواهد شد؟ نوع مواجهه ایالات‌متحده و ایران چگونه خواهد بود؟ پیمان‌های منطقه‌یی نظیر نفتا و اپک چه سرنوشتی خواهند داشت؟
به نظر نویسنده در پی یافتن درک درستی از شخصیت ترامپ نوشته: ترامپ تمایل دارد خود را فردی بسیار محبوب و پرطرفدار نشان دهد که همه محو قدرت شخصیت او هستند. در تصاویری که اغلب از او پخش می‌شود، همیشه حلقه‌یی از دوستان او در کاخ سفید حضور دارند و او خود را در میان آنها می‌بیند. اما این ظاهر قضیه است. ترامپ بسیار نگران است که دیگران متوجه تنهایی او در میان جمع شوند، نوعی اضطراب از تنهایی که به خاطر خودشیفتگی و خودبزرگ‌بینی او بیش ‌از پیش ظهور خواهد یافت.
امر دیگری که نویسنده مقاله تعادل به آن اشاره کرده: ترامپ در شرایط کنونی بیش از هر چیز نیاز به دیده شدن و درک دارد. نباید او را تحقیر کرد و خوار شمرد. تحقیر و تخفیف شخصیت او می‌تواند روان‌رنجوری او را تشدید کند و احساس عدم‌کفایت و پرخاشگری همزمان به او دست دهد. از یک سو، احساس کند که عزت‌نفس او نشانه گرفته شده است و از سوی دیگر، برای جبران این تحقیر و سرخوردگی به سازوکارهای معطوف به پرخاشگری و تخریب روی آورد.
مسأله فقر در ایران امروز
عباس عبدی در مقاله ای در روزنامه ایران نوشته: به چند دلیل مشخص مسأله فقر در حال تبدیل شدن به یک موضوع اساسی و تأثیرگذار در کشور است. یک دلیل آن رقابت‌های سیاسی است. همچنین با توجه به گسترش رسانه‌ها امکان اعمال محدودیت‌های خبری و گزارشی کمتر شده است و فقر نیز برخلاف گذشته امکان بازتاب بیشتری پیدا کرده و به مدد رسانه‌ها، گروه‌های سیاسی می‌توانند از موضوع فقر علیه یکدیگر بهره‌برداری سیاسی کنند.
نویسنده جامعه شناس با تاکید بر این که با این بهره‌برداری‌ها لزوماً مخالف نیست نوشته: اگر قرار باشد موضوعی به عنوان مستمسک سیاسی قرار گیرد، بهتر است فقر باشد تا حداقل برای جبران آن چیزی نصیب فقرا شود. علت دیگر ته کشیدن درآمدهای نفتی و خنثی شدن اثرات یارانه‌ها به دلیل تورم در چهار سال گذشته است. شاخص تورم از زمان پرداخت یارانه‌ها تاکنون حداقل سه برابر شده، یعنی ۲۰۰ درصد تورم داشته‌ایم. به عبارت دیگر ۴۵ هزار تومان یارانه امروز، حدود ۱۵ هزار تومان قدرت خرید آن زمان را دارد.
با این مقدمه مقاله روزنامه دولت به این جا رسیده که: پس قدرت خرید یارانه‌ها یک سوم شده است. ولی علت مهم‌تر توقف رشد اقتصادی و اشتغال است که موجب دامن زدن به فقر می‌شود. با وجود این کسی به گذشته کاری ندارد، فارغ از اینکه این مسأله تقصیر چه کسی بوده، در هر صورت دولت کنونی یا هر دولتی که در آینده متولی امور سیاست شود، مسئولیت رفع آن را به عهده دارد.
تصویر۳ مداد در گوش دانش آموز – کارتون محمدرضا ثقفی، شهروند
قانونی که حرف ها آورد
طرحی که دیروز با قید دو فوریت در مجلس مطرح شد گزارش اصلی روزنامه های مختلف امروز است وقایع‌اتفاقیه با عنوان دستپاچگی در یک طرح نوشته: «نیروهای خودسر»؛ عبارتی غریب – و به تعبیر دیگر، «قریب» – که بازهم به متن سیاست ایران آمده است. گویی هرچه به انتخابات ریاست‌جمهوری و شورای شهر نزدیک می‌شویم، امکان‌های بیشتری برای قدرت‌نمایی این نیروها تولید می‌شود و لابد همین بوده که روز گذشته، ۳۴ نماینده مجلس را به تکاپو انداخته است که طرحی با قید دوفوریت، تقدیم هیأت‌رئیسه کنند. گویی مسئله آن‌قدر «حیاتی» بوده است که دوفوریت برای آن در نظر بگیرند.
گزارش این روزنامه تاکید کرده: اساس طرح آنجا که مجازات را شامل مسئولانی می‌دانند که مانع برگزاری جلسات قانونی شوند. در این مورد، البته می‌توان مصداق‌های فراوانی ذکر کرد؛ چه اینکه در سال‌های گذشته، برخی مراسم دارای مجوز، در دقیقه ۹۰، به‌وسیله برخی نهادها تعطیل می‌شدند. تکرار چنین رخدادی، طراحان را به این تکاپو انداخته است که باب چنین موردی را هم ببندند.
حامد اکبری حقوقدان به وقایع اتفاقیه گفته است: گرچه چنین طرحی را می‌توان اقدامی مثبت به‌منظور برگزاری ایمن اجتماعات در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری دانست و همین می‌تواند به افزایش شور و نشاط منجر شود اما با توجه به نقدهای گفته‌شده، این احتمال وجود دارد که طرح مذکور در صورت تبدیل‌ به قانون، در جهت ضد خود، عمل کرده و موانع بیشتری برای برگزاری امن تجمعات ایجاد کند.
اما اقدام مجلس برای تدوین قانونی در جهت کنترل خودسرها بیش از همه فغان روزنامه کیهان را بلند کرده که در گزارش اصلی خود اظهار عقیده کرده که این طرح جلو آزادی عمل سووال کنندگان از سخنرانانان را می گیرد.
به نوشته این روزنامه تندرو که معمولا حامی خودسران است در مقدمه این طرح دو فوریتی که «تامین امنیت برگزاری مراسم رسمی، عرفی و معمولی» نامیده شده است به عنوان دلایل توجیهی به گفتارهایی از رهبر انقلاب استناد شده است. معظم‌له در دیدار با نمایندگان فرمودند: «هر کسی که در مجلس صحبت می‌کند و فریاد افرادی دو، دو، چهار کلماتی دیگر می‌گویند این کار صحیح نیست.» این در حالی است که در این سخنرانی خطاب رهبر انقلاب با نمایندگان مجلس است و نه مردم. آن هم شامل آن دسته از نمایندگانی است که گاهی با فریادهای خود مانع ایراد سخنرانی نماینده‌ای می‌شوند که پشت تریبون مجلس قرار گرفته است و استناد به چنین تذکر روشنی، مشخص نیست با چه منطقی صورت گرفته است!
کیهان جمله دیگری به نقل از رهبر جمهوری اسلامی را از مقدمه طرح مجلس آورده و نوشته این تذکر را هم رهبر برای مواردی نظیر آنچه در قم و در حین سخنرانی علی لاریجانی رئیس ‌مجلس رخ داد بیان فرمودند. آنچه در این گونه بیانات معظم‌له مورد اشاره است مواردی است که اخلال شمرده می‌شود و با هدف بر هم زدن جلسه صورت می‌گیرد و البته اخلال در عرف امری شناخته شده است و هر عقل سلیمی می‌تواند آن را تشخیص دهد.
شرمنده برای خوزستان
محمد کیانوش راد. در مقاله ای در شرق نوشته: امروز برخی شهرهای آن با کاهش و حتی خطر تخلیه جمعیت مواجه هستند. خوزستان به دلیل بروز جنگ تحمیلی ناچار به تخلیه بخش‌های مهمی از شهرهای خود شد. مردمی که خانه و کاشانه و اموال خود را در شهرها واگذاشتند و با دست خالی و بدون سرمایه به استان‌های مختلف به‌عنوان جنگ‌زدگان مهاجرت کردند. اگرچه بسیاری از هم‌وطنان با آغوش باز از آنان استقبال کردند؛ اما در مقاطعی به دلیل برخی بدفهمی‌ها به عنوان کسانی که از جنگ گریخته‌اند، مورد طعنه قرار می‌گرفتند و این در حالی بود که فرزندان آنان در جبهه‌ها ماندند، جنگیدند و استقلال وطن را تضمین کردند.
به نوشته این نماینده پیشین مجلس: در زمان جنگ خوزستان با نبود توسعه متعارف بودجه سنواتی مواجه بود. در‌حالی‌که استان‌های مختلف از بودجه‌های سنواتی برای توسعه زیرساخت‌های خود استفاده می‌کردند، خوزستان به دلیل وجود جنگ امکان جذب بودجه را نداشت. افزون بر این نه‌تنها بودجه‌ای جذب استان نمی‌شد که زیرساخت‌های قدیمی هم اغلب با تخریب مواجه شد. در‌این‌باره می‌توان به توقف طرح‌های نهال‌کاری و مالچ‌پاشی در خوزستان اشاره کرد.
حمید فرخ‌نژاد هم در مقاله ای در اعتماد نوشته اتفاقی که این روزها در خوزستان رخ می‌دهد مایه شرمندگی و شرمساری است. شرمندگی و شرمساری برای تمام مدیرانی که مسوولیت این اتفاق را به عهده دارند. می‌گویند تلاش کردیم، می‌گویند دست ما نیست، می‌گویند بودجه نمی‌رسد و… اما هیچ‌کدام اینها باعث نمی‌شود تا خوزستان مایه شرمندگی نباشد.
به نوشته این مقاله: حالا وضعیت از بازسازی شهرها هم بدتر شده است؛ حالا مساله هوایی است که مردم تنفس می‌کنند و جان‌شان را به خطر می‌اندازد. مردم خسته‌تر از مواجهه با این شرایط هستند و جز تحمل چاره‌ دیگری ندارند. این اعتراض سیاسی نیست. این روزها همه برخوردها سیاسی است و انگار صلاح مردم در درجه دوم اهمیت است و هرجناحی بهانه خودش را پیدا می‌کند؛ یک‌روز این‌طرفی‌ها گرد و خاک خوزستان را بهانه می‌کنند و می‌خواهند مسوول پاسخگو که از جناح رقیب است جواب دهد و یک روز دیگر هم آن‌طرفی‌ها حادثه پلاسکو را پررنگ می‌کنند و دنبال رقابت‌های سیاسی هستند.
مقاله اعتماد به این جا رسیده که: انگار نه انگار که زندگی مردم است که قربانی این بازی‌های سیاسی و این درست عمل نکردن به وظیفه‌ها می‌شود. اگر در این میان کاری از دست مدیر سازمان محیط‌زیست برنمی‌آید، چرا استعفا نمی‌دهند تا افکار عمومی متوجه مشکلات شود و بدانند از دست ایشان هم کاری برنمی‌آید؟ کاش یک‌بار این شرمندگی را حس کنیم تا شاید بیدار شویم و مردم از این وضعیت نجات پیدا کنند.
رفته بودیم جام جهانی؟ نرفته بودیم؟

کولاژ احمد رضا کاظمی، قانون
آیدین سیارسریع در صفحه طنز قانون از قول پرویز کاظمی وزیر دولت سابق نوشته در جلسات دولت، آقای احمدی‌نژاد می‌گفت تیم ملی ما باید جزو چهار تیم اول جام جهانی شود در حالی که در آن زمان تیم ملی اصلا به جام جهانی صعود نکرده بود.
این اظهارنظر با واکنش‌های مختلفی همراه بود. در اولین واکنش، رییس‌جمهور سابق جناب آقای دکتر احمدی‌نژاد از این اظهارنظر ابراز شگفتی کرده و گفتند: من از آقای کاظمی تعجب می‌کنم. اگه تیم ملی تو ۲۰۱۰ نرفته بود جام جهانی پس چرا یه سری هی می‌اومدن بودجه می‌گرفتن برای آماده‌سازی و سربلندی تیم ملی تو جام جهانی آفریقا؟
جناب احمدی‌نژاد در ادامه خاطرنشان کردند: متاسفانه جریانی در صدد تحریف تاریخ، دستاوردهای دولت و واقعیات است و سعی دارد تسلط ما بر همه مسائل عالم هستی را زیر سوال ببرد. انشاءا… فوتبال ایران بدون توجه به این شایعات همچنان به روند رو به رشد خودش ادامه می‌دهد و امسال هم استقلال هم پرسپولیس به جام جهانی صعود می‌کنند.
طنزنویس نویس خود نیز حکایتی از قول حسن روحانی نقل کرده مربوط به دورانی که دبیر شورای امنیت ملی بود: یک بار آقای احمدی‌نژاد من را خواست دفترش. آن موقع من دبیر شورای امنیت ملی بودم. رفتم دفترشان و ایشان گفتند: هزینه‌های فیفا در سال چقدر است؟ گفتم چطور؟ گفت: سوال نکن! فدراسیون فوتبال جهان کلا چند؟ گفتم مثلا فلان قدر! گفت ما این مبلغ را می‌دهیم، بعد فیفا ما را جزو چهار تیم اول جام جهانی اعلام کند. باشه؟ من آن موقع جیغ زدم و فرار کردم ولی الان می‌فهمم منظورشان برنامه‌ریزی بلندمدت برای سربلندی فوتبال ما در جهان بود. افسوس که آن موقع قدر ایشان را ندانستیم.
طنز قانون بدین جا رسیده که: علی آبادی، متصدی ورزش مملکت در دوران مهرورزی نیز در واکنشی اظهار داشت: نباید هرکاری را که جهان انجام می‌دهد ما هم کورکورانه تکرار کنیم. همه جهان می‌روند جام جهانی ولی آیا جام جهانی جای مناسبی برای جوانان ماست؟ ما معتقدیم باید به دولت قبل فرصت داده می‌شد. با برنامه‌ریزی‌ای که ما داشتیم قرار بود تا سال دو هزار و شانزده جام جهانی خوبای جهان با حضور ایران، ونزوئلا، تانزانیا و کومور برگزار شود و آن وقت تلاش کنیم تا بین چهار تیم اول جام جهانی قرار گیریم. متاسفانه دولت جدید آمد همه برنامه‌های ما را خراب کرد.

(Visited 208 times, 1 visits today)

You may also like...