روزنامه های تهران؛ مبارزه قدرت تندتر، حملات شدیدتر

روزنامه های اول هفته تهران، شنبه ۱۶ اردیبهشت در عنوان های اصلی خود با نقل و نقد مناظره دوم نامزدهای ریاست جمهوری، مخالفان دولت را به در پیش گرفتن سیاست های پوپولیستی متهم کرده اند که قصد اداره مملکت را ندارند و تنها به قدرت چشم دوخته اند. اصولگراها و گروه های تندرو هم دولت روحانی را به ضعف در مقابل بیگانگان، فساد مالی، و نادیده گرفتن معیشت مردم متهم کرده اند.

تیتر صفحه اول شهروند
هدف: قدرت
عبدالله مومنی در جهان صنعت نوشته: مناظره دوم روشن‌تر کرد که سه کاندیدای اصولگرایان و جریان تندرو تنها دغدغه‌شان تصاحب قدرت و به دست گرفتن قدرت اجرایی کشور از طریق حمله به دولت مستقر آقای روحانی است. آنها ثابت کردند که به بدترین شکل مفهوم سیاستمدار انقلابی را فهمیده‌اند و صرفا در پی براندازی دولت فعلی هستند درحالی که هیچ برنامه‌ای جز یکسری وعده‌های توخالی و پوپولیستی و غیرعملی ندارند به طوری که حتی صدای اعتراض برخی از مسوولان کشور در حالی که به لحاظ فکری در یک جریان سیاسی تعریف می‌شوند نیز‌ بلند شده است و این‌گونه موضع‌گیری‌ها را ناشدنی و غیر‌عملی برای اداره کشور می‌دانند.
به نوشته این مقاله: اینکه آقایان رییسی و قالیباف با سوابقی که در قوه قضاییه و نیروی انتظامی و بخش‌های فرهنگی شهرداری در دو دهه گذشته داشته‌اند، امروز مدعی حقوق شهروندی شده‌اند، از عجایب روزگار است. اینکه آقای رییسی می‌گوید ۸۰ میلیون دارنده کارت ملی حق انتقاد و مخالفت دارند، انصافا با تجربه و پیشینه ایشان سازگار نیست. دیروز شاهد بودیم که نامزدهای رقیب آقایان روحانی و جهانگیری از ورود به موضوعاتی که با سیاست و امر سیاسی ارتباط داشته باشند، اجتناب می‌کردند.
و سرانجام مقاله جهان صنعت به این جا رسیده که: این در حالی است که مهم‌ترین مسایل امروز کشور ما سیاست است. از همکاران ستادی و همراهان ایام تبلیغات انتخاباتی و تیم مدیریتی و همراهان کابینه آنها می‌توان پی برد که همان کابینه احمدی‌نژاد خواهد بود بی‌آنکه صداقت بیان این موضوع را داشته باشند در شرایطی که پایگاه سیاسی حامی رقبای آقایان روحانی و جهانگیری نیز همان‌ها هستند.
شاهد از غیب رسید
شهروند در سرمقاله خود نوشته: بسیاری از نیروهای سیاسی همیشه معتقد بوده‌اند که جناح تندرو اصولگرایان به‌گونه‌ای رفتار می‌کنند که به نفع منافع کشور نیست. آنان علاقه‌ای به حاکمیت و افزایش مشارکت مردم ندارند. طبیعی است که آنان هم این ادعاها را رد کنند. ولی اخیرا ویدیویی منتشر شده که یکی از عناصر موثر این جناح به صراحت اعلام می‌کند: «مشارکت اگر برود بالا، از صندوق چیزی درمی‌آید که ما نمی‌خواهیم. پس باید تلاش کنیم مشارکت پایین باشد. اگر مشارکت پایین باشد ما برنده‌ایم. مشارکت پایین باشد تا خودی‌ها بیایند پای صندوق تا اونایی که ما می‌خواهیم دربیایند.»
نویسنده این مقاله تاکید کرده: برای نخستین‌بار است که توصیه به کوشش برای کاهش مشارکت نیز می‌شود. ولی چرا این مسأله مخالف منافع ملی کشور است. اخیرا بحثی طرح شده که چه کسی سایه جنگ را از سر کشور کم کرده است.
شهروند نظر رهبر جمهوری اسلامی را نقل کرده که گفته است در تمامی سال‌های متمادی، حضور ملت در صحنه، موجب رفع سایه جنگ و تعرض از سر ایران شد و نوشته: کسانی که خواهان مشارکت پایین هستند، هنگامی که به قدرت می‌رسند، چاره‌ای ندارند جز این‌که در جهت حذف مردم و اکثریت جامعه عمل کنند. برای این کار مجبورند، فضای سیاسی و حتی اقتصادی را ببندند. آنان چون مبتنی بر اقلیت هستند و قدرت و حضور خود را پایدار نمی‌بینند، چاره‌ای ندارند جز آن‌که به حذف و سرکوب روی آورند و خیلی سریع جیب‌های خود را پر کنند. مشکل آنان از اینجا آغاز می‌شود که در برابر خطرات خارجی بدون دفاع می‌شوند، چون مردم را به‌عنوان حامی در کنار خود ندارند.
محمدعلی وکیلی در سرمقاله ابتکار نوشته از مناظره دوم می توان دریافت که اصولگرایانِ مخالفِ دولت، آتشِ حمله را تندتر کرده اند. حتی میرسلیم نیز حملات عنیفی بر دولت داشت. گو اینکه حمله همه جانبه، در دستور کارِ مخالفان دولت است. اینکه آقایان رئیسی و میرسلیم نیز این چنین تغییرِ نقش داده اند هم حکایت از این دستور کار جدید دارد و این تغییر وضعیت نشان از آن دارد که مخالفان دولت از روند انتخابات رضایت ندارند.
نویسنده با پیش بینی این که آقای روحانی در مرحله اول پیروز انتخابات است نوشته: نقدهای مخالفان دولت، به خصوص نقدهای آقای قالیباف، متاسفانه مجددا حریم اخلاق را درنوردید. نقدهای غیر بهداشتی در این مناظره غلظت بیشتری یافت. این سخنان، حوادث سال ٨٨ را به یاد آدمی می آورد. از یاد نبرده ایم آغاز آن آشوب ها، به بی اخلاقی های مناظرات و افزایش فشارها برمی گشت. لذا این گونه سخنان در کنار فشارهایی که به ستادهای روحانی می آورند، چیزی نیست که کشور از آن سود ببرد.
مدیر ابتکار باقر قالیباف را به نوعی پدیده این انتخابات دانسته و نوشته: او تنها کسی است که حاضر است پس از نَسخِ شیوه های پوپولیستی و طردِ آن توسط مردم، هنوز به طرزِ طنزآمیزی از رئیس دولت نهم و دهم تقلید می کند در حالی که هیچ فضیلتی افزون بر آن در این مورد ندارد. آقای روحانی اما برخلافِ مخالفانِ خود، تغییرِ چندانی در شخصیتِ خود نشان نداد و ثبات شخصیتیِ خود را به رخِ مخالفانِ خود کشید. حتی حملات تند در اولِ مناظره به او، نتوانست او را از دایره اخلاق خارج کند. نصایحِ پدرانه او نسبت به قالیباف در انتهای مناظره، به تکمیلِ شخصیتِ او کمک کرد.

تیتر و عکس های روزنامه جوان
نماد دروغ
علی شکوهی در ستون خود در اعتماد نوشته: متاسفانه در مناظره دوم تا بخواهید اطلاعات غلط بر زبان نامزدهای اصولگرا جاری شد. آنان یا عمدا یا از سر جهل سخنانی را مطرح کردند که اصلا صحت نداشت. در طی چند سال گذشته یک امپراتوری دروغ در حال تخریب دولت روحانی بود و هزاران مدعای غلط را بر سر زبان‌ها انداخت و متاسفانه کسانی که قرار است فردا در جایگاه ریاست‌جمهوری قرار بگیرند، همین دروغ‌ها را مبنای تحلیل و استدلال خود قرار داده‌اند.
به نوشته این مقاله: مهم‌ترین دروغی که در این جلسه از زبان فردی مثل رییسی صادر شد، رفع نشدن تحریم‌ها بود. او حتی به وزیر اقتصاد نسبت داد که تحریم بانک‌ها هم برداشته نشده است و برای سنجش ادعای خود تاکید کرد اگر نفت صادر کردیم و پولش را از طریق بانک‌ها توانستیم به کشور منتقل کنیم حرف شما درست است.
آیا او نمی‌داند نزدیک یک سال است که این تحریم‌ها برداشته شده است و پول نفت به آسانی به کشور برمی‌گردد؟ آیا ایشان متوجه نیست که اظهارات مسوولان ما خطاب به امریکا و متهم کردن آنها به اجرا نکردن برجام برای پیدا کردن دست برتر در صحنه سیاسی و تبلیغاتی است و چه بسا همراه با بزرگنمایی باشد؟ مناظره دوم خیلی متفاوت نبود و بار تصمیم‌گیری مرددها به مناظره سوم منتقل شده است. باید باز هم منتظر ماند.
مشکل ما کنسرت نیست
عبدالجواد موسوی در مقاله ای در مردم سالاری نوشته: حرف نخ‌نمایی است. همه آن چه را که نمی‌پسندند در شمار چیزهای بی‌اهمیت جلوه می‌دهند و آن گاه مرد رندانه فقط مسئله اقتصادی را مهم ترین دغدغه مردم جا می‌زنند. ای کاش در همین شعار نیز دست کم به قدر خردلی صداقت به خرج می‌دادند.همه کسانی که امروز سنگ نان و آب مردم را به سینه می‌زنند در تمام سال‌های پس از انقلاب وقتی قافیه تنگ آمده صراحتا فریاد برآورده اند: مگر مردم ما برای شکم انقلاب کرده‌اند!
امروز برای کسب قدرت می‌گویند: تنها مشکل مردم آب و نان است، فردا که قدرت را به دست گرفتند و عجزشان از اداره کشور نمایان شد، دوباره پای ریاضت و قناعت و روحیه انقلابی را وسط می‌کشند و توصیه به خوردن نان خالی و اشکنه می‌کنند. همیشه هم برای تکمیل پروژه دوقطبی سازی کذایی خود از هنر و فرهنگ مایه می‌گذارند.
مردم به کنسرت چه نیازی دارند؟، تئاتر چه دردی را از آن‌ها دوا خواهد کرد؟، حالا نمایشگاه کتاب نروند چه می‌شود؟ سینما به کار دین آن‌ها می‌آید یا دنیایشان؟،شعر و داستان و رمان و فیلم و موسیقی مگر آب و نان می‌شود؟. به عبارتی درست هم می‌گویند: ملتی که کتاب بخواند و فیلم ببیند و تئاتر بفهمد و موسیقی خوب گوش کند دیگر خام این شعارهای پوپولیستی نخواهد شد. و اصلا چنین ملتی بهتر است تا حشر لنگ مسئله اقتصادی بماند، که اگر شکمش سیر شد فیلش یاد هندوستان خواهد کرد و هوس موسیقی و فیلم و تئاتر و کتاب و قرتی بازی‌هایی از این دست به سرش خواهد زد و دیگر نمی‌شود چنین موجود غربزده بی‌دین و ایمانی را جمع کرد.
روحانی نمی تواند بگوید
داوود هرمیداس باوند در سرمقاله جهان صنعت با اشاره به این که نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری به غیر از معاون اول ریاست جمهور، همه هم و غمشان انتقاد از دولت حاکم بود نوشته به این ترتیب روحانی و در جایگاه انتقاد و حمله بودند موضع گیری شان معطوف به عدم تحقق وعده های دولت بود ولی پاسخ به این منتقدان این است که یا باید به شرایط قبل از۹۲ بازگشت یا راهی که اولویت آن پیگیری برجام بوده است را ادامه داد یعنی شرایطی که آقای احمدی نژاد بوده ودرآمد ۸۰۰ میلیاردی دولت معلوم نیست در چه مواردی خرج شده است. چنان که صندوق دولت خالی و فضای حاکم بر کشور نیز امنیتی شد.
به نوشته این استاد دانشگاه: در این شرایط فقدان وحدت استراتژیک، قوه مجریه را در یک انزوای سیاسی اجرایی قرار ‌داده و تمام جریان غیر دولتی، حتی در مذاکرات برجام نیز از ابتدا منتقد دولت بودند. البته روحانی رییس جمهور در مقابل مجلس، مردم و تاریخ مصونیت دارد ولی در عین حال آزادی عمل‌ که لازمه پیگیری مشکلات و حل و فصل آن هاست، را ندارد. وقتی رییس جمهوری برای یک گفت وگوی تلفنی مورد مواخذه قرار می‌گیرد و در چنین شرایطی امور کلان اقتصادی هم در دست نهادهای ویژه‌ است و برخی قدرتمندان بر تصمیم‌های نهایی تاثیر می گذارند، رییس جمهور در یک محدوده خاصی قرار می گیرد.
مقاله جهان صنعت به این جا رسیده: انتظار مردم این است که درحال حاضر برجام استمرار پیدا کند و دولت در سیاست خارجی آزادی عمل بیشتری داشته باشد. به خصوص در شرایطی که کشور به جلب سرمایه خارجی و انتقال تکنولوژی نیازمند است. به نظر من با توجه به مخالفت‌های برخی قدرت‌های فرامنطقه ای مثل آمریکا در هر حال دولت باید توانایی گفت وگوی سازنده با جهان و نیز پذیرندگی از سوی قدرت‌های خارجی را داشته باشد.
رقابت بر سر وعده‌های رانتی
فرشاد مومنی در ابتدای مقاله اقتصادی خود در اعتماد یأدآوری کرده که در دوران‌های وفور درآمد نفتی در ایران حس ملی تضعیف می‌شود. انگیزه برای همکاری و تقسیم کار عقلایی و تخصصی شدن امور کاهش می‌یابد و به جای آن منازعه برای دستیابی به کانون‌های اصلی توزیع رانت اولویت پیدا می‌کند و در این منازعه، رویکرد مسلط هم حذفی است. یعنی هر فرد، گروه یا باندی برای دستیابی به حداکثر مطالبات رانتی خود تلاش می‌کند و بخش‌های وسیع‌تری از متخصصان را در معرض حذف قرار می‌دهد. یکی از پدیده‌های شگفت‌انگیزی که در مناظرات این دوره قابل مشاهده است و الگوی رقابتی که در اولویت از سوی برخی از کاندیداها قرار گرفته، دامن زدن به مطالبات رانتی در کل جامعه است.
این استاد دانشگاه توجه داده که: هیچ کشوری در دنیا از طریق دامن زدن به مطالبات رانتی و بدون اینکه برخورداری‌ها را به اینکه روی گروهی خاص گشوده شود معطوف کنند به توسعه دست پیدا نکرده‌اند. این وعده‌ها حتی اگر کشور پتانسیل مالی هم داشت قابل تداوم در افق بلندمدت و میان مدت نبود. به نظر من این سطح از ایجاد توقع خیانت آشکار به منافع ملی تلقی می‌شود. با توجه به اینکه در سند برنامه ششم توسعه به حدود ١۵ بحران کوچک و بزرگ که آینده توسعه ملی را تهدید می‌کند به صراحت اشاره شده است؛ انتظار حداقلی از کاندیداها این است که بحث‌های خود را معطوف کنند که راه‌حل‌ها و برنامه‌های مشخص برای خروج از بحران را ارایه دهند. این سیکلی از پرآسیب‌ترین شیوه‌های تبلیغات ریاست‌جمهوری تا امروز هست و باید هرچه سریع‌تر این عارضه حل شود.
مقاله اعتماد بدان جا رسیده که توسعه ملی باید تبدیل به مطالبه ملی شود. اقتصادشناسان بزرگ دنیا در مطالعات خارق‌العاده‌ای نشان داده‌اند که اقتصاد امریکا به واسطه آنکه حجم بدهی‌هایش در مجموع از مرز ٢٠ هزار میلیارد دلار عبور کرده است چاره‌ای جز جنگ‌افروزی برای مدیریت اقتصادی خود ندارد.ایران باید نسبت به شرایط خطیر کنونی برخورد کارشناسانه، عالمانه، غیراحساسی و دوراندیشانه داشته باشد وگرنه این خطر وجود دارد که در این بازی امریکایی بیفتیم.
خلاصه مناظره دیروز
پوریا عالمی در ستون طنز شرق مناظره ای را با سؤال تجسم کرده: نظر شما به‌صورت‌کلی برای اداره کشور چیست؟ پاسخ قالیباف: همه بدند، من خوبم. میرسلیم می گوید: شما پاسخ هیشکی رو ندادی، فقط حرف خودت رو زدی. هاشمی‌طبا: چرا همه حاشیه میرن؟ کی می‌خواد کار کنه؟
در ادامه این مناظره فرضی از قول رئیسی آمده: برنامه ما به‌صورت‌کلی برای اداره کشور برنامه ما برای اداره کشور است. روحانی می گوید: کاش برای کاندیداهای ریاست‌جمهوری، دو واحد کلاس اخلاق می‌گذاشتند. و مجری اضافه می کند: ببخشید من کورنومتر هستم. یکی بیاد دکمه من رو فشار بده زمان رو بگیرم.
در ادامه طنز روزنامه شرق آمده: قالیباف: شما می‌دونستید همین آقای روحانی وقتی کلاس دوم دبستان بود، یه‌بار توی مدرسه لقمه‌ش رو با بغلیش قسمت نکرد و اون فرد هم‌اینک با اینکه سوءتغذیه داره، توی ستاد من داره کار می‌کنه؟ هاشمی‌طبا: من به خودم تذکر می‌دم. روحانی: کاش نمره انضباط می‌دادند. مردم ما خودشون نمره انضباط میدن. قالیباف: آقای روحانی شما بدی. من خوبم.مجری: من هنوز کورنومتر هستم.

کارتون علیرضا پاکدل
دولت ترفند و فریب
حسین شریعتمداری در کیهان بار دیگر دولت حسن روحانی را در همه زمینه ها ناکارآمد خوانده و نوشته دولت برای ادامه حضور به فریب دوگانه ای دست زده است اول آن که ادعا می‌کند وعده‌هایی که داده است، راه‌کارهای درازمدت دارند و مردم اگر خواستار تحقق وعده‌ها هستند باید به دولت اجازه بدهند در دوره دوم حاکمیت خود به این وعده‌ها جامه عمل بپوشاند!
دولت با بهره‌گیری از این ترفند ادامه حضور خود بر مسند ریاست‌جمهوری دوازدهم را ضروری معرفی می‌کند، وعده‌های بر زمین مانده را نیز به «وعده‌های نیمه‌کاره» یا «نیمه‌تمام»! تغییر نام می‌دهد.
دومین ترفند از نظر کیهان ترساندن مردم از روی کار آمدن فلان رقیب یا رقبای انتخاباتی است. همان نکته که در مناظره دیروز ،آقای رئیسی با هوشمندی به آن اشاره کرد.
کیهان نوشته: دولت یازدهم به جای آن که برای جلب آراء مردم در دور دوم ریاست‌جمهوری نشانه‌هایی از کارآمدی خود را ارائه بدهد، دست خالی و کارنامه بدون دستاورد خود را با تهدید مردم به حمله نظامی دشمنان بیرونی تاخت می‌زند و ادعا می‌کند که مردم در انتخابات ریاست‌جمهوری دوازدهم با دو جریان روبرو هستند، یک جریان که در پی«آسایش و آرامش و امنیت» مردم است و جریان دیگر که معتقد به سخت‌گیری و تنش و ناآرامی است!
اصلاح طلبان قابلمه به دست مقابل صف رای مردم
کبری آسوپار در مقاله ای در جوان به دولت روحانی تاخته و نوشته: یکی از محورهای حملات حسن روحانی و اصلاح‌طلبان به دولت‌های نهم و دهم ادعای پوپولیستی بودن آن دولت‌ها بود. کمک به محرومان و رسیدگی به طبقات ضعیف جامعه و حضور در میان توده‌های مردم را پوپولیستی تعریف کردند و با ادعای نخبه‌گرایی و دولت راستگویان قدرت را در دست گرفتند اما در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری رفتارهایی دیده می‌شود که نشان می‌دهد دولت یازدهمی‌ها برای چهار سال بیشتر بر کرسی جمهوریت نظام نشستن، حاضرند همان روندی را در پیش بگیرند که منتقد آن بودند، با این تفاوت که اعتقادی هم به آن ندارند و این دولت با کابینه سرمایه‌دارهای چند ده میلیاردی شاید فقط بتواند بازیگر خوبی به نظر برسد و رأی جمع کند.
به نوشته روزنامه سپاه پاسداران: توصیه‌های سیاسیون اصلاح‌طلب هم نشان می‌دهد آنها تصمیم گرفته‌اند در هنگامه انتخابات به میان مردم بروند و ابایی هم ندارند پوپولیست به نظر برسند. ما با پدیده‌ای مواجه هستیم که از همان مسیری می‌رود که پیش‌تر مخالف صد‌در‌صدی آن بوده است. حالا در آستانه انتخابات که مردم عزیز دولت شده‌اند، می‌توان یک بازخوانی از نوع نگاه جریان اصلاح‌طلب به توده‌های مردم داشت.
گزارشگر جوان افزوده: از جنجالی‌ترین توصیفات اصلاح‌طلبان از توده‌های مردم، لشکر قابلمه به دستانی بود که حتی اگر مرگ موش بدهند، در صف می‌ایستند. دو وصف از مردم ایران از دو اصلاح‌طلب؛ لشکر قابلمه به‌دست! و بعد هم کسانی که برای مرگ موش هم در صف می‌ایستند. همین طیف بود که با همین ادبیات مبتذل توزیع یارانه را گداپروری نامید.
مردم به کل نظام بدبین می شوند. ایران
رضا صالحی امیری در سرمقاله روزنامه ایران پرسیده: آیا رسالت اصلی نظام جمهوری اسلامی در انقلاب ۵۷، معیشت و مصرف‌گرایی بود یا احیای ارزش‌ها و حاکمیت اخلاق را دنبال می‌کردیم؟ آیا فضای رقابتی در نظام ما باید مانند نظام‌های غربی مبتنی بر اتهام زنی و تخریب باشد که به دروغ به وزیر آموزش و پرورش بهتان بزنند یا با پایبندی به مرزهای اخلاقی، مردم سالاری دینی را عینیت بخشیم؟ اگر به چارچوب‌های اخلاقی پایبند نباشیم، چه تفاوتی میان مناظره‌های نامزدهای انتخاباتی کشورهای دیگر با ایران اسلامی خواهد بود؟
“متأسفانه دیروز در صحنه مناظره انتخاباتی، با حجم وسیعی از بداخلاقی، اتهام زنی و توهین از سوی جریانی مواجه بودیم که خود را به صفت اصولگرایی متصف می‌داند، در حالی که نظام تربیتی ما چنین رفتارهایی را به هیچ وجه برنمی‌تابد.”
“تردیدی نیست که اگر نامزدهای رقیب، برنامه مدونی برای حل مشکلات و اداره کشور داشته باشند به عوامفریبی روی نمی‌آورند. قطعاً نام توزیع پول میان نیازمندان را نمی‌توان مدیریت و برنامه‌ریزی گذاشت.”
مقاله روزنامه دولت در نهایت به این جا رسیده که: با شعارهای غیرواقعی به مردم گفته شود که یارانه‌ها را چند برابر می‌کنیم یا اشتغال میلیونی در سال ایجاد می‌کنیم، نشان از بی‌برنامگی و عدم شناخت از واقعیت‌ها و ظرفیت‌های کشور دارد و برای فرار از پاسخگویی به سؤالات کارشناسان این عرصه به بداخلاقی‌های رایج در انتخابات غرب روی می‌آورند و با تهمت و دروغ سعی در ناامید کردن و بدبین کردن مردم نسبت به مسئولان دارند. استمرار این روش‌ها مردم را نه تنها به دولت، بلکه به کل نظام بدبین خواهد کرد.
وزیر ارشاد در پایان این مقاله پرسیده: مگر ارزش صندلی ریاست جمهوری چقدر است که برای تصاحب آن همه مرزهای اخلاقی زیر پا گذاشته می‌شود؟ کشور ما بر اثر بداخلاقی‌های گذشته فرصت طلایی سال‌های قبل را از دست داد. مراقب باشیم که در نیمه راه، فرصت سوزی نکنیم.
یارانه هشت برابر
کارتون محمد طحانی، ابتکارحق نشر عکسابتکار

کارتون محمد طحانی، ابتکار
شهرام شهیدی در صفحه طنز شهرونگ به سبک مسابقات تلویزیونی از همه خواسته پاسخ خودشان به پرسش های مجری را بفرستند تا پس از قرعه کشی یارانه برندگان هشت برابر شود. پرسش اول این است: در حادثه رخ داده در معدن یورت چه کسانی مقصرند. الف- جان‌باختگان به علت جان باختن. ب- مصدومان به علت تمارض و عدم کمک‌رسانی به موقع. پ- روزنامه‌نگاران به علت شیفت کردن موضوع از مناظره به معدن. ت- خود معدن به علت عدم پایداری کافی و خودفروختگی
طنزنویس پرسش دوم را چنین مطرح کرده: در مناظره دوم که دیروز برگزار شد، چه کسی برنده بود؟ الف – تخمه‌فروش سر میدان به علت فروش بالای محصولات. ب- مردم. چون فهمیدند تمام شایعاتی که در تاکسی و اتوبوس در مورد مسئولان می‌شنوند، درست است. پ- مجری مناظره چون اولین چالش مانکن رسمی را در تلویزیون ایران انجام داد. ت- طنزنویسان به علت وفور سوژه.
ستون طنز شهرونگ در نهایت پرسیده:رئیس ستاد انتخاباتی قالیباف گفت: مردم از اوضاع —- راضی نیستند.الف- املاک نجومی شهرداری ب- جمع‌آوری زباله‌ها پ – ایمن‌سازی تهران و ستاد بحران ت- فعلی.

(Visited 37 times, 4 visits today)

You may also like...