صحبت‌های خداداد عزیزی، بازیکن پیشین تیم ملی فوتبال ایران در یک برنامه تلویزیونی پس از مسابقه استقلال و پرسپولیس با واکنش گسترده کاربران شبکه‌های اجتماعی روبرو شد.

آقای عزیزی که مهمان برنامه “فوتبال برتر” بود، پس از پایان مسابقه استقلال و پرسپولیس در مورد احتمال میزبانی ایران در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ گفت: “چرا باید به ایران میزبانی بدهند؟ دیگر نباید با مردم رودربایستی داشته باشیم. ما اگر قرار است به مردم دروغ بگوییم به خودمان که قرار نیست دروغ بگوییم.”

“اگر قرار باشد جام ملت‌ها در ایران برگزار شود، اولین مشکل این است که ژاپنیه می‌خواهد در ایران بازی کند. خانواده‌هایشان هم می‌آیند. ما خانم‌ها را چگونه می‌خواهیم در ورزشگاه راه بدهیم؟ فیفا و ای‌اف‌سی به ما اجازه نمی‌دهند که جلوی حضور آن‌ها را بگیریم یا بگویی آقا شما برو این جا بشین و خانم شما برو آن‌جا”

در هنگام صحبت‌های آقای عزیزی محمدرضا احمدی مجری برنامه بارها خواست صحبت‌های او را قطع کند و با گفتن جمله‌هایی مانند “حالا آن‌ها مباحث دیگه‌‌ای است که می‌شود به آن‌ها رسید” و “اگر میزبانی به ما برسد قطعا تدابیری اندیشیده می‌شود که خانم‌ها وارد ورزشگاه شوند” با ستاره پیشین فوتبال ایران مخالفت کرد.

مجری شبکه سوم تلویزیون ایران همچنین گفت: “میزبانی در جام ملت‌ها باعث افتخار همه است، ارز وارد (ایران) می شود، توریست ورزشی وارد می شود و کشورمان یک جور دیگر معرفی می‌شود به دنیا.”

اما آقای عزیزی کماکان سر حرف خود باقی ماند و گفت: “اینجا یک کاغذ بیاورید که من بنویسم به ما میزبانی نخواهند داد.”

خداد عزیزی همچنین در مورد پنهان‌کاری مسئولان فوتبال ایران در برخورد با کنفدراسیون فوتبال آسیا نیز گفت: “زمانی سوزوکی از آسیا آمده بود در مشهد که امکانات باشگاه ابومسلم را ببیند، زمین تختی و ثامن را به او نشان دادند که هیچ کدام مال ابومسلم نبود.”

میزبانی در جام ملت‌های آسیا به شرایط مختلفی از جمله ورزشگاه‌های مناسب، زیرساخت‌های استاندارد، شبکه حمل و نقل شهری مناسب و بسیاری موارد دیگر نیاز دارد.

ایران بسیاری از شرایط میزبانی را ندارد از جمله ورزشگاه‌های استاندارد کافی. برای مثال چندی پیش بود که فدراسیون هنگام معرفی ورزشگاه‌های میزبان مسابقات، تصویر ورزشگاه ویسنته کالدرون (ورزشگاه سابق اتلتیکو مادرید) را به جای ورزشگاه مس رفسنجان به کنفدراسیون فوتبال آسیا فرستاد؛ عکسی که پس از انتشار با واکنش‌های جنجالی و بعضا طعنه‌آمیز رسانه‌های ایران همراه شد.

ایران برای میزبانی در جام ملت‌های آسیا دست‌کم به شش ورزشگاه استاندارد نیاز دارد. ورزشگاه‌هایی که تمام شرایط لازم برای میزبانی در یک تورنمنت بین‌المللی را داشته باشند.

اما اگر “بهانه” مسئولان ایران در مورد نداشتن زیرساخت‌ها برای ورود زنان را “باور کنیم”، آن‌گاه به این نتیجه می‌رسیم که هنوز نه تنها در ورزشگاه‌های جدید و مدرنی مانند فولاد آره‌نا اهواز یا امام رضای مشهد همین یک شرط فراهم نشده است، بلکه ورزشگاه آزادی که بزرگ‌ترین استادیوم و به نوعی ورزشگاه ملی ایران محسوب می‌شود نیز کماکان این شرط اولیه را ندارد.

به این ترتیب به نظر می‌رسد که یکی از نخستین موانع در راه میزبانی ایران عدم حضور زنان در ورزشگاه‌ها است. فیفا پیش از این بارها به فدراسیون فوتبال ایران تذکر داده که باید به زنان اجازه تماشای مسابقات در ورزشگاه‌ها را بدهد.

جانی اینفانتینو، رئیس این سازمان در بیانیه‌ای که روز پنجشنبه ۱۹ سپتامبر، ۲۸ شهریور در سوئیس منتشر شد به ایران گفت، وقت آن است که به زنان اجازه حضور در ورزشگاه فوتبال داده شود و او انتظار دارد در این زمینه در اولین بازی رسمی تیم ملی فوتبال ایران شاهد “پیشرفت‌های مثبتی” باشد.

صحبت‌های رئیس فیفا مربوط به دیدار تیم‌های ملی فوتبال ایران و کامبوج در مقدماتی جام جهانی ۱۸ مهر ۱۳۹۸ در ورزشگاه آزادی تهران بود. در آن مسابقه گرچه زنان به صورت محدود و گزینشی اجازه حضور در ورزشگاه را پیدا کردند، اما پس از آن دوباره در بر پاشنه سابق چرخید.

واکنش مسئولان ایرانی به حضور زنان در ورزشگاه‌ها همواره طفره رفتن از انجام این کار و پیدا کردن بهانه‌ای برای خریدن زمان بیشتر و به تعویق انداختن این موضوع بوده است.

آنان بارها گفته‌اند مخالفتی با این حضور ندارند اما به دلیل “فراهم نبودن زیرساخت‌های حضور زنان در ورزشگاه‌ها” به زمان بیشتری برای انجام این کار احتیاج دارند. اما گذشت زمان نشان داده است که این زیرساخت‌ها “هرگز و در هیچ ورزشگاهی” فراهم نخواهند شد.

برای مثال مسعود سطانی‌فرد، وزیر ورزش و جوانان ایران حدود دو سال پیش گفت: “زیرساخت ها در تمام استادیوم‌های کشور برای ورود بانوان به ورزشگاه‌ها آماده است. ورودی جداگانه، مکان ویژه بانوان، سرویس بهداشتی جداگانه، ،معبرها و راهروی جداگانه، جایگاه و انتظامات جداگانه همگی آماده است تا بانوان با رعایت ملاحظات فرهنگی و شرعی و امنیت کامل وارد ورزشگاه ها شوند.”

او همان زمان گفت که ابتدا زنان در “رقابت های ملی” تماشاگر بازی‌ها باشند و “کم کم عرصه را گسترش” دهند. اما این عرصه “گسترش‌نیافته” باقی ماند. زنان فقط در چند بازی ملی به صورت محدود و در واقع “نمایشی” توانستند وارد ورزشگاه شوند و مسابقات باشگاهی ایران کماکان دور از دسترس هواداران زن این کشور باقی ماند.

فدراسیون فوتبال ایران گرچه پیش‌تر به صورت “محدود و گزینشی” تن به حضور “شماری” از زنان در ورزشگاه آزادی داده است؛ اما همین حضور هم با اما و اگرهای زیادی روبرو بوده از جمله اینکه شرایط خریدن بلیت برای تمام زنان ایرانی به طور مساوی برقرار نبوده است. زنان در بخشی جدا و کوچک از ورزشگاه آزادی ساکن شدند و نتوانستند در کنار مردان به تماشای مسابقات بنشینند.

با این حال مسئولان ورزش ایران نشان داده‌اند که در اولین فرصت به دنبال بستن همین دریچه کوچک نیز هستند، هرچند که فیفا قبلا به ایران اعلام کرده: “موضع ما روشن و قاطع است؛ زنان باید به ورزشگاه‌های فوتبال ایران بروند