در آخرین مناظره رقابت‌های مقدماتی حزب دموکرات در ماه مارس، جو بایدن متعهد شد که در صورت پیروزی، یک زن را به عنوان یار انتخاباتی خود برگزیند.

شایعات زیادی در باره تنی چند از مدعیان احراز این مقام مطرح شده و همزمان با همه‌گیری، تلاطم اقتصادی، و اعتراضات توده‌ای و تنش نژادی، همهمه‌ها هم در مورد افراد مختلف کم و زیاد شده است.

اگر بایدن به تعهدش عمل کند، این تنها سومین باری خواهد بود که یکی از احزاب اصلی یک زن را به عنوان نامزد معاونت ریاست‌جمهوری انتخاب می‌کند.

چهار سال پیش هیلاری کلینتون به نخستین زنی تبدیل شد که به عنوان نامزد ریاست‌جمهوری در انتخابات شرکت کرد.

این تصمیم نشانگر این است که دموکرات‌ها می‌خواهند برتری خود در بین رای‌دهندگان زن را تثبیت کنند، و شاید بین آقای بایدن و اتهام برخوردهای ناخواسته با زنان فاصله بیاندازند.

بایدن گفته است که تصمیم خود را در اوایل ماه اوت اعلام خواهد کرد.

اما چه افرادی مطرح هستند؟

کاملا هریس، سناتور کالیفرنیا

کمالا هریس، سناتور کالیفرنیا

اکثرا او را پیشتاز این عرصه می‌دانند. او هم سابقه سناتوری را در کارنامه خود دارد، و هم دادستانی کل کالیفرنیا و هم دادستانی محلی سان فرانسیسکو. پیش‌زمینه خانوادگی او هم متنوع است؛ مادری هندی و پدری جامائیکایی. او پارسال در رقابت‌های مقدماتی حزب دموکرات حضور داشت و زمانی یکی از نامزدهای اصلی محسوب می‌شد، لذا پرونده او به نسبت در رسانه‌ها بررسی شده است.

او در اولین مناظره در ماه ژوئن سال گذشته با جو بایدن درباره نظرات گذشته او در مخالفت با پایان اجباری تفکیک نژادی مدرسه‌ها درگیر شد، اما یک سال در سیاست امروز آمریکا یک عمر است.

او به منابع مالی کالیفرنیا دسترسی دارد، ذهن تند و تیزی دارد، و در عین حال برای آن‌هایی که می‌گویند بایدن باید یک زن سیاه‌پوست را انتخاب کند راضی‌کننده است. در جریان اعتراضات اخیر، طیف‌های گوناگون دموکرات مواضع او درباره اصلاحات پلیس را ستوده‌اند. تیم بایدن-هریس یک سال پیش کاملا منطقی به نظر می‌رسد و هنوز هم منطقی به نظر می‌رسد.

گرچن ویتمر، فرماندار میشیگان

گرتچن ویتمر، فرماندار میشیگان

تا چند ماه پیش سر و صدای خاصی درباره گرچن ویتمر، عضو سابق مجلس ایالتی که حالا دومین دور فرمانداری میشیگان را طی می‌کند به گوش نمی‌رسید. اما با بروز همه‌گیری ویروس کرونا او به نماد واکنش ایالتش تبدیل شد که بعضا با انتقاد از برخورد ضعیف دولت مرکزی نیز همراه بود. این کار او را به هدفی برای تندگویی‌های دونالد ترامپ تبدیل کرد، و باعث شناخت بیشتر او در سطح ملی شد.

تصمیم سریع او برای اعمال فاصله‌گذاری اجتماعی و تعطیلی مشاغل در پی شیوع گسترده ویروس کرونا در میشیگان به اعتراض خشمگین محافظه‌کاران منجر شد، اما مقبولیتش را بین دموکرات‌ها افزایش داد.

هیلاری کلینتون در سال ۲۰۱۶ با اختلاف کمی در میشیگان از دونالد ترامپ شکست خورد – یکی از اتفاقات پیش‌بینی‌نشده‌ای که سرنوشت انتخابات را مشخص کرد. شاید انتخاب یک سیاستمدار میشیگانی به بایدن کمک کند تا به سرنوشت مشابهی دچار نشود.


بیشتر بخوانید:


تامی داکورت، سناتور ایلینوی

تامی داکورت، سناتور ایلینوی

او سناتور جدید ایالت ایلینوی است و تجربیات کاری واقعا جذابی دارد. او در عراق خلبان بالگرد جنگی بود و وقتی بالگردش ساقط شد هر دو پایش را از دست داد. اما در ارتش ماند، با درجه سرهنگ دومی بازنشسته شد و سپس در دولت باراک اوباما به عنوان یکی از معاونان وزیر امور کهنه‌سربازان ایالات متحده خدمت کرد.

او ابتدا عضو مجلس نمایندگان بود و در سال ۲۰۱۶ به عنوان سناتور انتخاب شد. او نه تنها نخستین زن تایلندی‌تباری است که به کنگره آمریکا راه می‌یابد، بلکه نخستین نماینده زنی هم است که هر دو پایش قطع شده است.

پیروزی دموکرات‌ها در ایالت ایلینوی قطعی است، اما نزدیکی آن به ایالت‌های حیاتی دیگر در غرب‌میانه، در کنار میانه‌روی او در سیاست، ممکن است او را به گزینه‌ جذابی برای بایدن تبدیل کند.

الیزابت وارن، سناتور ماساچوست

الیزابت وارن، سناتور ماساچوست

تلاش الیزابت وارن برای کسب نامزدی حزب دموکرات داستان شکست و پشیمانی است. به نظر می‌رسید که تکرار جمله “من برایش برنامه دارم” توسط او مورد پسند خیلی از دموکرات‌ها بود، و چند ماهی در سال ۲۰۱۹ در صدر نظرسنجی‌ها قرار داشت و خیلی راحت از پس مناظره‌های اولیه برآمد و تجمعات بسیار پرشوری برگزار کرد. اما حامیانش به مرور کم شدند؛ خیلی از مترقی‌ها دوباره سراغ برنی سندرز رفتند و میانه‌روها نیز به نامزدهای جوانتری مثل پیت بودجج گرایش پیدا کردند.

بسیاری از مترقی‌ها انتظار داشتند که بعد از خروج از رقابت‌ در ماه مارس از برنی سندرز حمایت کند، لذا تصمیم او مبنی بر عدم حمایت از سندرز شاید با تقدیر تیم بایدن همراه بوده باشد.

آن‌ها حالا می‌توانند در اقدامی متقابل نامزدی معاونت رئیس‌جمهور را به او پیشنهاد کنند. درست است که روابط وارن و سندرز کاملا دوستانه نبود، اما انتخاب وارن مشخصا نشان خواهد داد که بایدن قصد دارد با جناح چپ حزب دموکرات به تعامل برسد، و در واقعیت مترقیتر از آن باشد که در رقابت‌های مقدماتی نشان می‌داد.

حالا که بحران اقتصادی به تهدیدی جدی برای کشور تبدیل شده است، سیاست‌های لیبرال وارن می‌تواند کارزار انتخاباتی دموکرات‌ها را جذابتر کند.

تمی بالدوین، سناتور ویسکانسین

تامی بالدوین، سناتور ویسکانسین

چهار سال پیش انتقادات سختی به هیلاری کلینتون بابت برگزار نکردن برنامه‌های انتخاباتی در ایالت ویسکانسین و سپس واگذاری این ایالت مهم به دونالد ترامپ مطرح شد. دموکرات‌ها قول داده‌اند که این اشتباه را تکرار نکنند و حتی قرار است که مجمع ملی خود را هم در میلواکی برگزار کنند.

اگر بایدن بخواهد از پیام “ویسکانسین را فراموش نکنید” پیروی کند، کاری بهتر از انتخاب کسی که اهل ویسکانسین است از دستش بر نخواهد آمد. تامی بالدوین دو دوره است که به عنوان سناتور این ایالت انجام وظیفه می‌کند و پیش از آن هم به مدت ۱۴ سال در مجلس نمایندگان بود.

گزینش او جنبه تاریخی نیز خواهد داشت، و او را به نخستین همجنسگرایی تبدیل خواهد کرد که توسط یکی از احزاب اصلی نامزد می‌شود. او نخستین عضو همجنسگرای سنا نیز بود. در دوره‌ای که پیت بودجج، که خود نیز همجنسگرا است، نشان داد که وزنه سیاسی مهمی در حزب دموکرات است، چنین حرکتی می‌تواند جاذبه‌های خاص خود را داشته باشد.

کیرستن سینما، سناتور آریزونا

کیرستن سینما، سناتور آریزونا

یکی از نهله‌های فکری دموکرات معتقد است که ویسکانسین انتخابات پیش رو ویسکانسین نیست، آریزونا است. به عقیده آن‌ها این ایالت “نقطه عطفی” است که به پیروزی بایدن در انتخابات منجر خواهد شد و نگرانی او بابت رای‌دهندگان بی‌وفای ویسکانسین را بی‌معنی خواهد کرد. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که میانه‌روی سیاسی بایدن، در کنار شعارهای مهاجرتی تفرقه‌انداز دونالد ترامپ، باعث گرایش این ایالت به دموکرات‌ها شده است. یکی از استراتژی‌هایی که این پیشتازی را تثبیت می‌کند انتخاب یک آریزونایی است.

کیرستن سینما در سال ۲۰۱۸ به نخستین دموکراتی تبدیل شد که در ۳۰ سال گذشته از این ایالت به سنا راه پیدا می‌کرد. او جوان، خوش‌سیما و میانه‌رو است – البته فعالان جناح چپ حزب عقیده دارند که او زیادی میانه‌رو است.

او بعضا رفتاری عجیبی دارد – مثلا چند وقت پیش به خاطر پوشیدن کلاه‌گیس بنفشی در صحن سنا کلی سر و صدا کرد. این ویژگی شاید تضاد مفیدی با بایدن و شخصیت موقرش داشته باشد.

اگر بایدن او را انتخاب کند، او به نخستین نامزد دوجنسگرای تاریخ تبدیل خواهد شد.

ول دمینگز، نماینده فلوریدا

ول دمینگز، نماینده فلوریدا

ول دمینگز تا همین پارسال عضو تازه‌کار و ناشناس حزب دموکرات در کنگره بود. سپس نانسی پلوسی، سخنگوی مجلس نمایندگان، تصمیم گرفت تا در جریان محاکمه دونالد ترامپ در سنا او را به عنوان یکی از دادستان‌های استیضاح‌کننده انتخاب کند و نامش بر سر زبان‌ها افتاد.

این رئیس سابق پلیس اورلاندو حتی پیش از آغاز اعتراضات گسترده به مرگ جورج فلوید و تبدیل شدن عدالت نژادی به یکی موضوعات اصلی انتخابات نیز مورد توجه تیم بایدن قرار گرفته بود. حالا صحبت‌ها درباره او جدیتر شده است.

موانع که سر راه او قرار دارد بی‌تجربگی سیاسی و ناشناختگی است. اما اگر بایدن حس کند که می‌تواند از پس موشکافی‌های سختگیرانه بربیاید، می‌تواند انتخاب خوبی برای این لحظه خاص باشد – و نشان دهد که حرف‌های بایدن درباره برخورد با نژادپرستی و اصلاح پلیس جدی است.

میشل لوین گریشام، فرماندار نیومکزیکو

میشل لوین گریشام، فرماندار نیومکزیکو

در جریان رقابت‌های مقدماتی، مقبولیت بایدن در بین رای‌دهندگان لاتین‌تبار بسیار کم بود. برنی سندرز در ایالت‌هایی مثل کالیفرنیا، تگزاس و نوادا به راحتی رای اکثریت این بخش از جامعه را به خود اختصاص داد و نقش لاتین‌تبارها در بسیاری از ایالت‌ها حیاتی در انتخابات پیش رو تعیین‌کننده خواهد بود.

اگر بایدن بخواهد حمایت حداکثری یکی از رو‌به‌رشدترین بخش‌های جامعه آمریکا را کسب کند، انتخابی واضحتر از میشل لوین گریشام، فرماندار نیومکزیکو، وجود ندارد، مخصوصا که کاترین کورتز ماستو، سناتور نوادا، هم خود را از رقابت کنار کشیده است.

می‌توان گفت که نیومکزیکو، برخلاف نوادا، در انتخابات ریاست‌جمهوری مطمئنا دموکرات رای خواهد داد و سهم زیادی هم در کالج الکترال ندارد. اما لوین توانست بعد از دو دوره فرمانداری جمهوری‌خواه‌ها در این ایالت به راحتی آن‌ها را شکست دهد. او که ۶۰ سال دارد پیش از این عضو کنگره بود و مدتی هم به عنوان وزیر بهداشت ایالت انجام وظیفه کرده است، تجربه‌ای که قطعا در دوره همه‌گیری بی‌فایده نیست.

استیسی ایبرامز، نامزد سنا از ایالت جورجیا

استیسی آبرامز، نامزد سنا از ایالت جورجیا

پرونده کاری استیسی آبرامز چیزی نیست که به طور سنتی از نامزد معاونت رئیس‌جمهور انتظار می‌رود. او ده سال عضو مجلس ایالت جورجیا بود و در سال ۲۰۱۸ با اختلاف اندکی در انتخابات فرمانداری این ایالت شکست خورد. او معتقد است که دلیل این شکست اقدامات جمهوری‌خواه‌ها برای جلوگیری از شرکت مردم در انتخابات بوده است.

اما نکته قوت آبرامز هم‌صدایی با بخش بزرگی از پایگاه رای دموکرات‌ها است. کارهای او به عنوان فعال حق رای باعث افزایش اهمیت این موضوع برای حزب دموکرات شده است. او در سال ۲۰۱۹ از طرف دموکرات‌ها به سخنرانی وضعیت کشور دونالد ترامپ پاسخ داد و به نخستین زن سیاه‌پوستی تبدیل شد که در این مقام انجام وظیفه می‌کرد.

آبرامز، برخلاف دیگران، خیلی واضح خواستار کسب نامزدی معاونت آقای بایدن بوده است، کاری که برای خیلی‌ها ناپسند بوده است و برای خیلی‌‌ها هم صادقانه. او یکی از ستارگان روبه‌رشد حزب محسوب می‌شود و نماد بخشی از پایگاه حزب است که از قدیم نقش اندکی در سطح رهبری حزب ایفا کرده‌اند. حتی اگر در نهایت انتخاب نشود هم هیجانی که پیرامون او ایجاد شده بود می‌تواند به دیگر زنان سیاه‌پوست مورد توجه بایدن کمک کند.

کیشا لنس باتمز، شهردار آتلانتا

کیشا لنس باتمز، شهردار آتلانتا

اعتراضات سراسری به مرگ جورج فلوید هنگام بازداشت توسط پلیس مینیاپولیس باعث شد تنی چند از شهرداران شهرهای بزرگ آمریکا که در حوزه استحفاظی خود مشغول برخورد با مشکلات ناشی از نژادپرستی، اعمال قانون و ناآرامی اجتماعی بودند مخاطب سراسری پیدا کنند.

کیشا لنس باتمز، شهردار آتلانتا، یکی از کسانی بود که به خوبی توانست بین مسئولیت‌هایش به عنوان شهردار و بیان تجربیاتش به عنوان یک زن سیاه‌پوست که در این دوران پرتنش باید چهار بچه هم بزرگ کند توازن برقرار کند.

او در مصاحبه با وبسایت وایس توضیح داد که از پسر ۱۲ ساله‌اش خواسته است که با تفنگ اسباب‌بازی بازی نکند، چرا که ممکن است با واکنش پلیس روبه‌رو شود. خیلی‌ها از او به خاطر این مصاحبه سوزناک و قوی تمجید کردند.

انتخاب یک شهردار تازه‌کار تصمیمی غیرمتعارف برای بایدن خواهد بود، اما باتمز اهل جورجیا است که در سالیان گذشته رویکردی محافظه‌کارانه داشت است و حالا به نظر می‌رسد که دارد به جمع ایالت‌های رقابتی می‌پیوندد. او در عین حال به خاطر درگیری با فرماندار جمهوری‌خواه جورجیا بر سر زمان و نحوه بازگشایی مشاغل و تسهیل فرمان قرنطینه مورد تحسین دموکرات‌ها قرار گرفته است.

سوزان رایس، مشاور امنیت ملی سابق آمریکا

سوزان رایس، مشاور امنیت ملی سابق آمریکا

حضور سوزان رایس در این فهرست کمی تعجب‌آور است، چرا که او نه تجربه کار در مقامی انتخابی را دارد و نه در مبارزات انتخاباتی شرکت داشته است. در عین حال برای بیشتر آمریکایی‌ها نیز ناشناخته است. اما بایدن به خوبی این دیپلمات را می‌شناسد. او برای مدتی سفیر ایالات متحده در سازمان ملل بود و سپس در دولت اوباما به عنوان مشاور امنیت ملی ایفای نقش کرد.

انتخاب رایس به معنی حضور پررنگ او در تیم سیاست خارجی بایدن و اهمیت ویژه روابط بین‌المللی در دولت او خواهد بود.

اما رایس در دوران اوباما هدف انتقادات زیادی بود. جمهوری‌خواه‌ها او را به دروغگویی درباره دلایل حمله سال ۲۰۱۲ به کنسولگری آمریکا در بنغازی متهم کردند که به مرگ سفیر آمریکا در لیبی و سه آمریکایی دیگر منجر شد.

تصمیم تیم بایدن به قرار دادن رایس در فهرست نامزدان معاونت رئیس‌جمهور نشان می‌دهد که آن‌ها کمترین محدودیتی برای انتخاب یک زن سیاه‌پوست به عنوان یار انتخاباتی او در نظر گرفته‌اند.

میشل اوباما، بانوی اول سابق

میشل اوباما، بانوی اول سابق

قانون اول انتخاب معاون رئیس‌جمهوری این است که خسارتی به همراه نداشته باشد. ادعا این است که از آنجایی که این گزینش تاثیر مثبت چندانی بر روند انتخابات نمی‌گذارد، بهتر است که فرد امنی را انتخاب کرد که خجالت بار نیاورد و بزرگتر از نامزد ریاست‌جمهوری نباشد.

بیشتر نام‌هایی که بالاتر اشاره شد در طیف “خیلی امن” تا “عمدتا امن” می‌گنجند. اما میشل اوباما را باید در طیف خودش طبقه‌بندی کرد.

بخش بزرگی از جامعه آمریکا عاشق او است و کمتر کسی پیدا می‌شود که او را نشناسد. درست است، شاید باعث سلب توجه از آقای بایدن شود، اما انتخاب میشل اوباما به آقای بایدن اجازه خواهد تا خود را به عنوان ادامه‌دهند میراث ریاست‌جمهوری اوباما معرفی کند.

تیم بایدن-اوباما قطعا پایگاه رای دموکرات را به وجد خواهد آورد – مخصوصا رای‌دهندگان سیاه‌پوستی را که به طرزی بی‌سابقه در سال ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ به تیم اوباما-بایدن رای دادند.

مشکل اصلی چنین برنامه جسورانه‌ای عدم علاقه میشل اوباما به سیاست و سیاست‌ورزی است. او در زندگی‌نامه‌اش مرتبا از فشاری که حضور همسرش در سیاست به زندگی شخصی او و ازدواجشان وارد کرده بود گلایه کرده است و به نظر می‌رسد که عبور از آن مشقات برایش مایه بسی خرسندی است.