عفو بین‌الملل در روز جمعه ۲۸ مه (۷ خرداد) ۶۰ ساله شد، اما برخی بر این باورند که با وجود فعالیت‌های فراوان این نهاد در سراسر جهان، وضعیت حقوق بشر در دوران کنونی از قبل هم بدتر شده است.

این سازمان مردم‌نهاد که در زمینه دفاع از حقوق بشر دفاع می‌کند، در چنین روزی در سال ۱۹۶۱ در بریتانیا تأسیس شد. عفو بین‌الملل در واقع با تأثیرپذیری مستقیم از مقاله «زندانیان فراموش‌شده» به قلم پیتر بننسون که در مجله آبزرور منتشر شد، و به همت خود او پایه‌گذاری گردید.

هدف از تشکیل این ارگان بین‌المللی متوجه کردن افراد به مسائل حقوق بشر و استانداردهای جهانی در این زمینه است به طوری که فشار بر دولت‌هایی که حقوق انسان‌ها را نقض می‌کنند افزایش یابد.

پیتر بننسون، بنیانگذار عفو بین‌الملل نوشته بود: «روزنامه را باز کنید. هر روزی از هفته که باشد حتما خبری را از جایی در جهان پیدا خواهید کرد که کسی زندانی، شکنجه یا اعدام شده زیرا باور یا مذهبش برای دولت ناپذیرفتنی بوده است. خواننده روزنامه در خود احساس ناتوانی می‌کند. با این حال اگر این احساس انزجار در سراسر جهان بتواند به یک عمل مشترک تبدیل شود، آن گاه می‌توان کاری مؤثر انجام داد.»

دستاوردها

فعالیت‌های این نهاد که هم‌اکنون ده میلیون نفر را در سراسر جهان برای کمک به پیشبرد جنبش خود گرد هم آورده است، در بسیاری از موارد تأثیرگذار بوده و تا به امروز نیز همچنان در رسانه‌های جهان بازتاب داده می‌شود.

عفو بین‌الملل در توضیح عملکرد تاریخی مثبت خود می‌نویسد: «تغییر یک شبه اتفاق نیفتاده است. پشتکار و باورمندی به قدرت بشریت برای ایجاد تغییر لازم بوده است. و نتیجه؟ آزادی ده‌ها هزار نفر که به دلیل اعتقاد یا سبک زندگی خود زندانی شده بودند، پایان مجازات اعدام در ده‌ها کشور. رهبرانی که تا پیش از این در جایگاهی دست‌نیافتنی بودند، امروز مؤاخذه می‌شوند. قوانین اصلاح شده و زندگی تغییر یافته است.»