فینال تور جهانی تنیس؛ تلاش چهار ستاره برای متوقف کردن دو ابرستاره

مسابقات فینال تور جهانی تنیس امسال هم بین هشت تنیس‌باز برتر جهان در لندن برگزار می‌شود؛ مسابقاتی که برای حضور در آن به عملکرد یک فصل بازیکن نگاه می‌کنند اما مسابقات این دوره، چکیده کل فصل گذشته مسابقات تنیس هم هست: رقابت راجر فدرر و رافائل نادال، دو اسطوره تنیس جهان در کنار چند تنیس‌باز دیگر.
نواک جوکوویچ، اندی ماری، استن واورینکا و کی نیشکوری به دلیل مصدومیت این بازی‌ها را از دست دادند و خوان مارتین دل‌پوترو هم نتوانست سهمیه بگیرد.
ساشا زورف، جک ساک و گریگور دمیتروف برای اولین بار سهمیه حضور در این مسابقات را به دست آورده‌اند و دیوید گوفن و دامینیک تیم برای دومین بار است که حضور در این مسابقات را تجربه می‌کنند. اگر طرفدار “فدال” هستید که بازهم می‌توانید از حضور آن‌ها لذت ببرید و در انتظار یک فینال کلاسیک دیگر باشید؛ اگر نه که فرصت خوبی دارید تا رقابت چهره‌های تازه را در دو گروه پیت سمپراس و بوریس بکر دنبال کنید:
گروه بوریس بکر
راجر فدرر (هفت قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
هر تنیس‌بازی که بخواهد مانع هفتمین قهرمانی استاد سوئیسی در این مسابقات شود، احتمالا باید یکی از بهترین عملکرد‌های دوران حرفه‌ایش را داشته باشد. فدرر سال را پس از شش ماه دوری از مسابقات به دلیل مصدومیت آغاز کرد و در ادامه نمایشی حیرت‌انگیز داشت. فدرر در دو گرند‌اسلم قهرمان شد و در هر تورنمنتی که شرکت کرد (اگر خسته یا مصدوم نبود)، ستاره‌های تنیس جهان را مثل آب خوردن، برد. رکورد این فصل او مقابل ۱۰ بازیکن برتر جهان ۱۱ برد و فقط یک شکست است. تنها باخت او در فینال راجرز کاپ مقابل ساشا زورف بود. حالا در نظر بگیرید که این تنیس‌باز ۳۶ ساله که در داخل سالن بازیکن بهتری هم است، در مسترز پاریس هم شرکت نکرده تا بیشتر استراحت کند.
ساشا زورف (پنج قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
در ۲۰ سالگی جوان‌ترین بازیکن پس از خوان مارتین دل‌پوترو است که در سال ۲۰۰۸ به این مسابقات رسید. تنیس‌باز آلمانی یکی از کامل‌ترین بازیکنان جهان است و تنها نقطه ضعف او نداشتن تجربه کافی در رقابت‌های سطح بالا بود که این هم با دو قهرمانی در مسترز‌های ۱۰۰۰ امتیازی رفع شد. زورف برای اولین بار است که به این مسابقات رسیده اما او سریع است، زود از اشتباهاتش درس می‌گیرد، قوی و جوان است و تداوم خوبی دارد.
مارین چیلیچ (یک قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
این تنیس‌باز کروات سومین سال حضورش در این مسابقات را تجربه می‌کند. او پس از تنها قهرمانی‌اش در اوپن آمریکا در سال ۲۰۱۴ نمایشی نداشت که بتوان گفت به جمع نخبه‌های تنیس پیوسته است. این فصل اما این تنیس‌باز قد بلند و لاغر عملکرد خوبی داشت. او به فینال ویمبلدون هم رسید اما مصدومیت و البته حریف نابغه‌ای به نام فدرر اجاز نداد برنده قدیمی‌ترین گرند‌اسلم دنیا شود. چیلیچ سرویس‌زن قهاری است و هارد کورت (زمین سخت) هم زمین تخصصی او محسوب می‌شود، اما سخت بتوان قهرمانی او در این مسابقات را تصور کرد.
جک ساک (سه قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
دوهفته پیش بعید بود خود جک ساک هم باور کند که می‌تواند سهمیه حضور در مسابقات فینال تور جهانی تنیس را به دست آورد. اما این تنیس‌باز آمریکایی بهترین نمایش حرفه‌ایش را در پاریس ارائه داد تا هم برای اولین بار قهرمان یک مسترز ۱۰۰۰ امتیازی شود هم برای نخستین بار به مسترز آخر فصل راه پیدا کند. او اولین آمریکایی در شش سال اخیر است که به این تورنمنت راه پیدا کرده و اگر بتواند در لندن هم مثل پاریس بازی کند، با توجه به سرویس‌های مرگبارش، می‌تواند هر حریفی را به دردسر بیندازد.
گروه پیت سمپراس
رافائل نادال (هفت قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
فینال تور جهانی تنیس تنها عنوان مهم در تنیس جهان است که رافائل نادال برنده آن نشده. او قبلا با شکایت از این که چرا این مسابقات برای مدتی طولانی روی زمین سخت برگزار می‌شود، گفته بود که دیگر امید چندانی به قهرمانی در این بازی‌ها ندارد، اما با توجه به غیبت ستاره‌های متخصص زمین‌های سریع، مرد شماره یک تنیس جهان در این دوره بیشترین بخت قهرمانی را دارد؛ البته اگر استاد سوئیسی اجازه این کار را به او بدهد. نادال که هفته گذشته از مسترز پاریس به دلیل مصدومیت زانو کنار کشید، مقابل سایر بازیکنان گروهش صاحب رکورد ۱۷ پیروزی و تنها ۳ شکست است، ولی بعید بتواند در زمین سخت هیچ‌کدام از آن‌ها را بی‌دردسر شکست دهد.
دامینیک تیم (یک قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
او قاعدتا باید در مسابقات نسل آینده در میلان بازی می‌کرد، اما این تنیس‌باز اتریشی حالا مرد شماره چهار تنیس جهان است نه جوانی آینده‌دار. اولین حضور او در مسابقات تور جهانی تنیس چنگی به دل نمی‌زد و پارسال در دو مسابقه مرحله گروهی باخت و حالا می‌خواهد ثابت کند به لیگ نخبه‌ها تعلق دارد. کارنامه او مقابل هم‌گروهی‌هایش در مسابقات داخل سالن سال ۲۰۱۷، چهار برد و چهار باخت است.
گریگور دمیتروف (سه قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
دمیتروف پیش از این فقط در سال ۲۰۱۴ موفق به حضور در این مسابقات شده است. لقب دمیتروف در تنیس جهان “بچه فدرر” است، او شاید از نظر بازی شباهت قابل توجهی به راجر فدرر داشته باشد اما از نظر تداوم اصلا. البته این تنیس‌باز بلغار امسال بمراتب بهتر کار کرده و می‌توان از او انتظار داشت که به نیمه‌نهایی صعود کند.
دیوید گوفن (دو قهرمانی در سال ۲۰۱۷)
اولین بار است که به این مسابقات رسیده. امسال را عالی شروع کرد اما در اوپن فرانسه و زمانی که حتی بخت قهرمانی هم داشت، مصدومیت قوزک کار دستش داد. این تنیس‌باز ۲۶ ساله کار سختی برای درخشش در این تورنمنت دارد؛ ضمن این که احتمالا بخشی از ذهن او متوجه حضور در فینال جام دیویس است که یک هفته پس از فینال تور جهانی تنیس برگزار می‌شود.

(Visited 16 times, 1 visits today)

You may also like...