لیگ برتر ۲۵ ساله شد؛ آن‌چه باید درباره گران‌ترین لیگ دنیا بدانید

بیست و پنجمین دوره لیگ برتر فوتبال انگلستان از جمعه ۱۱ اوت (۲۰ مرداد) آغاز شده است. لیگی که در روز نخست اولین دوره آن، تیم‌های اولدهام اتلتیک و ویمبلدون به مصاف هم رفتند، در این ربع قرن تغییرات زیادی کرده است.
۹۷۴۶ بازی، ۲۵۷۶۹ گل، ۴۷ تیم و ۲۵ سال به یاد ماندنی. این مطلب نگاهی دارد به آمار و ارقام بالاترین سطح فوتبال باشگاهی انگلیس در این سال‌ها.
بازی اخراج‌ها
احتمالا هیچ مربی فوتبالی نیست که آرزوی حضور در لیگ برتر فوتبال انگلستان را نداشته باشد، اما نیمکت‌های این لیگ با تمام جذابیت، به شدت لرزان هستند؛ گرچه در ابتدا داستان شکل دیگری داشت.
شاید الان باورنکردنی به نظر برسد اما در اولین دوره لیگ برتر فقط یک مربی اخراج شد: یان پورترفیلد، سرمربی چلسی در فوریه ۱۹۹۳ پس از ۲۹ بازی شغلش را از دست داد.
اما خیلی طول نکشید که این تعداد اخراج‌ها افزایش قابل ملاحظه‌ای پیدا کرد: بین اوت ۱۹۹۴ تا اوت ۱۹۹۵، پانزده تغییر مربی انجام شد که شامل ۸ اخراج بود.
دلیل این افزایش قابل توجه چه بود؟
نیمکت‌های لرزان لیگ برتر
تغییر مربیان

تغییر مربیان در طول زمان
پس از سه دوره لیگ ۲۲ تیمی و ۴۲ بازی و به دنبال پول قابل توجه پخش تلویزیونی، قرار شد برای بالاتر رفتن سطح مسابقات، تعداد تیم‌ها به ۲۰ (و طبیعتا تعداد بازی‌ها به ۳۸) کاهش پیدا کند. به این ترتیب برای اولین بار در تاریخ لیگ برتر چهار تیم (به جای سه تیم) در فصل ۹۵-۱۹۹۴ به دسته پایین سقوط کردند.
این تغییرات بدون تلفات نبود؛ جان دیهان پنج بازی مانده به پایان فصل از نوریچ استعفا کرد، آلن اسمیت، خیلی زود و به محض این که سقوط کریستال پالاس قطعی شد، این تیم را ترک کرد. لستر سیتی و ایپسوویچ هم مجبور به خداحافظی با لیگ برتر شدند.
با گذشت زمان، هرچه لیگ برتر جذاب‌تر شد، هیات مدیره باشگاه‌ها هم راحت‌تر حکم اخراج مربیان را امضا کردند. لیگ برتر تبدیل به میدان مین مربیان شد، ضمن این که اخراج مربیان فقط برای جلوگیری از سقوط نبود.
روبرتو مانچینی در ماه می ۲۰۱۳ از منچستر سیتی اخراج شد؛ درست یک سال پس از این که قهرمان لیگ برتر انگلستان شده بود. کلودیو رانیری فقط ۹ ماه پس از این که تیمش را قهرمان کرده بود (فصل ۱۶-۲۰۱۵ لیگ برتر)، از لستر سیتی اخراج شد.
در این میان صبر مدیران چلسی از همه کمتر بود؛ آن‌ها در دسامبر ۲۰۱۵ و تنها ۷ ماه پس از این که تیم ژوزه مورینیو قهرمان لیگ برتر شد، در خروج را به این مربی پرتغالی نشان دادند.
در پایان فصل ۱۷-۲۰۱۶ متوسط تغییر مربیان در هر فصل لیگ برتر ۸.۸۴ مربی بود. این آمار فراتر هم رفته است: از ۱۰ فصل اخیر لیگ برتر، فقط دو فصل این آمار دو رقمی نبود.
در کل ۲۲۱ مربی مختلف در دست‌کم یک بازی لیگ برتر مربی‌گری کرده‌اند که در این میان ۱۵۴ نفر مربی دائمی بوده‌اند و ۶۷ نفر مربی موقت.
تغییر مربیان به روایت اعداد
۷- تعداد بازی‌هایی که لس رید قبل از ترک چارلتون در سال ۲۰۰۶ روی نیمکت نشست.
۱۶- موریسیو پیگرینو شانزدهمین مربی دائمی ساوتهمپتون در لیگ برتر است.
۸۱۰- تعداد بازی‌هایی که الکس فرگوسن در لیگ برتر هدایت منچستر یونایتد را به عهده داشت.
۶۴۱- هری ردنپ با این تعداد بازی رکورددار حضور مربیان در لیگ برتر است.

لس رید در هفت بازی لیگ برتر هدایت چارلتون را به عهده داشت
از اسکاندیناوی تا بچه‌های برزیل
از ۲۴۲ بازیکنی که در ترکیب ثابت تیم‌ها در ۱۱ مسابقه ابتدایی فصل ۹۳-۱۹۹۲ حضور داشتند فقط ۱۳ نفر بریتانیایی یا ایرلندی نبودند.
این را مقایسه کنید با تعداد بازیکنان خارجی در ۱۰ مسابقه آخرین روز فصل ۱۷-۲۰۱۶: از ۲۲۰ بازیکن ۱۱۲ نفر خارجی بودند.
در ۲۵ سال گذشته ۳۸۳۵ بازیکن با ۱۱۳ ملیت دست‌کم یکبار در لیگ برتر بازی کرده‌اند که شامل کشورهایی مانند سیشل، پاکستان و گینه بیسائو نیز می‌شود.
تغییر چهره لیگ برتر
تعداد بازیکنان خارجی لیگ برتر از اولین تا آخرین فصل تغییر قابل توجهی داشته است.

جدول
لیگ برتر در روزهای آغازین علاقه زیادی به بازیکنان اسکاندیناویایی داشت. در اولین دوره مسابقات ۸ بازیکن از نروژ، ۴ نفر از دانمارک و ۳ نفر از سوئد حضور داشتند.
در دسامبر ۱۹۹۵ قانون بوسمن ایجاد شد و به بازیکنان اجازه داد تا با پایان قرارداد باشگاه‌هایشان را ترک کنند. با پایان فصل ۹۸- ۱۹۹۷ نسبت به دو فصل قبل، شمار بازیکنان فرانسوی (۳ به ۱۷) و ایتالیایی (۱ به ۱۴) افزایش قابل توجهی پیدا کرد.
در همین حال ۲۶ دسامبر ۱۹۹۹ بود که جانلوکا ویالی با به زمین فرستادن بازیکنانی که حتی یک انگلیسی هم در بین آن‌ها نبود، تاریخ ساز شد: اد دی‌گوی (هلند)، دن پترسکیو (رومانی)، امرسون تومی (برزیل)، فرانک لبوف (فرانسه)، کلستین بابایارو (نیجریه)، آلبرت فرر (اسپانیا)، دیدیه دشان (فرانسه)، گاس پویت (اوروگوئه)، روبرتو دی‌متئو (ایتالیا)، گابریل آمبروستی (ایتالیا) و توره آندره فلو (نروژ).

جدول
شمار بازیکنان فرانسوی در لیگ برتر هر فصل بیشتر و بیشتر شد و با ۴۴ بازیکن در فصل ۴-۲۰۰۳ به اوج خود رسید، اما سهم بقیه کشورها هم افزایش چشمگیری داشت.
اولین بازیکن اسپانیایی در لیگ برتر؟
نعیم، هافبکی که چهار سال در تاتنهام ماند و در فصل ۳-۱۹۹۲ در ۱۸ بازی ۳ گل زد. ۲۰ سال پس از آن شمار بازیکنان اسپانیایی به ۲۸ رسید. این میزان پس از فصل ۷-۲۰۰۶ و به دنبال قهرمانی اسپانیا در جام جهانی و یورو بیش از ۵۰ درصد افزایش پیدا کرد.
انتقال مستقیم اسکار از برزیل به لیگ برتر انگلیس در ژوئن ۲۰۱۲ نیز نشان از تغییری دیگر در حضور بازیکنان خارجی در لیگ برتر داشت. پیش از آن بازیکنان چندانی از برزیل به انگلیس نمی‌آمدند و این بازیکنان به دلیل شرایط مختلف مانند شرایط آب و هوایی بهتر یا بازی کمتر فیزیکی، راهی نقاط دیگر اروپا می‌شدند. البته در این میان استثنا هم وجود داشت و جونینیو در سال ۱۹۹۵ از سائوپائولو به میدلزبورو رفت.
در طول لیگ برتر شمار بازیکنان اسکاندیناویایی کاهش و شمار بازیکنان اهل آمریکای جنوبی افزایش داشته است.
نمودار
بازی ناجوانمردانه؛خاطیان اصلی
تکل‌های خشن وینی جونز را به خاطر دارید؟ کارت قرمزهای تمام نشدنی لی کاترمول را چطور؟ روی کین، کاپیتان منچستر یونایتد را فراموش نکرده‌اید که هافبک‌های حریف را تار و مار می‌کرد؟
احتمالا از شنیدن این موضوع تعجب نکرده‌اید که دانکن فرگوسن، مهاجم پیشین اورتون با گرفتن ۸ کارت قرمز در ۲۶۹ بازی در صدر جدول است؛ به طور متوسط یک اخراج در ۳۳.۶۲ بازی.
پاتریک ویه‌را، هافبک دفاعی آرسنال و منچستر سیتی که سابقه قهرمانی لیگ برتر را هم دارد در ۳۰۷ بازی ۸ کارت قرمز گرفته بود. بازیکن دیگر بالای فهرست هم ریچارد دون بود که در ۴۳۱ بازی برای اورتون، منچستر سیتی، استون ویلا و کوئینز پارک رنجرز هشت بار اخراج شد.
طی این ۲۵ سال در کل داوران ۱۴۷۷ بار کارت قرمز دادند، به طور متوسط بیش از ۵۹ کارت در هر فصل. بیشترین تعداد کارت قرمز در فصل ۳-۲۰۰۲ و ۹۹-۱۹۹۸ بود که ۷۲ بازیکن اخراج شدند، ۴۴ بار بیشتر از ۲۸ کارت قرمز فصل ۴-۱۹۹۳.
داوری به روایت اعداد
۵۴- تعداد کارت‌های قرمز لیورپول در ۹۶۲ بازی، ۳۲ کارت کمتر از اورتون، رقیب و همشهری لیورپول در همین تعداد بازی بوده است.
۹- ساندرلند و کوئینز پارک رنجرز، ۹ اخراجی به ترتیب در فصل ۱۰-۲۰۰۹ و ۱۲-۲۰۱۱ داشتند اما توانستند در لیگ برتر باقی بمانند.
۱۱۹- گرث بری رکورددار بیشترین تعداد کارت زرد در لیگ برتر است.
۱۵۳۶- هیچ تیمی در تاریخ لیگ برتر به اندازه چلسی کارت زرد نگرفته است.
در میان تیم‌هایی که دست‌کم ۱۰۰ بازی در لیگ برتر داشته‌اند، کدام بیشترین اخراج را داشته است؟
اورتون با ۸۶ کارت قرمز در این زمینه صدرنشین است، هرچند که آبی‌های لیورپول نسبت به رقیبانشان بازی‌های بیشتری (۹۶۲) داشته‌اند.
اورتون به طور متوسط در هر ۱۱.۱۸ بازی یک کارت قرمز گرفته است، حالا این آمار را مقایسه کنید با هال سیتی که در ۱۹۰ بازی ۲۴ کارت قرمز گرفته؛ به طور متوسط یک کارت در هر ۷.۹۱ مسابقه.
اما مودب‌ترین تیم؟ احتمالا ایپسویچ. آخرین حضور این تیم در لیگ برتر به فصل ۲-۲۰۰۱ بر‌می‌گردد و رکورد آن‌ها ۶ کارت قرمز در ۲۰۲ بازی است؛ به طور متوسط یک اخراج در هر ۳۳.۶۶ مسابقه.

هال سیتی در ۵ فصل لیگ برتر ۲۴ کارت قرمز گرفته است
گل‌باران
هیچ تیمی به اندازه منچستر یونایتد در لیگ برتر گل نزده است. یونایتد ۱۸۵۶ گل ‌زده دارد که ۱۵۸ گل از تیم بعدی (آرسنال) بیشتر است. این تعداد گل ۷.۲ درصد ۲۵۷۶۹ گلی است که منچستر یونایتد در کل و در تمام رقابت‌ها وارد دروازه حریفان کرده است.
اما گل‌های زده فروان همیشه می‌تواند تضمینی برای موفقیت باشد؟ با نگاهی به سرگذشت بلکپول، پاسخ منفی است. با ۵۵ گل در ۳۸ بازی در فصل ۱۱-۲۰۱۰ (درست به اندازه تاتنهام که پنجم شد)، مردان یان هالووی، رکورد بیشترین گل زده در میان تیم‌های سقوط کرده از لیگ برتر را به نام خود ثبت کردند.
در اولین دوره لیگ برتر در فصل ۹۴-۱۹۹۳ در لیگ برتر ۱۲۲۲ گل زده شد و اولین گل تاریخ لیگ برتر را هم برایان دین، بازیکن شفیلد یونایتد در حالی که ۵ دقیقه از بازی گذشته بود وارد دروازه منچستر یونایتد کرد.

آمار
در لیگ برتر تنها سه تیم موفق شده‌اند که در یک فصل بیش از ۱۰۰ گل بزنند: چلسی (۱۰۳ گل در فصل ۱۰-۲۰۰۹)، منچستر سیتی (۱۰۲ گل در فصل ۱۴-۲۰۱۳) و لیورپول (۱۰۱ گل در فصل ۱۴-۲۰۱۳).
اما در سوی دیگر، سویندان تاون که فقط یکبار در فصل ۹۴-۱۹۹۳ حضور در لیگ برتر را تجربه کرده، تنها تیم در تاریخ ۲۵ ساله این رقابت‌هاست که در یک فصل ۱۰۰ گل خورده است.
هفت بازیکن هستند که در یک فصل ۳۰ گل یا بیشتر زده‌اند: اندی کول (۳۴ گل در فصل ۹۴-۱۹۹۳)، آلن شیرر (۳۴ گل در فصل ۹۵-۱۹۹۴ و ۳۱ گل در فصل ۹۶-۱۹۹۵)، کوین فیلیپس (۳۰ گل در فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹)، تیری آنری (۳۰ گل در فصل ۴-۲۰۰۳)، کریستیانو رونالدو (۳۱ گل در فصل ۸-۲۰۰۷)، رابین فان‌پرسی (۳۰ گل در فصل ۱۲-۲۰۱۱) و لوئیس سوارز (۳۱ گل در فصل ۱۴-۲۰۱۳).
در جدول کلی گلزنان، آلن شیرر با ۲۶۰ گلی که برای بلکبرن و نیوکاسل زد، صدرنشین است و پس از او وین رونی قرار دارد که ۱۹۸ گل برای منچستر یونایتد و اورتون زده.
تماشاگران
به دست آوردن بلیت مسابقات لیگ برتر فوتبال انگلستان این روزها کار بسیار سختی است، اما ۲۵ سال پیش اوضاع این گونه نبود.
۱۲۸۶۱ نفر در ۱۵ اوت ۱۹۹۲ شاهد پیروزی ۱-۲ کاونتری مقابل میدلزبورو در هایفیلد رود بودند، در حالی که نه چلسی و نه آرسنال در هفته اول نتوانستند ۲۵ هزار نفر را به ورزشگاه بکشانند.
اما کمترین حضور تماشاگر در یک بازی لیگ برتر به ۲۶ ژانویه ۱۹۹۳ بر‌می‌گردد که ۳۰۳۹ نفر بازی اورتون مقابل ویمبلدون را در سلهرست پارک دیدند.
کمتر از ۱۰ میلیون نفر در فصل ۹۳-۱۹۹۲، ۴۶۲ بازی لیگ برتر را دیدند و متوسط تماشاگران چلسی کمتر از ۱۹ هزار نفر بود.

متوسط تماشاگران
در فصل ۱۷-۲۰۱۶، شمار تماشاگران لیگ برتر به ۱۳ میلیون و ۶۰۰ هزار نفر رسید که ۳۸۰ مسابقه را دیدند. این در حالی بود که یک چهارم باشگاه‌ها به طور متوسط ۵۰ هزار تماشاگر داشتند: منچستر یونایتد (۷۵۲۹۰)، آرسنال (۵۹۹۵۷)، وستهم (۵۶۹۷۲)، منچستر سیتی (۵۴۰۱۹) و لیورپول (۵۳۰۱۶).
در این ۲۵ سال تعدادی از باشگاه‌ها مانند منچستر یونایتد، چلسی و لیورپول گنجایش ورزشگاه‌هایشان را افزایش دادند و تعدادی هم مانند آرسنال و منچستر سیتی و ساوتهمپتون راهی ورزشگاه‌های جدید شدند.
اگر می‌خواهید بدانید تعداد کل تماشاگران ۹۷۴۶ بازی لیگ برتر چقدر است، به عدد ۳۱۳ میلیون نفر می‌رسید و یادتان باشد که جمعیت آمریکا در سال ۲۰۱۰ ، ۳۰۸ میلیون نفر بود.

(Visited 13 times, 5 visits today)

You may also like...