روزنامه های تهران: انقلاب با ما چه کرد، سایه آلودگی بر سر شهر

روزنامه های امروز صبح، ۱۹ بهمن، در هفتمین روز از دهه سالگرد انقلاب، با عکس ها و گزارش های هشدار دهنده ای از غباری که آسمان تهران و شهرهای اطراف را در برگرفته، از وخامت شرایط سلامت شهروندان خبر داده اند. همزمان در مقالاتی در تحسین و مدح انقلاب اسلامی، ناآرامی های دی ماه را امری گذرا خوانده اند که نگرانی از جانب آن برای نظام متصور نیست.

ریشه ای شدن فساد که در صورت ادامه جمهوری اسلامی را ساقط خواهد کرد از جمله مسایلی است که در کنار تحلیل هایی درباره وضعیت اقتصادی کشور در این روزنامه ها مهم دیده شده.

تیتر و عکس سعید غلامحسینی. شهروند
سایه آلودگی بر شهر

هرا جعفرزاده در گزارش اصلی شهروند نوشته: آلودگی بر شهرهای بزرگ، سایه انداخته؛ سایه‌ای بزرگ و قطور که تا بادی نوزد و بارانی نبارد، خیال رفتن ندارد. روزهای شهرهای آلوده مثل تهران در چند روز گذشته، از هجوم ذرات معلق سمج، مانند شب، تاریک است و براساس اعلام مسئولان، شرایط آلاینده حداقل در شهر تهران، تا روز یکشنبه ادامه دارد.

همین چند روز پیش بود که معاون بهداشت وزیر بهداشت، آمار تکان‌دهنده‌ای از مرگ‌ومیر ناشی از آلودگی هوا اعلام کرد و گفت که تنها در ‌سال ٩۵، ٢٠‌هزار نفر به‌طور مستقیم و غیرمستقیم، به دلیل آلودگی هوا جانشان را از دست دادند و سهم تهران از این آمار، ۵‌هزار مرگ بود.

حالا مقام مسوول در وزارت بهداشت که در پاییز، جزییاتی از بررسی آلودگی هوای تهران و چندین شهر دیگر را اعلام کرده بود، به قطعیت سرطان‌زابودن آلودگی هوا اشاره کرده و مستند به بررسی سازمان بهداشت جهانی. براساس اعلام این مسئول در وزارت بهداشت، شرایط آلاینده و آلودگی هوا تا روز یکشنبه ادامه دارد و به همین دلیل از مردم می‌خواهد تا در حد امکان، ترددشان در فضای باز را محدود کنند، کودکان را به پارک‌ها و فضاهای باز نبرند، در صورت امکان از ماسک‌های ان ٩۵ یا پی ٢ استفاده کنند.

شهروند در نهایت نوشته:سرطان‌زاها چند دسته هستند، یکسری سرطان‌زاها، محتمل هستند، یکسری قطعی هستند، گروهی هم هستند که تنها روی حیوانات قطعیت پیدا کرده، آن دو برای انسان ثابت نشده‌اند. موسسه‌ای در جهان وجود دارد که زیرنظر سازمان بهداشت جهانی است و سرطان‌های احتمالی را بررسی می‌کند. براساس اعلام این موسسه، برای سرطان‌زابودن آلودگی هوا، آن‌قدر شواهد وجود دارد که قطعیت آن اثبات شده است. به‌طوری که گفته می‌شود آلودگی هوا قطعا منجر به سرطان می‌شود.

دم و بازدم دودآلود

نفیسه صباغ در گزارش اصلی قانون نوشته: تاوان سنگین آلودگی هوا در کلانشهرها را شهروندان به قیمت جان‌شان می‌پردازند. شهرهای بزرگ زیر گرد و غبار و دود پنهان شده و شهروندانی که در دولت اخیر حقوق‌شان به رسمیت شناخته شده مجبورند هوای آلوده‌ای را تنفس کنند که صدها بیماری برای‌شان به دنبال دارد. پزشکان آلودگی هوا را عاملی مهم در بروز بیماری سرطان می‌دانند و معتقدند که سرطان محصول آلودگی هوا و پارازیت است.

به نوشته این گزارشگر: سال‌هاست که بسیاری از کارشناسان بنزین و گازوییل را مهم‌ترین عامل آلودگی هوا می‌دانند اما هر بار نیز مسئولی از وزارت نفت یا… پاسخ می‌هد که بنزین و گازوییل مصرفی در خودروها دارای استاندارد یورو ۴ است. هرچند شهروندان انتظار داشتند که با توجه به اینکه آلودگی هوا جان و سلامت شهروندان را در معرض خطر قرار داده دادستان به عنوان مدعی العموم به موضوع ورود کرده و حقوق مردم را استیفا کند. اما معاون دادستان کل کشور مهم‌ترین عامل آلودگی هوا را بنزین و گازوییل آلوده دانسته است.

اگر فرهنگ شهروندی داریم

محمدجواد حق‌شناس در یادداشتی در روزنامه ایران نوشته: آلودگی هوا نفس‌های تهران را به‌ شماره انداخته است. خطر روی شهر سایه انداخته و در بسیاری مواقع تنها می‌توانیم از طبیعت انتظار یاری داشته باشیم تا آلودگی‌های مرگباری که خودمان مسبب تولید آن بوده‌ایم، از ما دور شوند. طبیعی است که وظیفه دولت و نهادهای حکومتی و عمومی در این میان سنگین است و باید تمام تلاش خود را برای کاهش آلودگی و تضمین سلامتی مردم جامعه خود به کار گیرند، در این میان اما می‌توان از مردم هم درخواست کرد که برای سلامت خود و سایرین تلاش کنند.

این عضو شورای شهر تهران تاکید کرده: در این روزها قوانین وضع می‌شوند تا حمل و نقل با وسایل شخصی کاهش یابد، اما آیا در روزهای فرد نمی‌توان از شهروندان دارای وسایل نقلیه درخواست کرد که از وسایل شخصی خود حتی‌الامکان استفاده نکنند؟ یا در روزهای زوج از صاحبان خودروهای زوج؟ یا در همه روزها از موتورسوارانی که آمار نشان می‌دهد ۱۰ درصد آلودگی شهرها ناشی از آنهاست؟ تک‌تک ما وظیفه داریم که احساس مسئولیت کنیم و قدمی برداریم.

به نظر نویسنده یادداشت ایران: ساده‌ترین کار این است که فکر کنیم شرایط ما خاص است و دیگران رعایت کنند و ما خاص باشیم، اما فرهنگ شهروندی و مسئولیت‌پذیری در زندگی شهری یعنی بپذیری تا جایی که می‌توانی از خودت بگذری و تلاش کنی تا به سهم خودت از آلودگی هوا بکاهی، در ترافیک‌های سنگین سهیم نشوی، زباله‌های کمتری تولید کنی، آلودگی صوت ایجاد نکنی و…

تا چند وقت دیگر…

سروش صحت در یادداشتی در اعتماد نوشته: «چه مه قشنگی همه جا را گرفته… انگار وسط ابرها هستیم… از بین مه هیچ جا را نمی‌شود دید.» این را زنی که جلوی تاکسی نشسته بود، گفت. مردی که عقب تاکسی نشسته بود، در حالی‌که سرفه می‌کرد و نفس‌اش به سختی بالا می‌آمد، گفت: «مسخره می‌کنید؟… این دوده… دود همه جا رو گرفته… آلودگی داره همه‌مون رو می‌کشه… همه‌مون رو.»

در ادامه این یادداشت آمده: هوا سربی رنگ بود، عین هوای فیلم‌های ترسناک، عین هوای فیلم‌هایی که فضایی‌ها به زمین حمله کرده‌اند. ماشین‌ها لابه‌لای دود حرکت می‌کنند، عابران لابه‌لای دود راه می‌روند، پلیس‌ها ماسک زده‌اند و سرفه می‌کنند. صد متر جلوتر به سختی دیده می‌شود. تاکسی می‌رود. راننده چیزی نمی‌گوید.

زنی که جلوی تاکسی نشسته بود، گفت: «چه مه قشنگی همه جا رو گرفته، انگار وسط ابرها هستیم… از بس مه هست هیچ جا رو نمی‌شد دید.» نگاه کردم دیدم دیگر از دود خبری نیست و مه‌ رقیقی همه جا را گرفته بود و هوا سبک شده بود و راحت نفس می‌کشیدیم. ما مرده بودیم.

کارتون پریسا نصراللهی. ایران
انقلاب، اگر نشده بود

ید‌الله جوانی در سرمقاله روزنامه جوان به مناسبت سالگرد انقلاب اسلامی نوشته: به دلیل وجود پاره‌ای از مشکلات، نارسایی‌ها و ضعف‌ها در کشور با گذشت چهار دهه از زمان پیروزی، تحت تأثیر جنگ نرم دشمنان از یک سو و استحاله بعضی از نیروهای باسابقه از دیگر سو، افرادی در داخل به دنبال ایجاد تردید در حقیقت انقلاب و از جمله انقلاب اسلامی هستند. آن ها به دنبال ایجاد تردید در ضرورت انقلاب و کارآمدی آن برای حل مسائل هستند. آیا این نگاه نسبت به انقلاب اسلامی، نگاه درستی است؟

به نظر نویسنده روزنامه نزدیک به سپاه پاسداران: تصور کنیم اگر انقلاب اسلامی به وقوع نمی‌پیوست، اکنون ایران و مردم در چه شرایط و وضعیتی قرار داشتند. با انقلاب اسلامی، خودباختگی و سرخوردگی و ضعف نفس ملی به خودباوری، اعتماد و عزت ملی تبدیل شد. با انقلاب اسلامی، ایران از چنگال امریکا خارج شد و ملت ایران به استقلال کامل سیاسی دست یافت. با انقلاب اسلامی، حاکمیت ملی تحقق پیدا کرد و در ۴۰سال گذشته، این مردم ایران بودند که مسئولان کشور را به صورت مستقیم و غیرمستقیم انتخاب کرده‌اند. در دوران قبل از انقلاب مردم در اداره کشور چه نقشی داشتند؟

سرمقاله جوان ادامه داده: با انقلاب اسلامی، سطح زندگی مردم و برخورداری آنان از رفاه عمومی و خدمات اجتماعی به طور کلی متحول شد. با انقلاب اسلامی، ملتی که امنیتش را با تکیه بر بیگانه تأمین می‌کرد، به خوداتکایی دفاعی و امنیتی دست یافت. با انقلاب اسلامی، ایران متحد ظالمین و ستمگران تاریخ مانند امریکا و رژیم اسراییل، تبدیل به ایران مدافع مظلومین شد، آیا این تحول بدون انقلاب ممکن بود؟

لوگوس انقلاب اسلامی

حامد حاجی‌ حیدری در سرمقاله روزنامه رسالت نوشته: سالگرد انقلاب همواره با بزرگداشت برازنده‌ای همراه بوده است. امسال، سالگرد انقلاب، حال و هوای خاصی، پس از یک رقابت انتخاباتی نامناسب و یک اعتراض بحق و یک اغتشاش نابحق دارد. سالگرد انقلاب، بعد از یک مبارزه انتخاباتی برگزار می‌شود که به رغم اغلب مبارزات انتخاباتی در دوران پس از انقلاب، چهره کشور را سیاه و تیره نمایش می‌دهد، و با این اوصاف و با عملکردهای نه چندان منطقی دولت در قبال انتقادها و اعتراض‌ها، و با مساعدت اغتشاش‌گران، «دو تیغه» فراهم آمدند تا خیلی چیزها را قیچی کنند، و تنها دست معجزه انقلاب است که ساقه‌های بریده را پیوند می‌دهد.

مقاله روزنامه ارکان جناح راست ادامه داده: خلاصه، آقایان بر تارک جناح‌های فرتوت سیاسی، شرایط خامی پدید آورده‌اند که فعالان فرهنگی، برای جوانان باید حکایت‌های ریشه‌ای انقلاب را بازگو کنند: این را که اصلاً چرا انقلاب کردیم و برای پیشبرد انقلاب در کنار این نحو سست‌عنصری‌ها چه باید کرد. پیام اصولی انقلاب این بود که تنها کسانی قادر به رقم زدن تحول اجتماعی معنادار خواهند بود که طرح روشنی برای آینده‌ای روشن‌تر داشته باشند.

نویسنده سرمقاله رسالت به همفکران توصیه کرده: برای ایجاد حیات درازمدت و ترسیم افق برنامه‌ها، فعالیت‌ها و منابع، لازم است تا اطمینان به اصول را در سرتاسر جامعه گسترده کنیم. باید، مدام، اصول تبیین شوند و بر مبنای آن‌ها به آینده نور تابانده شود. منطق و لوگوس اصولی ملهم از انقلاب اسلامی دنبال تبدیل نقاط ضعف به نقاط قوت است، با شناخت محیط آتی و عوامل مؤثر بر آن و یافتن موقعیت‌ها و فرصت‌ها، در کنار الزامات امکان تخصیص بهینه منابع و بسط و بهره‌برداری از آن‌ها.

نارضایتی هست اما انقلاب نمی شود

احمد نقیب‌زاده در مقاله ای در اعتماد یک نظرسنجی را نقل کرده که نشان می دهد بعد از ناآرامی‌‌اخیر ٨/٧۴ درصد از شرایط کشور رضایت ندارند و ۴٨ درصد از این افراد ناراضی تمایل ندارند در هیچ شرایطی در تجمعات شرکت کنند. ۴۱ درصد دیگر نیز معتقد بودند که در صورت مسالمت آمیز و قانونی برگزار شدن اعتراضات در آن تجمعات مشارکت خواهند داشت. نباید فریب این نتایج را خورد.

نویسنده تاکید کرده در حوادث اخیر نیز حدود یک درصد جمعیت کشور مشارکت داشتند اما این یک درصد بسیار مهم هستند؛ به عنوان مثال جنبش دانشجویی هیچ‌وقت موجب انقلاب نمی‌شود اما از نظر نشانه‌شناسی بسیار مهم است و روشن می‌کند که نارضایتی‌هایی در جامعه وجود دارد. بنابراین اگر از کسانی که در تظاهرات شرکت کرده‌اند، نظر‌سنجی می‌شد، بهتر مشخص می‌شد که واقعا قصد دارند دوباره در تجمعات اعتراضی شرکت کنند یا خیر. نکته دیگر این است که اطلاع از مکنونات قلبی ایرانیان بسیار مشکل است.

نویسنده نتیجه گیری کرده: اگر کسانی بخواهند به شیوه سال ۵٧ یا دهه ۶٠ کشور را اداره کنند، سخت در اشتباه هستند و موجب می‌شوند که کار مملکت به جاهای باریک بکشد. مساله قابل توجه دیگر در نظرسنجی اخیر این است که اشاره شده، ۳۱ درصد از شرکت‌کنندگان در نظرسنجی بی‌فایده بودن اعتراض و شنیده نشدن صدای‌شان و ٢/١٢ درصد تجارب قبلی مانند حوادث ۸۸ را علت عدم حضور در تجمعات اعلام کرده‌اند.

بقیه چی شدند؟

محمدرضا ستوده در ستون طنز جهان صنعت از قول مشاور فرهنگی رییس جمهور نوشته: ۶۰ درصد ایرانی‌ها هنوز به اصلاح‌پذیر بودن جامعه اعتقاد دارند اما ۳۱ درصد این اعتقاد خود را از دست داده‌اند. اگر روند کنونی ادامه یابد اکثریت سر خورده می‌شوند و اقلیتی رادیکال خواهند شد.۳/۳۷ درصد مردم فکر می‌کنند اعتراضات ادامه پیدا خواهد کرد.

طنزنویس افزوده: گویا آقای آشنا در زمینه آماردهی علی پروین را الگوی خود قرار داده فقط با این فرق که درصدهای علی پروین از۱۰۰ بیشتر می‌شد ولی برای آقای آشنا به ۱۰۰ نمی‌رسد. ۶۰ درصد به اصلاح‌پذیر بودن اعتقاد دارند، ۳۱ درصد هم این اعتقاد را از دست داده‌اند.

خب ۹ درصد باقی مانده چه بلایی بر سرشان آماده است؟

ستون طنز جهان صنعت پرسیده چه بلایی بر سر این ۹درصد آمده است؟ آیا این ۹ درصد همان فرارمغزها و مهاجرتی‌ها هستند که از مملکت فرار کرده‌اند. یا این ۹ درصد در تصادفات جاده‌ای و از آلودگی هوا فوت شده‌اند. آیا ۹ درصد از جامعه در اتفاقات اخیر بازداشت شده‌اند. کسی از این ها خبر دارد؟

کارتون محمد طحانی. ابتکار
در انتظار یک جو غیرت

حسین شریعتمداری در یادداشت روز کیهان نقل کرده که دولت کره جنوبی که امسال میزبان المپیک زمستانی ۲۰۱۸ است، به هریک از ۶۲۰۰ ورزشکار شرکت‌کننده در این مسابقات، یک دستگاه تلفن هوشمند سامسونگ هدیه داد ولی به بهانه تحریم ایران از اعطای این هدیه به ۴ ورزشکار ایرانی که برای شرکت در المپیک ۲۰۱۸ به این کشور رفته بودند خودداری کرد.

مدیر این موسسه بدون ارایه مستندی درباره اصالت این خبر نوشته: این تحقیر شرم‌آور در حالی است که هدیه به ورزشکاران مصداق فروش نیست و در شمار خدماتی نظیر تامین محل اسکان و تهیه آب و غذا برای آنان تعریف شده و تلقی می‌شود، از این روی اقدام زشت و پلشت دولت کره‌جنوبی و شرکت سامسونگ که اسپانسر اصلی (تامین‌کننده مالی) مسابقات المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در کره‌جنوبی است بدون کمترین تردیدی با هدف تحقیر مردم ایران و نه فقط ورزشکاران کشورمان صورت گرفته است و بدون پرده‌پوشی باید گفت بی‌غیرتی محض است اگر این اقدام تحقیر‌آمیز کره‌جنوبی و شرکت سامسونگ با واکنش سنگین و پشیمان‌کننده جمهوری اسلامی روبرو نشود.

یادداشت روز کیهان در نهایت پرسیده: آیا برای مسئولان کشورمان نگران‌کننده نیست که بازار ۸۰ میلیونی ایران را به بهای نابودی صنایع داخلی و بیکار شدن انبوهی از مردم در اختیار دولت کره‌جنوبی و شرکتی نظیر سامسونگ قرار دهیم و در همان حال شاهد برخورد تحقیر‌آمیز همین بی‌سر و پاهای بی‌شخصیت به مردم شریف این مرز و بوم هم باشیم؟

واقعیت های اقتصادی

سجاد وجدانیان در مقاله ای در جهان صنعت نوشته: شاید روز اول انتقادها به این دولت فقط مسایل اقتصادی بود ولی امروز به همه جنبه‌ها سرایت کرده است. البته نمی‌توان گفت مسبب همه اینها دولت فعلی است. مشکلات انباشته‌شده‌ای است که سالیان سال به آنها بی‌توجهی شده و امروز با جرقه‌های اقتصادی در حال شعله‌ور شدن هستند. باید با تدبیری جلوی این جرقه‌ها را گرفت که اگر این نشود، خشک و تر با هم می‌سوزند.

به نظر نویسنده در این موقعیت هیچ راهی هم بهترین از این نیست که دولت واقعیت‌های اقتصادی را بپذیرد تا حداقل صورت‌مساله درست باشد وگرنه به دیوار حاشا می‌رسیم که بلندتر از آن نیست. مثلا رکود فزاینده واقعیت امروز اقتصاد است که نمی‌توان آن را با نرخ بیکاری ۷/۱۱ درصدی مرکز آمار انکار کرد. دولت هم این را کاملا پذیرفته و در جدیدترین اقدامش، آیین‌نامه اجرایی قانون حمایت صنعتی و جلوگیری از تعطیلی کارخانه‌های کشور را پس از ۵۲ سال دوباره احیا کرده و اوایل بهمن‌ماه به وزارتخانه‌های ذی‌ربط و بانک مرکزی ابلاغ کرده است.

یعنی دولت بعد از ۴۰ سال که از انقلاب می‌گذرد دقیقا همان راهکارهای نیم قرن پیش را می‌خواهد اجرا کند. از این بدتر اضافه شدن تعداد تصمیم‌گیران و پیچیده‌تر شدن بوروکراسی تصمیم‌گیری است. آیین‌نامه جدید وزارتخانه‌های صنعت، معدن و تجارت، جهاد کشاورزی و بانک مرکزی را به تصمیم‌گیران افزوده است. اینها اگر می‌توانستند با هم هماهنگ شوند، امروز وضع نظام تنظیم بازار این‌گونه نبود. همچنین در اوج رکود که دیگر آهی برای کارخانه‌ها باقی نمانده که با ناله‌‌ سودا کنند.

چرا نتایج افکارسنجی شوخی است؟

کارتون احسان گنجی. قانون
پوریا عالمی در ستون طنز شرق سخن رئیس مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) را نقل کرده کهدر دو مقطع زمانی طی یک‌سال گذشته بر اساس نظرسنجی‌هایی که انجام شد، در نتایج شاهد افت امید مردم به آینده بودیم که نشان می‌داد جامعه به سمت اتفاقاتی نظیر اعتراضات دی‌ماه ۹۶ در حال حرکت است».

ما: خب چرا کاری نکردید. چرا به مسئولان نتایج نظرسنجی‌ها را ندادید که کاری بکنند؟

ایسپا: نه ما امیدی داشتیم که مسئولان کاری بکنند، نه امید داشتیم که اگر مسئولان کاری بکنند چیزی درست بشود، نه امید داشتیم که مسئولان امید داشته باشند که می‌شود کاری کرد، نه امید داشتیم که مسئولان اگر امید داشته باشند کاری بتوانند بکنند اصولا کاری بلد باشند بکنند. برای همین کاری نکردیم.

ما: در کل واکنش مسئولان به ناامیدی مردم چیست؟

ایسپا: خیلی واکنش خوبی دارند. سریع تلویزیون دوتا گزارش پخش می‌کنه و مردم میگن ما خیلی خوشحال و امیدواریم. دوتا مسئول هم میان توی تلویزیون و میگن مردم ما این‌قدر خوشحال هستند که الان ماها نگرانیم یه‌موقع از خوشحالی بلایی سر خودشون نیارن و سکته نکنند. در ضمن همه نتایج افکارسنجی مردم را که ثابت می‌کرد مردم ناامید شده‌اند، دادیم برنامه‌های طنز و کمدی تلویزیون اساسی مسخره کردند تا مردم بفهمند ناامیدی چیز مسخره‌ای است و نباید ناامید باشند! این‌طوری مردم که با ناامیدی نشسته‌اند و دارند تلویزیون نگاه می‌کنند، یکهو می‌فهمند که دارند اشتباه می‌کنند و اساسا نه ناامیدی آنها وجود دارد، نه خودشان مردم واقعی هستند و مردم واقعی همین‌ها هستند که تلویزیون نشان می‌دهد. در نتیجه مشکل حل می‌شود.

(Visited 84 times, 1 visits today)

You may also like...