روزنامه های تهران: راه پیمایی اربعین، قدرت نمایی در خاورمیانه جدید

روزنامه های امروز صبح تهران، چهارشنبه ۱۷ آبان در صفحات اول خود از راه پیمایی میلیونی اربعین حسینی یاد کرده و در مقالاتی حماسی از این حادثه مذهبی و کاربرد سیاسی آن در خاورمیانه ای نوشته اند که به نظر می رسد در التهاب و تنش، به پیشواز جنگ های تازه می رود.
در حالی که روزنامه های اصولگرا، کیهان روزنامه تندرو صبح را در تهدید منطقه تنها گذاشته اند، این روزنامه مطالب دو روز گذشته را نادیده گرفته و گزارش اصلی و سرمقاله خود را به شعارهای حماسی درباره اربعین اختصاص داده است.
تیتر و عکس صفحه اول ایرانحق نشر عکسایران

تیتر و عکس صفحه اول ایران
امنیت و هژمونی منطقه‌ای‌ایران
محسن غرویان در سرمقاله اعتماد نوشته: ایران همواره در منطقه، کشوری تاثیرگذار بوده و نقش آن مهم تلقی می‌شده است. از زمانی هم که بحث داعش در منطقه به ویژه در سوریه و عراق مطرح شد نقش ایران در منطقه پررنگ‌تر شد. اکنون ضرورت است که شیعیان قدرت خود را به خصوص در منطقه نشان دهند و ایران به عنوان پایگاه اصلی تشیع به هر حال در مبارزه با تروریسم احساس وظیفه کرد تا در مقابل داعش قدرت‌نمایی کند، بایستد و نشان دهد که داعش نمی‌تواند در کشورهای شیعه‌ای چون ایران و عراق نفوذ کند و پایگاهی داشته ‌باشد.
این نویسنده روحانی ادامه داده: تامین امنیت راهپیمایی اربعین از جمله مصادیقی است که می‌توان برای تاثیرگذاری به آن اشاره کرد. این راهپیمایی علاوه بر بعد معنوی و مذهبی آثار سیاسی در سطح بین‌المللی و منطقه‌ای دارد. برگزاری چنین مراسم باشکوهی در امنیت هم پیامی بین‌المللی و هم پیامی به منطقه دارد. برگزاری راهپیمایی اربعین به تقویت هژمونی ایران در منطقه کمک می‌کند و همچنین در سطح بین‌المللی باعث تاثیرگذاری ایران خواهد شد.
مقاله اعتماد بدین جا رسیده که: راهپیمایی اربعین از این نظر مهم است که به صورت باشکوه و در کمال امنیت و آرامش برگزار شود. باید در نظر داشت که تمام این حوادث و مراسم پیاده‌روی از طریق رسانه‌ها در تمام دنیا منعکس می‌شود و تحلیلگران سیاسی از این منظر به آن نگاه می‌کنند و این اتفاق را تحلیل می‌کنند که اولا همین مردمی که اینچنین عاشقانه در این پیاده‌روی حاضرند اگر اتفاقی هم در منطقه رخ بدهد در صحنه حاضر هستند و دوم اینکه تامین امنیت مراسم راهپیمایی اربعین، نشانی از قدرت ایران دارد.
دین را از اخلاق تهی نکنیم
مجتبی راعی در مقاله ای با عنوان دین را از اخلاق تهی نکنیم در شرق نوشته: ماجرای کربلا در تاریخ همیشه بستگی و گشودگی داشته است. هر آن که باز شده است، همه فکر کرده‌اند که همیشه به این صورت خواهد بود و هر بار هم که بسته شده، همه فکر کرده‌اند که همیشه چنین خواهد بود؛ بنابراین، ما نسبت به تاریخی که در آن به‌ سر می‌بریم، با یکی از این ابعاد مواجه می‌شویم.
به نوشته این مقاله: شرایط الان در یک گشودگی کامل است. اینکه ما به ‌لحاظ تاریخی چه رفتاری داشته باشیم و اینکه ملت‌های منطقه، به‌ویژه ایران، آینده تاریخی خود را چگونه بسازند، تعیین می‌کند که در آینده گشودگی باشد یا بستگی.
مقاله شرق به این جا رسیده که: مهم‌ترین مسئله این است که از عاشورا درس بگیریم و دین را از اخلاق تهی نکنیم تا جامعه‌ای داشته باشیم که براساس اخلاق پیش برود. چنین جامعه‌ای لیاقت آن را خواهد داشت که این راه برای او همیشه گشوده باشد؛ در غیر‌این‌صورت چنین نخواهد شد. باید نشان دهیم که لیاقت این گشودگی را داریم.
خاورمیانه جدید؟
جامعه فردا در سرمقاله خود نوشته: پرسش‌های بسیاری در زمینه نیات بازیگران داخلی و خارجی عرصه سیاست خاورمیانه می‌توان مطرح کرد. اندیشه درباره این نیات متاسفانه به درنظر آوردن فضایی روشن و بی‌تنش نمی‌انجامد. بیشتر سایه تاریک اهریمن دیده می‌شود و انتظار رخداد‌های خوب نمی‌رود. شاید آنچه نزدیک به دو دهه پیش در ذهن نئوکان‌ها درباره «خاورمیانه‌جدید» تصویری بیش نبود اندکی بعد با سیلابی از رخداد‌های گریزناپذیر و رفتارهای غیرقابل کنترلی که نظیر آن امروز در صحرای عربستان دیده‌ می‌شود به واقعیت بپیوندد و خاورمیانه آبستن زایشی تازه باشد.
نویسندگان مقاله پیشنهاد کرده اند: در هنگامی که با چنین موقعیتی روبه‌روئیم، از رویدادهای جاری اندکی فاصله بگیریم و به سراغ محاسبات پیشین، اطلاعات ذخیره شده و آنچه از جهان در ذهن داریم برویم و به بازنگری ابعاد استراتژیک تعریف جایگاه خود در جهان و منطقه بپردازیم. اگر خاورمیانه دستخوش تغییرات اساسی باشد، دیگر این سو و آن سوی رودخانه‌ای در سوریه، یا افتادن صنعا به دست این یا آن، یا قرار گرفتن کرکوک در این رنگ یا آن رنگ از نقشه اهمیت بنیادین ندارد.
جامعه فردا با تاکید بر این که امروز باید از جایی مثل ایستگاه فضایی به خاورمیانه نگریست و برای حفظ یک ملت محاسباتی تازه داشت، نوشته: ما درباره این نوع محاسبات چه توانی داریم و چقدر در آنها پیش رفته‌ایم. اگر پاسخی نداشته باشیم، بازی خاورمیانه جدید را خواهیم باخت، در حالی‌که درست در وسط میز این قمار چندجانبه بین‌المللی نشسته‌ایم.
دوستی خاله خرسه!
داریوش احمدیان در سرمقاله بهار نوشته: شرایط حساس این روزهای خاورمیانه روشن‌تر از آن است که نیازی به هر نوع شرح و تفسیری داشته باشد.ایالات متحده پرونده موشکی ایران و مسائل منطقه‌ای را در صدر اولویت‌های خود قرار داده و در تلاش است فشارها را به این بهانه‌ها افزون کند. فشارهایی از جنس تحریم‌هایی که تا پیش از اجرایی شدن توافق هسته‌ای میان ایران و کشورهای گروه ۱+۵ موانع بسیاری را بر سر راه حرکت کشور ایجاد کرده بود و .به قصد منزوی‌سازی ایران در صحنه بین‌المللی
نویسنده مقاله نوع دوم مواجهه کشورهای منطقه با ایران را در تنش‌های لفظی میان ایران و عربستان و متحدانش دیده و نوشته: این تنش‌ها که با نوعی یارگیری از سوی عربستان هم همراه شده این نگرانی را به وجود آورده که کشورهای خاورمیانه شاهد چالش بسیار بزرگ تازه‌ای باشند. در چنین شرایطی پیچیده و حساسی، انصارالله یمن، موشکی به سمت عربستان شلیک کرده است.
بهار نوشته: در این شرایط یک نشریه در ایران که در نگاه برخی صدای حاکمیت است، مقامات عربستان ومتحدانش را به استفاده از این فرصت‌ترغیب می‌کند. شاید بتوان گفت یمنی‌ها در حال جنگ هستند و قرار نیست برای هر اقدامی از مقامات جمهوری اسلامی اجازه بگیرند اما درباره روزنامه مدعی انقلابی گری چطور؟ آیا مسئولان این رسانه که به دلیل حضور نماینده رهبری در آن می‌بایست صدای نظام سیاسی باشد از این میزان فهم برای درک بدیهیات هم برخوردار نیستند؟
طرح هانی انصاری. ایرانحق نشر عکسایران

طرح هانی انصاری. ایران
تنش زایی برای رهایی از بی ثباتی
علیرضا صدقی در سرمقاله ابتکار نوشته: حکومت آل‌سعود علی‌رغم ثبات نزدیک به یک قرنی، در حال حاضر با پدیده اعتراض‌ها و منازعات درون ساختار قدرت روبرو است و شرایط ملک سلمانِ بیمار و فرزند جاه‌طلب او بسیار سخت و خطرناک می‌نماید. بسیاری از اقدامات این ماه ها از پی‌ریزی برخی آزادی‌های اجتماعی تا دمیدن در تنور خصومت با ایران، همه‌وهمه در همین بستر قابل فهم هستند.
محمد بن سلمان چاره‌ای ندارد جز این‌که در مواجهه با مخالفانش، پروژه ایران‌هراسی را در دستور کار قرار دهد. در حقیقت به این وسیله او می‌تواند بخشی از بدنه متعصب و متصلب ملی و دینی عربستان را جذب کند. در این مسیر موضوع اختلافات مذهبی و تقویت جنگ قومیتی عرب ـ عجم هم برای او بسیار راهگشاست.
نویسنده سرمقاله ابتکار با اشاره به شرایط جهانی ابرقدرت ها و به ویژه آمریکا در جهان بدون اتحاد جماهیر شوروی احتمال داده که این کشور معادلات جهانی را از سطح عالی به بازیگران متوسط در مناطق حساب تقلیل داده باشد. خاورمیانه با همیاری سعودی عاملی اساسی است و چنین است که ثبات در عربستان بیش از هر موضوع دیگری می‌توان در رفع تنش‌ها میان دو قدرت منطقه‌ای ـ ایران و عربستان ـ موثر افتد.
توهم سعودی در لبنان
حسن دستمالچیان در مقاله ای در روزنامه ایران با طرح این پرسش که بازی مشترک امریکا و سعودی‌ در منطقه به چه سمت و سویی می‌رود نوشته: پس از آنکه طرح فروپاشی سوریه و عراق شکست خورد و تکفیری‌های داعش به‌عنوان پیاده نظام مثلث اسراییل، سعودی و امریکا شکست خورد و در عین حال هوس های بارزانی و طرح استقلال اقلیم کردستان عراق هم نقش بر آب شد، نقش محور مقاومت در منطقه بیش از پیش تقویت شد.
به نظر سفیر سابق ایران در لبنان در این مقاله: همین موفقیت ها باعث افزایش نفوذ و حضور مؤثر ایران درترتیبات منطقه‌ای شد و در پی آن آشفتگی امریکا و اسرائیل و سعودی را دو چندان کرد. این در حالی است که همکاری و همسویی راهبردی روسیه، ایران، عراق، سوریه و گروه‌های مقاومت، ژئوپلتیک منطقه خاورمیانه را به ضرر امریکا متحول کرده است.
مقاله روزنامه ایران توضیح داده که برخلاف تصور آمریکا و سعودی، واقعیت‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی لبنان با یمن بسیار متفاوت بوده و محور مقاومت و حزب‌الله لبنان بسیار مقتدر‌تر از پیش شده است. پس اقدام حریری با هدف محاصره و تضعیف محور مقاومت و اخلال در روند ادامه کار مؤسسات دولت لبنان و کند شدن خدمات‌رسانی به مردم و ایجاد نارضایتی برای آنان و از همه مهمتر اخلال درروند انتخابات آتی پارلمانی طرح‌ریزی شده سرآغاز به آشوب کشیدن مجدد لبنان ‌خواهد بود.
کباب می شویم
شهرام شهید‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ی در ستون طنز شهروند نوشته: حالا که دوستان تصمیم گرفتند لایحه «سازمان نظام رسانه‌ای» را تدوین کنند. به من اگر باشد، می‌گویم این لایحه کاملا مبتنی بر اصول نوشته شده. «بیان مطالب کذب یا تحریف واقعیت‌ها» با این حساب کلیه طنزنویس‌ها و کارتونیست‌ها را می‌توان مثل گوشت چرخ کرد و کباب نمود. مثلا به این طنز توجه فرمایید. «در خبرها آمده بود ورود مجردها به سه پارک در شیراز ممنوع شد. خدا خیرشان بدهد. حالا کاکوهای شیرازی مجبورند دست یک خاتونی را بگیرند بروند پارک. بعد می‌گویند همه امکانات در تهران است. کو پس؟ همه‌اش شایعه است» خب الان این طنز بیان کذب و تحریف واقعیت محسوب نمی‌شود؟ طنزنویس متخلف حیا کن… طنزنویسی را رها کن!
مثال دیگر طنزنویس برای نشان دادن جملات تفسیرپذیر در لایجه جدید «استفاده ابزاری از زنان یا کودکان» است که اگر یکی بنویسد « بانو وقت آموزش رانندگی دارد و برای شرکت در آن به وجود یک همراه مرد نیاز است. یعنی شیرزنان این مملکت می‌توانند بروند خارج از کشور و مدال المپیک بگیرند اما در شهرهای ایران نیاز به همراهی یک مرد دارند» چه کسی تعهد می‌دهد ورود به مسائل تفکیک جنسیتی و امور زنان استفاده ابزاری از زنان تلقی نشود؟
در ادامه طنز شهروند آمده: «جریحه‌دارکردن احساسات عمومی». اگر فردا روزی ما در مورد موضوع شش‌تایی‌شدن آبی‌ها در شهرآورد‌ سال ۵٢ نوشتیم؛ جریحه‌دارکردن احساسات عمومی طرفداران استقلال تلقی نمی‌شود؟ با استفاده از همین اصل کرکره‌مان را نمی‌کشند پایین؟
کارتون جمال رحمتی. اعتمادحق نشر عکساعتماد

کارتون جمال رحمتی. اعتماد
تیشه به ریشه
محمد هدایتی در مقاله ای در جهان صنعت نوشته: به جنبش اصلاح‌طلبی از زمان مشروطه تا امروز که فکر می‌کنیم چه چیزهایی به ذهن متبادر می‌شود. خیلی چیزها و از جمله حتما مطبوعات. مطبوعات به مثابه واسطه‌ای هم برای بیان ایده‌های جدید و هم برای پیوند زدن شهروندان به مصالح عمومی و به سیاست. جراید بودند که از لزوم اصلاحات سیاسی و اقتصادی گفتند. به واسطه آنها بود که مساله «قانون» اول بار به میان توده‌های مردم رفت. از نفی استبداد گفته شد، از ملی شدن صنعت نفت نوشتند، نوشتند «شاه رفت»، جنگ پایان یافت و دوم خرداد پیروز شد
به نوشته این مقاله: در تمام این تاریخ اکنون دیگر طولانی، قدرت‌ها می‌خواستند تا آن قلم روی کاغذ نچرخد که مرکب‌ها خشک شوند تا از اثرگذاری مطبوعات و دیگر رسانه‌های جمعی بکاهند، تا صداهای متفاوت شنیده نشود، تا وضعیت‌ها تحلیل نشوند. با وجود همه این فشارها و تهدیدها، خطرات جانی و مالی، نهالی که یک قرن پیش کاشته شد، خود را زنده نگه داشته است؛ افتان و خیزان. گاه خزان کرده است و گاه چون بهار اصلاحات تنومند شده است.
رسانه‌های جمعی به ویژه مطبوعات از معدود پدیده‌هایی هستند که در طول این قرن پرحادثه، خود را حفظ کرده و برای آن هزینه داده‌اند، پای کار ایستاده‌اند، با هر قیمتی. حالا این درخت، آماج حمله شده است. دولت حسن روحانی، بی‌اعتنا به پیوندهای دیرین اصلاح‌طلبی و روزنامه‌نگاری و به بهانه سامان دادن به فعالیت‌ها، طرحی ارائه کرده است که فرجامش منکوب کردن این سنت یکصد ساله است. «لایحه سازمان نظام رسانه‌ای»، شکل نرمی است از تمام تلاش‌هایی که در این قرن برای خنثی کردن مطبوعات و رسانه‌ها در کشور صورت گرفت.
لابی‌های قبل از تو سوءتفاهم بود!
کارتون مسعود ماهینی. قانونحق نشر عکسقانون

کارتون مسعود ماهینی. قانون
فریور خراباتی همزمان با اظهارنظر شمقدری و ضرغامی در مورد عباس کیارستمی و جایزه کن در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: مدل بومی جشنواره بدین صورت است که ما افرادی که دلمان می‌خواهد به جشنواره راه می‌دهیم، آثاری که عشق‌مان می‌کشد را در جشنواره نمایش می‌دهیم، برای اینکه شوک عصبی به هنرمندان وارد نشود، جوایز را از قبل به هنرمندانی که با ما دوست هستند و نان و نمک باهم خورده‌ایم تقدیم می‌کنیم، جایزه‌ای که به رفیق رواست، به هنرمند واقعی نارواست.
به نوشته این طنزنویس بنابه گفته متولیان پیشین فرهنگ: جشنواره کن یک جشنواره ظاهراً معتبر بین‌المللی است که عده‌ای هنرمند بزرگ در آنجا حضور پبدا می‌کنند تا رئیس صداوسیمای یک کشور دیگر، برنده را از میان آنها انتخاب کند.در نظر بگیرید دیوید فینچر در پیامکی به آقای ضرغامی گفته: «عزت راه نداره من جایزه رو ببرم؟! بابا واسه مریض میخوام!».
در انتهای ستون طنز روزنامه ایران آمده: طعم گیلاس یک فیلم بی‌کیفیت است که تمام موفقیت خود را مرهون لابی‌های مسئولان سابق سینمایی است که در فصل گیلاس، فیلم طعم گیلاس به جشنواره گیلاس راه یافت و اگر این استادان بزرگ نبودند، عباس کیارستمی به جای فیلمسازی یک بستنی فروشی مثل اکبر مشتی دایر می‌کرد و نام آن را«آبمیوه فروشی طعم گیلاس» می‌گذاشت. نتییجه این صحبت‌ها نشان می‌دهد که نه فیلمساز مهم است، کیفیت فیلم را هم صنار بدهید آش

(Visited 125 times, 1 visits today)

You may also like...