روزنامه های تهران، بعد از داعش، بعد از انتخابات

روزنامه های امروز تهران، دوشنبه ۲۲ خرداد در غیاب خبرهای داغ و سخنان هیجان انگیز به بررسی پیآمدهای حادثه تروریستی آخر هفته پیش پرداخته و در عین حال تاثیر فضای پساانتخابات را بر خواست های مردم بررسی کرده اند.
در حالی که مقالاتی در انتقاد از حکومت سعودی و اتحاد آن کشور با آمریکا و امارات و مصر همچنان در روزنامه ها دیده می شود، این گفته رهبر جمهوری اسلامی هم در صفحات اول روزنامه ها آمده که به شاعران جوان توصیه کرده است که رقص شمشیر جاهلیت مدرن و جاهلیت سنتی را بسرایند.
تیتر و عکس صفحه اول شهروندحق نشر عکسشهروند
فحه اول شهروند
این دفعه ترس نبود اما…
صادق زیبا کلام در مقاله ای در روزنامه ایران با اشاره به این که هدف داعش از حمله تروریستی پایان هفته ایجاد هول و هراس در ایرانیان بود نوشته: مردم تهران، هم در حین حادثه و هم پس از آن، زندگی عادی خود را به روال گذشته ادامه دادند؛ بدون اینکه اثری از وحشت و رعب در آنها دیده شود. در خیابان، در دانشگاه‌ها، بازار و ورزشگاه‌ها، همه چیز مانند گذشته است و مردم بدون ترس در همان مجامعی حاضر هستند که پیش از ۱۷ خرداد بودند.
به نوشته این استاد دانشگاه: شاید یکی از دلایل زندگی بی وحشت و ترس مردم این باشد که در سه دهه گذشته شاهد حملات تروریستی نبوده اند. گاهی درگیری‌هایی در مناطق مرزی بود، اما بعد از ترورها و بمبگذاری‌های سال ۶۱-۶۰ که از سوی منافقین انجام می‌شد، نزدیک به ۳۵ سال است تهران شاهد عملیات تروریستی نبود و مردم اتفاقات چهارشنبه گذشته را یک «استثنا» تلقی می‌کنند.
مقاله روزنامه ایران بدین جا رسیده که: در کابل و بغداد هفته‌ای یک بار یا هر دو هفته یک بار شاهد عملیات تروریستی با قربانی‌های پرشمار هستند. در پایتخت شهرهای اروپایی هم این اتفاقات پرتعداد شده است و این تکثر بر بیم و هراس شهروندان آنجا افزوده است. اما مردم اعتقاد دارند حمله تروریستی اخیر خیلی نادر و استثنایی بود اما اگر خدای نکرده در آینده دوباره اتفاق مشابهی بیفتد، آن موقع ممکن است آن جو هول و هراس و وحشت غالب شود.
اعتماد در سرمقاله خود نوشته: منطقه خاورمیانه در حال یک زایمان جدی است. باید امیدوار باشیم که نوزاد آن حلال‌زاده و سالم به دنیا بیاید در غیر این صورت آینده تیره و تاری در انتظار منطقه است. به جز دخالت‌های خارجی دو عامل درونزای اصلی در بروز این وضعیت بحرانی بیش از عوامل دیگر نقش داشته‌اند. عامل اول ناموزونی توسعه در جوامع عربی و تاخیر فاز توسعه سیاسی آنها نسبت به توسعه اقتصادی و اجتماعی است.
به نوشته این روزنامه: این تاخیر فاز و عقب‌ماندگی با آمدن ماهواره و اینترنت به صورت انفجاری خود را نشان داد و بهار عربی که به سرعت به خزان گرایید، بازتاب این عامل بود. این عامل اثرات خود را در سطوح داخلی کشورهای عربی نشان داد. عامل دوم ورود عربستان سعودی به عنوان اصلی‌ترین بازیگر جهان عرب به جای مصر، عراق و سوریه است. در واقع هر چهار کشور فوق دچار بحران‌های ساختاری و سیاسی شدند، ولی عربستان با کمک منابع مالی خود توانست از بحران سیاسی بهار عربی به طور موقت هم که شده جان سالم در ببرد، در حالی که مصر و سوریه غرق در مشکل شدند، عراق نیز پیش از آن به اشغال در آمده بود.
اعتماد سپس به نقد سیاست های تازه سعودی پرداخته و نوشته: جامعه عرب بیش از هر زمان دیگری متشتت و پراکنده و حتی در ستیز با یکدیگر است. از لیبی و تونس و مصر گرفته تا سوریه و عراق و شبه‌جزیره یمن و عربستان و… این وضع به طور قطع ناپایدار است. عربستان سعودی نیز قادر نیست لنگرگاه این کشتی در امواج متلاطم سیاسی باشد، ولی چاره‌ای هم ندارد که این قمار سیاسی را تا پایان راه برود و همه سرمایه خود را ببازد.
هزینه سازش زیاد است
یدالله جوانی در سرمقاله روزنامه جوان نوشته: در سال‌های اخیر برخی از افراد و گروه‌های سیاسی در تلاش برای عبور از ارزش‌های انقلاب اسلامی تحت عنوان «عقلانیت» هستند. ایستادگی در برابر زورگویی‌ها و قلدری‌های قدرت‌های شیطانی و سلطه‌گر، یکی از ارزش‌های انقلابی و از خصوصیات بارز جمهوری اسلامی ایران است. ایستادگی ۳۸ ساله ملت ایران از زمان پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون در برابر امریکا براساس همین ارزش است.
نویسنده روزنامه سپاه پاسداران با تاکید بر این که حوزه‌های مورد انتظار غرب و امریکا برای تغییر رفتار ایران، همان حوزه‌هایی است که به بهانه آنها، تحریم‌هایی را علیه جمهوری اسلامی وضع کرده‌اند نتیجه گیری کرده:بنابراین سازش بین ایران و غرب و خصوصاً امریکا، موقعی حاصل می‌شود که جمهوری اسلامی در این حوزه‌ها طبق نظر امریکایی‌ها تغییر رفتار دهد. این تغییررفتارها، در واقع همان هزینه‌های سازش می‌باشد. دقت در این هزینه‌ها مشخص می‌کند که هزینه‌های چالش نسبت به هزینه‌های سازش بسیار ناچیز است.
تحریم های هسته ای، تحریم های نظامی و موشکی، تحریم های تروریستی، تحریم های حقوق بشری و تحریم های بی ثبات کننده موضوع هایی است که مقاله جوان بدان اشاره کرده و در نهایت نوشته: این ها بخشی از هزینه‌های سازش با امریکا است. پر واضح است که حرکت در مسیر سازش، هزینه‌های سنگین دیگر غیر قابل تصور و غیر قابل پیش‌بینی را به دنبال خواهد داشت. هزینه‌هایی که سر جمع آن در نهایت، بازگرداندن سلطه امریکا بر ایران خواهد بود.
چراغ خانه و قطر
طنزنویس سیاست روز از قول روزنامه ها نوشته: درپی قطع رابطه اجرای تحریم و بستن مرزهای هوایی، دریایی و زمینی کشورهای عربستان سعودی، بحرین، مصر، امارات عربی و برخی دیگر از کشورها علیه قطر، جمهوری اسلامی ایران برای تامین نیازهای این کشور اعلام آمادگی کرده است.
به دنبال این خبر طنزنویس پرسیده: پاسخ به خبر کدام یک از گزینه‌های زیر است؟
الف) نخوردیم نون گندم فقط دیدیم دست مردم
ب) نونم نداره اشکنه / نعره‌ام درخت رو می‌شکنه
ج) چراغی که به ایران رواست به قطر حرام است
د) نون خور کم داشتیم این هم اضافه شد
کارتون مهدی عزیزی، شرقحق نشر عکسشرق
عزیزی، شرق
نوبت پرداختن به مطالبات جدی
حامد توکلی در سرمقاله ابتکار نوشته: آتشی که داعشیان افروختند، بر گرمیِ اتحاد ایرانیان افزود و نشان داد حسِ کوفته شده «ایرانیت» چطور می تواند در بزنگاه ها به ناگاه از خاک برخیزد و خود را بتکاند و خودی نشان دهد. میان آشوب و التهابِ ظهر و عصرِ چهارشنبه در یک آن احساس شد واقعا «”ملت» شده ایم. البته در این میان، چندین کج سلیقه ی وقت ناشناس هم بودند که در این وانفسا در پی کاسبی با ترورها بودند.
به نوشته این مقاله: گرچه طبیعی است که برای وحدت، حتما باید، از بخشی از مطالبات حداکثری گذر کرد تا در کفی از مطلوبات، توافق شود. البته ربط دادنِ این اتفاق، به شعارهای اکثریت ملت و قول های روحانی در راستای این شعارها، حتما بی انصافی است. چرا که اولا بسیار بی ربط است و ثانیا به جرات می توان گفت بخشی از این انسجام ملی و مسوولیت پذیری اجتماعی، محصول اعتنایی بود که نظام به تکثر جامعه در انتخابات اخیر کرده بود.
در پایان مقاله ابتکار آمده: امروز، نوبتِ پرداختن به پیام های جدی انتخابات بود و اگر پای مصالح و امنیت ملی در این موقعیت حساس در میان نبود باید اکنون موافقان دولت با صدایی بلندتر، پی جوی مطالباتِ حداکثری خود می بودند. تروریسم، باعث شده که پیام های انتخابات برای طرف پیروز از اولویت بیفتد.
نجابت بازندگان انتخابات
محمد کریمی در سرمقاله سیاست روز نوشته دوران پساانتخابات ۹۶ درس بزرگی را فراروی سیاستمداران و صاحب‌منصبان قرار داده است. این درس به ویژه پس از حادثه تروریستی تهران خواندنی‌تر و پندآموزتر شده است. درسی که صاحبان بیش از ۱۶ میلیون رای، به رغم تخلفات مشهود و آشکار – که پرونده‌هایی از آن روی میز قوه قضاییه برای بررسی و اعلام رای قضایی است – فراروی جریان‌ها و افراد مدعی قانون‌گرایی و قانون‌مداری قرار داده‌اند. وقتی نجیبانه نتیجه انتخابات را تمکین کرده و مظلومانه نیش و کنایه اطرافیان دولت مستقر و رئیس دولت آینده را به جان می‌خرند.
به نظر این روزنامه مخالف دولت افرادی که این‌روزها دایه‌تر از مادر برای فتنه‌گران به تب‌ و تاب افتاده‌اند، اگر هنوز در وادی انصاف قدم می‌زنند،‌ خود رفتار قانون‌مندانه و و نجیبانه نامزد‌های ناکام و هواداران آنان را در پساانتخابات ۹۶ در مقایسه با آنچه پساانتخابات ۸۸ گذشت، قضاوت کنند و این سئوال را پاسخ گویند که اگر نامزدها و هواداران آنان در هفته‌ها و روزهای اخیر رفتاری مشابه سال ۸۸ – که شیرینی‌های یک پیروزی بزرگ را در کام مردم ایران تلخ کرد – نشان می‌دادند، امروز داعش و داعشی‌‌ها کجا بودند.
اصلاح طلبان اهتمام کنند
محمد هدایتی در سرمقاله جهان صنعت نوشته: ایام انتخابات در ایران به طور معمول با پویاترین فضای سیاسی و اجتماعی همراه شد؛ ضرورت مشارکت هرچه بیشتر مردم، گروه‌های سیاسی و نهادهای قدرت را وا می‌دارد تا فضای بیشتری برای بحث، اظهارنظر و مطالبه‌گری فراهم کنند. اما غالبا به محض پایان انتخابات، همه چیز به حالت عادی برمی‌گردد. گویی بحث‌ها به پایان می‌رسد و بر سر راه برخی فعالیت‌ها و بحث‌ها هم مانع ایجاد می‌شود.
نویسنده تاکید کرده نظرهایی که گروه‌های اصلاح‌طلب دو دهه پیش درباره جامعه مدنی و اساسا تقویت جامعه مطرح کردند تا حدی ناظر بود بر امتداد و تکثیر فضای بحث، گفت‌وگو و مناظره. در واقع شهروندان از طریق حضور در انجمن‌های مختلف باید به گفت‌وگو درباره بهترین سازوکارهای حل‌وفصل امور می‌پرداختند و از طریق رسانه‌های ارتباطی، فعالیت‌های سیاستمداران را رصد می‌کردند تا هم پویایی و نشاط سیاسی- اجتماعی محقق می‌شد و هم اینکه مداخله شهروندان در سیاست تنها به ایام انتخابات محدود نمی‌ماند. این وضعیت تقریبا هیچ گاه محقق نشد.
به نظر سرمقاله جهان صنعت: در واقع از یک زمانی اصلاح طلبان هم همان منطق رقبایشان را ترجیح دادند. بسیج مردم در ایام انتخابات و سپس خاموشی آنها. از این رو نه نهادسازی کردند و نه کوشیدند مطالبه‌گری شهروندان را به فعالیتی دائمی و نه صرفا انتخاباتی بدل کنند. اصلاح‌طلبان برای نگه داشتن اعتماد مردم باید از این منطق فاصله بگیرند. ما پیش از هر چیز به سرزندگی جامعه در برابر قدرت و نهادهای مرتبط به آن نیازمندیم.
نظر سه کارشناس
اعتماد میزگردی دارد درباره بعد از انتخابات که در مقدمه آن نوشته: از همان فردای ٢۴ خرداد ٩٢ که نام حسن روحانی به عنوان رییس‌جمهور ایران اعلام شد پیش‌بینی‌ها برای تک‌دوره‌ای بودن یا دو دوره‌ای بودن دولت او نیز در بین تحلیلگران و فعالان سیاسی و همچنین برخی روشنفکرانی که با دقت بیشتری مسائل سیاسی را دنبال می‌کنند، رونق گرفت.
به نوشته عظیم محمود آبادی: برخی‌ها از همان ابتدای کار روحانی را حتی دشوارتر از کار رییس‌جمهور اصلاحات در دولتش پیش‌بینی می‌کردند و احتمال تک‌دوره‌ای بودن دولت اعتدال نزد آنها قوت بیشتری داشت. یعنی زمانی که هنوز دولت روحانی کار خود را آغاز نکرده بود تا بر مبنای کارنامه‌اش تک‌دوره‌ای یا دو دوره‌ای بودنش را پیش‌بینی کنند. اما صاحبان این تحلیل موانع بر سر راه روحانی را آنقدر بزرگ و متعدد می‌دیدند که حتی کارنامه احتمالا موفق او هم نمی‌تواند سرنوشت – از نظر آنها محتوم- تک‌دوره‌ای بودنش را تغییر دهد.
در میزگرد اعتماد سعیدلیلاز گفته است: مردم به سیاست رای دادند نه اقتصاد طبقه متوسط در حال اعلان مرگ رادیکالیزم است اقتصاد ایران، فاسدترین دوره حیات خود را می‌گذراند. خانم فاطمه صادقی نظر داده: طبقه متوسط به قرارداد اقتدارگرا تن داده است ترس از رییسی، مهم‌ترین عامل پیروزی روحانی بود جامعه حس می‌کند بدجور رودست خورده است و عباس سلیمی‌نمین تاکید کرده: دیدار با تتلو از رای رییسی کاست بحران تشکیلاتی اصولگرایان را قبول دارم.
کارتون احمدرضا سهرابی، اعتمادحق نشر عکساعتماد
ضا سهرابی، اعتماد
کینه با وزارت خارجه
در روزی که تیتر اصلی چند روزنامه مخالف دولت خرید اتومبیل های لوکس قاچاق توسط وزارت خارجه است قانون در گزارشی نوشته: شدت بغض و کینه به محمد‌جواد ظریف و وزارت‌خانه متبوعش چنان در میان جریان‌های محافظه‌کار رخنه‌کرده‌است که اگر آن را هفت‌بار خاکمال نیز کنید، باز پاک نخواهد شد. از اتهام‌های وطن‌فروشی و مبادله قهرمان‌های ملی بادشمنان که بگذریم، نوبت به اتهامات مالی به این وزارتخانه رسیده است. برخی رسانه‌های خاص با هدف ناصالح، اقدام به انتشار اخباری جعلی علیه این وزارتخانه ‌کردند.
به نوشته این روزنامه: اما اندکی بعد از ادعای این جریان، روابط‌عمومی وزارت‌خارجه اظهارات آن‌ها را تکذیب و رد کرد و اعلام داشت: در ماه‌های گذشته در خصوص خرید خودروهای لوکس قاچاق به وزارت امور خارجه پیشنهادهایی داده شد اما وزارت امور خارجه همان زمان این پیشنهادات را رد و اعلام کرد نیاز و تمایلی برای استفاده از این خودروها برای استفاده اداری و تشریفاتی ندارد.
قانون بدون نام بردن از نشریاتی مانند کیهان و جوان که این موضوع را در صفحات اول خود نقل کرده اند نوشته:مشخص نیست این جریان با چه هدفی به دنبال ضربه‌وارد کردن به وزارت‌امور خارجه است ولی بی شک، بستن راه بسیاری از اقدامات فراقانونی آن‌ها در دولت یازدهم، یکی از عوامل کینه‌توزی آن‌هاست. به نظرمی‌رسد وزارت‌امور خارجه نیز نباید بیش از این با جریان‌های خودسر و فراقانونی مماشات کند.
زنان در وزارت، مطالبه جدی است
اشرف بروجردی در مقاله ای در اعتماد نوشته: یکی از مطالبات عمده زنان در دوره فعالیت انتخاباتی آقای روحانی، این بود که سطح حضور زنان در عرصه تصمیم‌گیری‌های کلان کشور ارتقا پیدا کند. یکی از شاخص‌ترین محورها در این زمینه موضوع انتخاب زنان در پست وزارت بود و هنوز هم زنان پیگیرند. هر چند مطالبه آنها فراتر از این جایگاه است.
رییس سازمان اسناد و کتابخانه ملی در ادامه مقاله خود نوشته: زنان خواستار این هستند که در شورای عالی انقلاب فرهنگی، حضورشان افزایش پیدا کند. در مجمع تشخیص مصلحت نظام حضور که تا حالا هیچ نماینده‌ای از زنان در آن نداشته اند همین طور در نقش سفیر حتی رایزن فرهنگی از جمله مشاغلی است که زنان می‌تواند بیشترین میزان موثر باشند.
نویسنده مقاله اعتماد با اشاره به گفتگوهایی که این روزها درباره ترمیم کابینه حسن روحانی و به کار گرفتن چهره های جدید مطرح است، موضوع پست وزارت برای زنان بحث‌های زیادی برانگیخته و به عنوان یک مطالبه جدی پیگیری می‌ شود. در حال حاضر سه خانم به عنوان معاون رییس‌جمهور در دولت حاضر هستند، اما زنان خواهان افزایش این حضور و همچنین ارتقای این سطح حضور تا منزلت وزارت هستند.
ایرباس‌های نو و افکار کهنه
کارتون محمد طحانی، ابتکارحق نشر عکسابتکار
طحانی، ابتکار
سوشیانس شجاعی‌فرد‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ در صفحه طنز شهروند با اشاره به رسیدن ایرباس های جدید به ایران نوشته: یک عمر این مردم را عادت داده بودند به هواپیماهایی که صدای موتور و صدای کنده‌شدن بال چپ و قژقژکردن کف و چکه‌کردن سقف جزیی از نوستالژی این مردم بود! مردم با آن هواپیماها ایمان بیشتری داشتند و تا برسند به مقصد ۶بار دعای سفر را می‌خواندند!
با این مقدمه طنزنویس جلسه ای را تشریح کرده که برای بازبینی فیلم هایی تشکیل شده که روی صفحه مونیتورها برای مسافران وجود دارد. در آن جاست که یکی توضیح می دهد: کار سختی داریم! کلا این ایرباس‌ها برای کلمبیا آماده شده بود! کلمبیا هم که معرف حضور آقایان هست! حتما آنالیا و مونس مونس یادتونه! خلاصه مشکل اول ما
وجود این سریال‌های کلمبیاییه که توی بخش سریال‌ها بارگذاری شده!
معاونت سختگیری معتقدست: آقا همه‌رو از دم شیفت دیلیت کنید! به بنده هم یک ماموریت بدهید در معیت آقا رسایی‌مون بروم آن‌جا خود آنالیا رو ارشاد فرهنگی کنم. دیگری پیشنهاد می کند به جای این سریال‌های مذموم و غیراخلاقی، کیمیا و معمای شاه و کارآگاه علوی رو پخش کنیم. یکی می گوید ماه پیکر هم خوبه، یا حتی حریم سلطان… چیه؟ چرا اینطوری نگاه می‌کنید؟ بده مردم با تاریخ کشورشون آشنا بشن؟! چرا زل زدید به من؟ خب یکم هم سانسورش می‌کنیم؟
پیشنهاد کننده به نوشته طنزنویس شهروند می گوید: آخه مومن، ندیدی هواپیما دو تا چرخ جلوش که از زمین بلند میشه همه خودشونو خلع لباس می‌کنند؟ گیریم همه چیز رو شیفت دیلیت کردی، با رویش ناگزیر مردمی که دو روز بعد توی ارمنستان و ترکیه و دوبی کنسرت میرند، چه کار می‌کنید؟! به نظر من جایگزین کنید، چند تا حامد زمانی و دو تا از این غمگین شادها که آدم نمی‌دونه سینه بزنه یا بشکن، بگذارید سر و تهش هم میاد!

(Visited 106 times, 1 visits today)

You may also like...