سرتیپ حسین رحیمی، فرمانده نیروی انتظامی یا پلیس پایتخت ایران درباره افزایش سلاح های گرم در تهران هشدار داده است.

آقای رحیمی گفته است “متاسفانه حجم سلاح در پایتخت مقداری زیاد شده است و ما گزارشی درباره آن را به مسئولان و دستگاه‌های مربوطه اعلام کردیم”.

فرمانده نیروی تهران درباره میزان سلاح های گرم یا تخمین آن عددی اعلام نکرده اما هشدار داده که افزایش سلاح های گرم در پایتخت دارای “تاثیر امنیتی” خواهد بود و خواستار افزایش مجازات حمل سلاح‌های غیرمجاز شده است.

رسانه های ایران در ماه های اخیر از افزایش سرقت، کیف قاپی و بالارفتن موارد دزدی ناشی از گسترش فقر خبر می‌دهند که باعث بروز ناامنی از جمله در شهرهای بزرگ همانند تهران شده است.

بحران کارآمدی در حکومت ایران که تحریم‌های آمریکا به آن شدت بخشیده، ماه‌هاست که باعث بروز تورم بی‌سابقه در ایران، گرانی و افزایش پی در پی قیمت ها از جمله اقلام اساسی شده است.

روزنامه محافظه کار “جمهوری اسلامی” چاپ تهران اوایل تابستان سال جاری در گزارشی از “افزایش سرقت های مسلحانه” و”حمله به خانه‌های مردم” به دلیل مشکلات ناشی از فقر و مسائل معیشتی در شهرهای مختلف ایران خبر داده بود.

رسانه های ایران درباره افزایش فقط در این کشور و افزایش جرائم با سلاح در این کشور هشدار می دهند

منبع تصویر، MIZAN

رسانه های ایران درباره افزایش فقط در این کشور و افزایش جرائم با سلاح در این کشور هشدار می دهند

این روزنامه نوشته بود که “سرقت‌های مسلحانه در جاده‌ها، حمله به خانه‌‌ها‌ی مردم در روز روشن و برهم زدن امنیت شهر توسط افرادی که برای معیشت به سرقت روی آورده‌اند، در شهرهای جنوبی ماهشهر و هندیجان بیداد می‌کند”.

روزنامه جمهوری اسلامی نوشته بود که “این وضعیت امنیتی که در استان خوزستان و به خصوص در شهرهای مرزی و عشایرنشین و در جاده‌‌ها در حال وقوع است گذشته از قضیه سرقت، یک بحران برنامه‌ریزی شده امنیتی در جهت رعب و وحشت عمومی و ایجاد نارضایتی کلی مردم از نظام است”.

موسسات تحقیقاتی در ایران می گویند شمار افرادی که در این کشور زیر خط فقر مطلق زندگی می‌کنند تا دو سال پیش (بین سال‌های ۹۶ تا ۹۸ ) نسبت به سال‌های قبل آن دو برابر شده است.

فقر مطلق به شرایطی گفته می‌شود که در آن امکانات مادی فرد یا خانوار تکافوی نیازهای اولیه آنها را نکند. دسترسی به غذا، آب آشامیدنی سالم، سرپناه مناسب، آموزش اولیه و خدمات بهداشتی ضروری جزو این نیازهای اولیه‌اند.

همزمان با گسترش مشکلات مزمن معیشتی در ایران همچون افزاش تورم، رکود و رشد منفی، بیکاری و فساد، اصناف و مشاغل مختلفی در ایران به طور روزمره در حال برگزای تجمع اعتراضی و اعتصاب هستند.