نمایش آثار هنرمندان و نقاشان ایرانی در لندن

در مرکز شهر لندن، نمایشگاهی آغاز شده که اگر عنوان آن را هم ندانید، وقتی واردش شوید، از نقاشی‌های بزرگ آویخته بر دیوار، اسب و اسطوره و طلسم و نستعلیق، مطمئن می‌شوید که خالقان آن در خاورمیانه زیسته‌اند. نمایشگاه "سنسیشین" یا "شور و احساس" اولین نمایشگاه در لندن است که با این وسعت فقط به آثار نقاشان ایرانی اختصاص دارد. ۵۰ اثر از ۲۱ هنرمند ایرانی که همه جز یک نفر در ایران زندگی می‌کنند، به مدت یک ماه از روز پنج‌شنبه پنجم آوریل یا ۱۵ فروردین در گالری کاما در لندن افتتاح شده است. هنرمندانی از جمله بابک روشنی‌نژاد، الهام یزدانیان، افشین پیرهاشمی، سعید احمدزاده، علی ندایی، فریدون امیدی، فلورا فیض‌بخش، طاهره صمدی و .... که از میان آنها فقط کیانوش فرید مقیم ایران نیست. به گفته برگزارکنندگان نمایشگاه، نیمی از نقاشی‌ها همان ابتدای راه به فروش رفته است. قیمت آثار به طور متوسط بین هفت تا ۱۰ هزار دلار است. در توضیح نمایشگاه نوشته شده است که نقاشی ایرانی، تماشای زندگی ایرانی است و زندگی ایرانی محصول تجربه کردن اتمسفری است توامان از نو شدن و بازگشت به سنت. این زندگی محصول تنوع شرایط زیستی در جامعه پس از جنگ ایران و عراق است. نقاشی‌ها فقط تکنیک نیست، بلکه هر اثر در درون خود، جهانی از ایده‌ها، و داستان‌هایی را بازگو می‌کند که برای درک آن باید از زندگی انسان ایرانی آگاه بود. "آنچه در نقاشی پس از جنگ ایران و عراق دیده می‌شود، تمایل عمیق هنرمند ایرانی به گفتن از شادی‌‎ها و رنج‌های خویش و عیان کردن شوق هنرمند به تماشای زیستن است." سه‌گانه بی عنوان از مجموعه شهرزاد، اثر کیانوش فرید کارهای کیانوش فرید سفری در جست‌وجوی رازها و آرزوهاست. او به جای نقاشی با رنگ و قلم مو، لایه‌های فروافتاده بر این نشانه‌ها و نقش‌ها را می‌خراشد و قصه جهان‌های فروخفته در خطوط، اعداد و نشانه‌های فرهنگی را به تصویر می‌کشد. او خود را شهرزاد تابلوهایش می‌داند که در سیاهی به دنبال نور است: "نقش‌ها و خطوطی که قرن‌ها با ما زیسته‌اند، نشان خود را بر باورها و رفتار ما به جا گذاشته‌اند. اما هر نقاشی من خود طلسمی دیگر می‌شود. گویی من همان شهرزاد هزار و یک شب هستم که به ناچار این بار نقش زمانه خودم را نه با کلمه که با خطوط نامرتب و سریع روایت می‌کنم. نقش و کلمه و خطی که با خراش بر سطح سیاه می‌کشم و نور را جستجو می‌کنم." نبض زمین، بیتا وکیلی بیتا وکیلی "نبض زمین" را به نمایشگاه گالری کاما آورده است. نگاهی از ارتفاع به زمین. تابلوهایی که با پیچ و سوزن منگنه و انواع فلزات دنیای مدرن ساخته شده است و قلب یک جنین انسان در آن می‌تپد. خودش می‌گوید با این همه فلز که وارد محیط زیست و دنیای مدرن شده است، در بطن کارهایش زایش وجود دارد. او به عاصفه برات، گزارشگر بی‌بی‌سی فارسی گفت که دوست دارد نقاشی‌هایش به گونه‌ای باشد که "بیننده بیرون ایران هم به شهروندان داخل ایران به عنوان عضوی از جامعه جهانی نگاه کند."

در مرکز شهر لندن، نمایشگاهی آغاز شده که اگر عنوان آن را هم ندانید، وقتی واردش شوید، از نقاشی‌های بزرگ آویخته بر دیوار، اسب و اسطوره و طلسم و نستعلیق، مطمئن می‌شوید که خالقان آن در خاورمیانه زیسته‌اند.

نمایشگاه “سنسیشین” یا “شور و احساس” اولین نمایشگاه در لندن است که با این وسعت فقط به آثار نقاشان ایرانی اختصاص دارد.

۵۰ اثر از ۲۱ هنرمند ایرانی که همه جز یک نفر در ایران زندگی می‌کنند، به مدت یک ماه از روز پنج‌شنبه پنجم آوریل یا ۱۵ فروردین در گالری کاما در لندن افتتاح شده است.

هنرمندانی از جمله بابک روشنی‌نژاد، الهام یزدانیان، افشین پیرهاشمی، سعید احمدزاده، علی ندایی، فریدون امیدی، فلورا فیض‌بخش، طاهره صمدی و …. که از میان آنها فقط کیانوش فرید مقیم ایران نیست.

به گفته برگزارکنندگان نمایشگاه، نیمی از نقاشی‌ها همان ابتدای راه به فروش رفته است. قیمت آثار به طور متوسط بین هفت تا ۱۰ هزار دلار است.

در توضیح نمایشگاه نوشته شده است که نقاشی ایرانی، تماشای زندگی ایرانی است و زندگی ایرانی محصول تجربه کردن اتمسفری است توامان از نو شدن و بازگشت به سنت.

این زندگی محصول تنوع شرایط زیستی در جامعه پس از جنگ ایران و عراق است. نقاشی‌ها فقط تکنیک نیست، بلکه هر اثر در درون خود، جهانی از ایده‌ها، و داستان‌هایی را بازگو می‌کند که برای درک آن باید از زندگی انسان ایرانی آگاه بود.

“آنچه در نقاشی پس از جنگ ایران و عراق دیده می‌شود، تمایل عمیق هنرمند ایرانی به گفتن از شادی‌‎ها و رنج‌های خویش و عیان کردن شوق هنرمند به تماشای زیستن است.”


سه‌گانه بی عنوان از مجموعه شهرزاد، اثر کیانوش فرید
کارهای کیانوش فرید سفری در جست‌وجوی رازها و آرزوهاست. او به جای نقاشی با رنگ و قلم مو، لایه‌های فروافتاده بر این نشانه‌ها و نقش‌ها را می‌خراشد و قصه جهان‌های فروخفته در خطوط، اعداد و نشانه‌های فرهنگی را به تصویر می‌کشد.

او خود را شهرزاد تابلوهایش می‌داند که در سیاهی به دنبال نور است: “نقش‌ها و خطوطی که قرن‌ها با ما زیسته‌اند، نشان خود را بر باورها و رفتار ما به جا گذاشته‌اند. اما هر نقاشی من خود طلسمی دیگر می‌شود. گویی من همان شهرزاد هزار و یک شب هستم که به ناچار این بار نقش زمانه خودم را نه با کلمه که با خطوط نامرتب و سریع روایت می‌کنم. نقش و کلمه و خطی که با خراش بر سطح سیاه می‌کشم و نور را جستجو می‌کنم.”

نبض زمین، بیتا وکیلی
بیتا وکیلی “نبض زمین” را به نمایشگاه گالری کاما آورده است. نگاهی از ارتفاع به زمین. تابلوهایی که با پیچ و سوزن منگنه و انواع فلزات دنیای مدرن ساخته شده است و قلب یک جنین انسان در آن می‌تپد. خودش می‌گوید با این همه فلز که وارد محیط زیست و دنیای مدرن شده است، در بطن کارهایش زایش وجود دارد.

او به عاصفه برات، گزارشگر بی‌بی‌سی فارسی گفت که دوست دارد نقاشی‌هایش به گونه‌ای باشد که “بیننده بیرون ایران هم به شهروندان داخل ایران به عنوان عضوی از جامعه جهانی نگاه کند.”

You may also like...