روزنامه های تهران: بوی جنگ می آید، متین باید بود

روزنامه های امروز تهران، سه شنبه ۱۶ آبان در مقالات خود از افزایش تنش در میان دولت های منطقه ابراز نگرانی کرده و با اشاره به رفتار افراطی ولیعهد جوان سعودی از دولت خواسته اند همچنان به رفتار سنجیده خود ادامه دهد.
همزمان با انتقاد روزنامه ها از تیتر گزارش دیروز روزنامه کیهان، این روزنامه در تیتر اول خود از منتقدان خواسته به جای نگرانی برای برج های شیشه ای دوبی به فکر کودکان گرسنه و زخمی یمن باشند.
تیتر و عکس صفحه اول اعتمادحق نشر عکساعتماد

تیتر و عکس صفحه اول اعتماد
مقابله با تحرکات تازه
علاء الدین غروبی در مقاله ای در شرق نوشته: با استعفای سعد حریری، نخست‌وزیر جوان لبنان، که در سال ٢٠١۶ با توافق نهایی ایران و عربستان پست نخست‌وزیری را برای بار دوم بر عهده گرفته بود، به‌نظر می‌رسد مهندسی ایجاد بحران دائم در خاورمیانه که از بحران سوریه کلید زده شد، وارد فرایند جدیدی شده است؛ فرایند شوم و ویرانگری که آمریکای ترامپ، اسرائیل و سعودی شرکای اصلی آن هستند.
این استاد دانشگاه در مقاله خود به خبری اشاره کرده که روزنامه گاردین چاپ لندن از قول افراد نزدیک به اوباما نقل کرده و نشان می دهد یک‌سری پیام‌هایی برای هماهنگی میان ریاض و واشنگتن برای مقابله نظامی با ایران دریافت کرده‌اند و اعلام استعفای حریری به این نگرانی‌ها افزوده و خطر مقابله نظامی اسرائیل با حزب‌الله را افزایش داده است.
مقاله شرق با این توصیه به پایان می رسد که دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران باید با دقت و حساسیت وضعیت جدید منطقه را مورد توجه قرار دهد و ضمن رایزنی با کشورهای همسو در حل‌وفصل مسائل سوریه، عراق و اقلیم کردستان، مانند روسیه و ترکیه و نیز گرفتن هرگونه بهانه از دشمنان قسم‌خورده ایران با اقتدار کامل نقشه‌های شوم ضدایرانی و ضدمنطقه‌ای را خنثی کند.
بازی شطرنج ریاض
جلال خوش چهره در سرمقاله ابتکار نوشته: واشنگتن، ریاض و تل‌آویو حاضر به قبول این واقعیت نیستند که ایران در سال‌های اخیر و به‌ویژه جنگ با داعش، از نفوذ منطقه‌ای گسترده‌ای برخوردار شده است. آنان تحدید دامنه نفوذ ایران را در دستور کار خود قرار داده‌اند. این کار با پرهیز از رودرویی مستقیم و با روش‌های نرم و جنگ‌های نیابتی دنبال می‌شود. دلیل این امر ناتوانی و یا نبود آمادگی برای رودررویی مستقیم با ایران است.
ریاض حالا می‌خواهد با استعفای حریری، چنین بنمایاند که اگر چه نمی‌توان به‌طور مستقیم در برابر گسترش نفوذ منطقه‌ای ایران عمل کرد و تجربه ناموفقی را در اجرای جنگ‌های نیابتی در عراق، سوریه و حتی یمن داشته، ولی هنوز از ابزاری برخوردار است که می‌شود به شکل نرم و به کمک عواملش صحنه را به هم زند. هدف، واداشتن تهران به قاعده‌ای است که واشنگتن، تل‌آویو، ریاض و دیگر متحدان منطقه‌ای آنان می‌پسندند. آنان محدود کردن نفوذ ایران در عراق و سوریه را در اولویت خود قرار داده‌اند.
اگر اکنون همه نگاه‌ها به حرکتی است که ریاض برای کیش دادن ایران در صحنه انجام داده است ولی حرکت بعدی از آن ایران خواهد بود. آنگاه تفسیرها و تحلیل‌ها درباره حرکتی می‌شود که ایران برای حفظ جایگاه خود به عمل می‌آورد. مهمترین واکنش تهران پرهیز از عصبیت و پاسخ‌های هیجانی به نه تنها مانور ریاض بلکه واشنگتن و دیگر متحدان آنها بوده است. سنجیدگی اقدام تهران می‌تواند بازی شطرنجی ریاض را خنثی کند.
قدرت و وقار
جامعه فردا در سرمقاله خود نوشته: تصویری که پیش رو داریم، صحنه تدارک یک جنگ منطقه ای است یا به میدان آوردن آخرین بازیگران سیاست منطقه، برای رسیدن به حل و فصل. حلقه هایی از زنجیره اقدامات توطئه گران بین المللی برای خلق یک درگیری است یا رخدادهای همزمان ملی و فراملی که زمینه چینی جنگ را به ذهن متبادر می کند؟
در ادامه مقاله شورای نویسندگان روزنامه آمده: هیچ کدام از اینها، منطقی را که باید در رفتار ما باشد تغییر نمی دهد؛ اینقدر قدرتمند هستیم که در هرگونه درگیری منطقه ای شکست نخوریم و آنقدر عاقل هستیم که به تله درگیریهای طراحی شده منطقه ای نیفتیم. تعادل سیاست خارجی منطقه ای ما از دوران چند پاره شدن عراق به دست نیرو های داعش را ماجراجویان سیاسی نمی توانند به هم بزنند. هوشیاری و نترسیدن همراه با یکدیگر خوبند.
سرمقاله جامعه فردا با تاکید بر این که ناسازها کم نیستند نوشته: در حالی که نفوذ و هوش یک سردار ایرانی، در همین چند هفته پیش یکی از بحرانهای منطقه را که با شوخی همه پرسی کردستان شکل گرفته بود بدون سروصدا پایان می دهد، و در حالی که متحد نزدیک ایران، حسن نصرالله، یکی از هوشمندانه و عاقانه ترین موضعگیری های آرامش بخش را برابر تحولات سریع و گیج کننده منطقه داشت، سیاست ایران نیازی به تشجیع ملی از طریق تهدید بنادر جنوب خلیج فارس ندارد.
کارتون محمد طحانی، ابتکارحق نشر عکسابتکار

کارتون محمد طحانی، ابتکار
هدف، دوبی یا کیهان؟
کیهان که دیروز با تیتر هدف بعدی دوبی خود را مطرح ترین روزنامه منطقه کرد، در گزارش اصلی خود با اشاره به موشک شلیک شده از یمن به سوی سعودی نوشته: در شرایطی که همه باید از غافلگیری ریاض و افتادن لرزه بر اندام اماراتی‌ها که دستشان به خون مردم یمن آلوده است، خوشحال باشند، عجیب است که عده‌ای تیتر کیهان را مخالف منافع و مصالح ملی تصور می‌کنند.
این روزنامه تندرو بدون اشاره به تذکر هیات نظارت بر مطبوعات، به رسانه هایی که «مملو از تیترهای ضدامنیت و منافع ملی» است تاخته و نوشته: آن ها ناگهان دلواپس منافع ملی شده‌اند. رسانه‌هایی که رسما آمریکا را بزک می‌کنند و مردم را از تهدیدهای توخالی آمریکا می‌ترسانند و به بزک کردن برجام اعتراف دارند، چگونه و با چه مجوزی به خود حق می‌دهند که دم از منافع ملی بزنند؟
در ادامه گزارش کیهان آمده: برای کسانی که اسراییل آنها را سرمایه‌های خود در ایران می‌داند و رئیس ‌سازمان سیا نگران وضعیت و آینده آنان است، قبای نگرانی برای منافع ملی، زیادی گشاد است و برای پنجه کشیدن به صورت کیهان که همیشه افشاگر خط و ربط‌های نامربوط و آلوده آنان بوده، بهتر است به دنبال دستاویزهای بهتری باشند تا دلواپس بودن برای برج‌های شیشه‌ای و شکننده دوبی.
پرهیز از اقدام نسنجیده
هرمیداس باوند در مقاله اصلی اعتماد نوشته: عربستان طی سه روز گذشته از هر بهانه‌ای برای حمله لفظی به ایران استفاده کرده است. حتی پرتاب موشک از سوی یمن به خاک این کشور را نیز به ایران نسبت داده است. مساله مهمی که در این میان وجود دارد این است که با وجود تکذیب قطعی ارتباط این موضوع با ایران چه از سوی مقامات بلندپایه نظامی و سیاست خارجی، یکی از روزنامه‌های مهم پایتخت، به گونه‌ای این خبر را پوشش داده است که نوبت شهر دیگری هم بعد از ریاض فراخواهد رسید. چنین گفته‌هایی بازی در زمین ادعا و اتهام عربستان سعودی است.
این استاد روابط بین الملل دانشگاه تاکید کرده: وقتی رسانه‌ای که نزدیک به حکومت ایران محسوب می‌شود، اظهارات تاییدآمیزی نسبت به چنین اقدامی منتشر می‌کند که به‌شدت از سوی مقامات رسمی تکذیب شده است، اقدامی نابخردانه است. وزارت خارجه و فرماندهان ارشد نظامی چنین اتهامی را رد کرده اند و چنین مساله‌ای را کاملا بی‌ربط به ایران اعلام می‌کنند. انتشار چنین تیترهایی از سوی یک رسانه، از لحاظ خرد سیاسی کاملا تعجب‌آور است.
در پایان مقاله اعتماد آمده: در مورد ادعای عربستان در مورد حمله موشکی یمن هم، به اعتقاد من، باید مراقب چنین رفتارهای نابخردانه‌ای در داخل بود. در شرایطی که مقامات بلندپایه کشور، یکصدا وجود چنین ارتباطی را نفی و تکذیب می‌کنند، اقداماتی اینچنینی مانند تیتر یکی از روزنامه‌های بانفوذ پایتخت، در راستای ادعاها و اتهام‌های یک کشور خارجی بسیار عجیب و نگران‌کننده است.
اقدامی عجیب و قابل تامل
علی میرفتاح هم در ستون کرگدن اعتماد نوشته: روزنامه کیهان ظاهرا از شلیک موشک انصارالله به ریاض به وجد آمده و هدف بعدی را نیز پیش‌بینی کرده: «دوبی». درست در روزی که امریکا و عربستان سعی می‌کنند این حمله را گردن «ما» بیندازند، سردبیر روزنامه «غیرخصوصی» کیهان بعد از اشاره به حرف‌های ترامپ با حروف بولد می‌نویسد «تا کور شود هر آنکه نتواند دید». موشکی که یمنی‌ها شلیک کرده‌اند برکان ٢ است و مطابق گفته سرلشکر جعفری «موشک‌ها یمنی است و ما امکان انتقال موشک نداریم.» اما کیهان بدش نمی‌آید داشته باشیم.
به نوشته سردبیر این روزنامه: اینکه یک نفر از موضع شخصی از اصابت موشک به ریاض خوشحال شود یک بحث است، اینکه روزنامه‌ای در موقعیت کیهان- کیهانی که چه بخواهد و چه نخواهد بخشی از حاکمیت را نمایندگی می‌کند – ابراز شادمانی ‌کند و هدف بعدی را نیز روی صفحات اول و آخر خود با تیتر درشت مشخص کند یک بحث دیگر.
در انتهای ستون کرگدن آمده: تردیدی نیست که عرب‌ها تحرکات خطرناکی را شروع کرده‌اند. هر کس با مناسبات سیاسی منطقه آشنا باشد، می‌داند که امریکا و اسراییل مشغول موش دواندن هستند تا منطقه را به آشوب بکشانند و برای جمهوری اسلامی ایران اسباب زحمت فراهم آورند. اتفاقا در این شرایط است که ما بیش از هر زمان دیگر نیاز به درایت و وحدت رویه داریم و بیش از هر وقت دیگر باید مراقبت کنیم که بهانه به دست «دشمن» ندهیم.
ما آریایی‌های وسط مانده
وحید میرزایی در ستون طنز روزنامه ایران نوشته؛ ما ایرانیا از همون بدو امر انسان‌های «وسط دو چیز گیر کرده‌ای» بودیم. همیشه در طول تاریخ دو تا چیز بوده که یک ایرانی وسطش گیر کنه. راستش رو بخواین کلاً ما ایرانی‌ها آدم‌های «وسطی» هستیم. نه اونقدر اون طرفیم و نه اینقدر این طرف. همیشه اون لا و لوها زندگی می‌کنیم. چیزی میون سنت و مدرنیته، چیزی میون غرب و شرق، بالا و پایین، چپ و راست.
به نوشته این طنزنویس: همین یه هفته اخیر رو که نگاه کنین متوجه این موضوع می‌شین. یک جوری ملت در اینستاگرام و فیس بوک و توئیتر از کوروش و خاک پاک آریایی می‌گفتند که آدم می‌ترسید صفحه موبایلش رو روشن کنه و ناگهان کوروش از کاخ بیرون بیاد و بگه «بی‌تربیت، این چه شلوارکیه پوشیدی؟ مگه اون مایو آریاییت چش بود؟» یا اونطور که دوستان تو روز کوروش دیوار پاسارگاد رو فتح کردند، اسکندر مقدونی فتح نکرد. تازه بعد هم شاکی بودن که «کوروش جان دو دقیقه اومده بودیم خودت رو ببینیم، همش خواب بودی.»
در پایان ستون طنز روزنامه ایران آمده: هنوز چند روزی از این حماسه نگذشته بود که وضعیت شبکه های مجازی طوری شد که همون آدمی که چند روز پیش به‌دلیل بالارفتن از داربست‌های فلزی مقبره کوروش به‌دلیل جراحات وارده، بخشی از بدنش رفو شده بود، حالا یه کلاه جادوگری گذاشته سرش و صورتش رو با رنگ سفید کرده و هالووین رو با تمام قوا جشن می‌گیره. دوستی عکسی در اینستاگرام گذاشته بود که تو جشن هالووین و با لباس‌ها و ماسک ترسناک، داشت غذای نذری باقی مونده تو فریزر رو می‌خورد!
کارتون جواد تکجو. اعتمادحق نشر عکساعتماد

کارتون جواد تکجو. اعتماد
آیا فریبی در کارست
عباس عبدی در سرمقاله اعتماد به موضوعی پرداخته که در روزنامه های امروز تهران به شکل های مختلف منعکس شده است، و آن برخورد اصلاح طلبان به سیاست جدید رییس دولت و تعبیر آن به تمایل حسن روحانی به جناح راست است.
به نوشته این جامعه شناس: مشکل اصلی سیاست‌ورزی در ایران آنجاست که تمامی سیاست را بر پایه‌های لرزان اشخاص بنا می‌کنند، در حالی که باید تحلیل بر ساختار و مولفه‌های بنیادی بنا شود و توانایی‌های فرد را در چارچوب این ساختارها و موازنه قوا ارزیابی کرد و مطلقا، تاکید می‌کنم، مطلقا به ادعاهای نامزدها و اشخاص توجه نکنند. از این زاویه، رییس جمهور روحانی تفاوت چندانی با زمان انتخابات نکرده است.
نویسنده با اشاره به شعارهای آقای روحانی در انتخابات نوشته: نگاه خود را معطوف به دولت کردن و انتظار داشتن اینکه آنان کاری کنند، از اساس نادرست است. با برگ رای به تنهایی نمی‌توان تغییرات اساسی ایجاد کرد، هرچند بدون آن نیز شدنی نیست. نیروی سیاسی باید در درجه اول به توان و قدرت خود در بسیج اجتماعی و اثرگذاری مدنی توجه کند. متاسفانه اصلاح‌طلبان توقعات غیرواقعی از دولت و رییس آن دارند. آنان راهی جز رای دادن به روحانی نداشتند. اگر این کار را نمی‌کردند، مواجه با گزینه‌ای می‌شدند که امروز صدبار پشیمان بودند.
مقاله اعتماد توصیه کرده: اصلاح‌طلبان باید از نگاهی که در پی این ادعا است که روحانی یا حتی نجفی خلاف قول‌های خود عمل کرده‌اند، فاصله بگیرند. آنان کمابیش همین بوده‌اند و با کم و زیادش در همین حد نیز از آنان انتظار می‌رفت. از تحلیل‌ها و نگاه منفعلانه باید عبور کرد و اعتماد به نفس کافی داشت.
دست‌های بسته ما
عبدالجواد موسوی در مقاله ای در اعتماد از حجم گسترده اخبار بد جهان ابراز نگرانی کرده و نوشته: اگر در روزگارانی رسانه‌های فراگیر نبودند که دسته‌گل‌های فرزندان ابوالبشر را بریزند روی دایره و عالم و آدم را از آن باخبر کنند. اگر کسی در آن سوی جهان که چه عرض کنم، ‌کمی آن طرف‌تر از بیخ گوش من و شما کارخیری صورت می‌داد شاید تا قیام قیامت هیچ کس از چند و چون آن مطلع نمی‌شد. به همین دلیل بسیاری از آدم‌ها با تصور اینکه دنیا خیلی هم جای بدی نیست روز و روزگار می‌گذراندند و با همین تصور نیز از ‌دار دنیا می‌رفتند.
این نویسنده و شاعر افزوده: حالا اما هر چه قدر هم می‌خواهی به خودت بقبولانی دنیا آن قدرها هم که می‌گویند جای بدی نیست، موفق نمی‌شوی که نمی‌شوی. در انعکاس بخشی از اخبار بد و ناگوار هیچ کس مقصر نیست. بالاخره خبر سیل و توفان و زلزله و خودکشی و فقر و ایدز را که نمی‌توان از دیگران پنهان کرد. این اتفاق‌ها رخ می‌دهند و ناقلان اخبار هم موظفند این اخبار را به گوش من و شما برسانند.
مقاله اعتماد با نقل سخنان مدیرعامل سازمان خدمات اجتماعی تهران آن را تکان دهنده خوانده که گفته بود به ٩٠درصد کودکان کار تجاوز، به این جا رسیده: انتشار این اخبار با چه نیتی صورت می‌گیرد. چه گرهی از کار فروبسته کودکان کار می‌گشاید؟ کسی به فکر نجات کودکان کار می‌افتد؟ غیرتی را برمی‌انگیزد؟ انتشار حرف‌هایی از این دست جز آنکه ما را بی‌رحم‌تر کند و فجایع هولناکی از این دست را در شمار اخبار طبیعی بنشاند و جهان را زشت‌تر و هولناک‌تر از آن چه تصور می‌کردیم، نشان دهد چه کار‌کرد دیگری دارد؟
مبارزه با آلودگی هوا
کارتون مهدی عزیزی. شهروندحق نشر عکسشهروند

کارتون مهدی عزیزی. شهروند
شهرام شهید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی همزمان با خبر بازگشت آلودگی هوا به تهران روش هایی را برای مقابله با آن مرور کرده. اول این که با افزایش تولید پراید به افزایش مرگ‌ومیر و به تبع آن کاهش آلودگی کمک شود و بعد هم استفاده از خودروهای شخصی به جای خودروهای عمومی چرا؟ کافی است یک روز صبح زود به میزان تولید دود ١٠ دستگاه خودروی کوچک انفرادی و یک دستگاه خودروی جمعی بزرگ دقت و آنها را با هم مقایسه کنید.
روش دیگری پیشنهادی نینداختن پارازیت روی برنامه‌های ماهواره‌ای ا‌ست؛ چون مردم می‌نشینند توی خانه اوکیا تماشا می‌کنند و نمی‌روند بیرون دود راه بیندازند. پیشرفت داوری هم از دیگر مسائلی است که به کاهش آلودگی کمک خواهد کرد؛ چطور؟ خیلی ساده. وقتی شما درست داوری کنی و اشتباه داوری نداشته باشی، خب تماشاچی‌نمای گرامی هم شاکی نمی‌شود و صندلی ورزشگاه را آتش نمی‌زند که دود همه شهر را بردارد. داورجان دقت کن!
طنزنویس شهروند سرانجام ریشه‌ای‌ترین اقدام موثر در کاهش آلاینده‌ها را معرفی کرده: نابودکردن جنگل‌ها. شما وقتی همه درخت‌ها را از ریشه در آوری و بدهی کارخانه تولید کاغذ دیگر چیزی نیست که مردم آتش بزنند و بسوزانند که دود تولید شود. این روش فرهنگی‌ترین روش کاهش آلودگی هم هست؛ چرا که با تولید کاغذ از تنه درختان می‌توان در باب فرهنگ هوای پاک و نگهداری از درختان کلی مطلب نوشت.

(Visited 308 times, 1 visits today)

You may also like...