ژنرال کالین پاول بر اثر “عوارض کرونا” درگذشت. به گفته خانواده پاول او با اینکه “کاملا واکسینه” بود به کرونا مبتلا شده بود.

آقای پاول که ۸۴ سال داشت در دولت جورج بوش پسر و در زمان حمله آمریکا به عراق وزیر خارجه بود. در آن زمان این بالاترین مقام رسمی دولتی بود که یک غیرسفیدپوست به آن رسیده بود. او پسر یک مهاجر جاماییکایی بود.

جورج بوش در نامزد کردن آقای پاول برای وزارت خارجه، از او در سال ۲۰۰۰ بعنوان یک آمریکایی “بزرگ”، “قهرمان” و “نمونه” یاد کرده بود و “سلامت اخلاقی، احترام عمیقش به دموکراسی و احساس وظیفه و غرور سربازی” او را ستوده بود.

اما این خوشنامی از سخنرانی معروف آقای پاول در شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۰۳ لطمه‌ای جبران‌ناپذیر دید. آقای پاول مدعی شد عراق سلاح کشتار جمعی دارد که بعد معلوم شد حقیقت ندارد.

خودش در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۵ گفته بود: “این لکه‌ای است … که همیشه در سابقه من خواهد ماند. دردناک بود و هنوز هم هست.”

آقای پاول که در دوره چهار رئیس‌جمهور در ارتش و دولت خدمت کرده بود، ژنرال چهار ستاره ارتش آمریکا و رئیس ستاد مشترک ارتش این کشور در زمان دولت جورج بوش پدر و حمله اول آمریکا به عراق پس از اشغال کویت هم بود.

از آقای پاول بعنوان یک جمهوری‌خواه میانه‌رو و عمل‌گرا یاد می‌شود.

POWELL

منبع تصویر، POWELL FAMILY PHOTO

کالین پاول که بود؟

یک نظامی کهنه‌کار که در جنگ ویتنام خدمت کرده بود و مشاور معتمد رئیسان جمهور آمریکا بود. سخنان او در شورای امنیت سازمان ملل، با اینکه حقیقت نداشت، جامعه جهانی را به حمله به عراق متقاعدتر کرد.

کالین پاول در ۱۹۳۷ در محله هارلم نیویورک در یک خانواده مهاجر جاماییکایی متولد شد. به گفته خودش دبیرستان را بدون هیچ برنامه‌ای به پایان رساند و هنگامی که در کالج، زمین‌شناسی می‌خواند به نیروهای آموزشی ذخیره پیوست، واحدی که برای یافتن فرماندهان نظامی آتی شکل گرفته بود.

او از این آمورشگاه فارغ‌التحصیل شد و با درجه ستوان دومی به ارتش آمریکا پیوست و در ایالت جورجیا خدمت کرد، در همان زمان سیاهپوستان در این ایالت اجازه نداشتند وارد رستوران‌های و میکده‌های سفیدپوستان شوند.

او سپس به ویتنام جنوبی اعزام و در آنجا زخمی شد، با قدم گذاشتن بر تله ضدنفر که باعث بلند شدن و فرو رفتن نیزه می‌شود.

او برای شجاعت در ویتنام مدال افتخار گرفت اما در بررسی گزارش‌هایی مبنی بر قتل‌عام مردم در مای‌لای در ۱۹۶۸، به این نتیجه رسید که “درست برعکس، رابطه سربازان آمریکایی و مردم ویتنام عالی است.”

اما شواهد فراوان و آنچه بعدا فاش شد سبب شد آقای پاول به “سرپوش گذاشتن” بر قتل‌عام متهم شود.

کالین پاول در سال ۱۹۹۰ در عربستان

آقای پاول سپس در دانشگاه در رشته ام‌بی‌ای تحصیل کرد و در دولت ریچارد نیکسون بورسیه معتبر کاخ سفید را به دست آورد.

او ستاره‌ای رو به ظهور بود و ارتقاء درجه یافت و به سرتیپی رسید و سپس مشاور نظامی ارشد کاسپار واینبرگر وزیر دفاع و بعد مشاور امنیت ملی دولت رونالد ریگان شد.

با ورود جورج پوش پدر به کاخ سفید کالین پاول رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح شد، بالاترین سمت نظامی در وزارت دفاع آمریکا. او جوانترین فردی بود که به این سمت رسیده بود.

بعد از حمله اول آمریکا به عراق او چهره‌ای بسیار سرشناس بود و حتی در سال ۱۹۹۶ به فکر نامزدی برای ریاست جمهوری افتاد اما همسرش از بیم جانش او را منصرف کرد.

powell

منبع تصویر، REUTERS

همین شد که آقای پاول با اینکه از حزب جمهوری‌خواه بود، در سال ۲۰۰۸ از باراک اوباما نامزد حزب دموکرات حمایت کرد تا او اولین رئیس‌جمهور غیرسفیدپوست آمریکا شود.

اما در نهایت مهمترین چیزی که شاید چند دهه سابقه نظامی و سیاسی آقای را تعریف کرده است صحبت‌های او در شورای امنیت سازمان ملل در سال ۲۰۰۳ بود که با شکل و نمودار، سلاح‌های کشتار جنگی عراق را توصیف کرد و شیشه‌ای کوچک حاوی سم سیاه‌زخم نشان داد که عراق با آن سلاح بیولوژیک تولید کرده است. هیچکدام حقیقت نداشت.

آقای پاول در پس پرده درباره تبعات حمله و اشغال عراق به جورج بوش هشدار داده بود، جمله‌ای معروف که به او منسوب شده است: “اگر بشکنی‌اش، به پایت نوشته می‌شود.”

کالین پاول

منبع تصویر، GETTY IMAGES

از آقای پاول نقل شده “چهار روز” پیش از این ارائه در سازمان ملل، مشغول پاکسازی “آشغال‌هایی” بوده که دفتر دیک چنی معاون وقت رئیس‌جمهور بعنوان شواهد امنیتی در اختیار او گذاشته بود.

او در سال ۲۰۰۵ به باربارا والترز گفت: “در جامعه اطلاعاتی کسانی بودند که در آن زمان می‌دانستند منابعشان خوب نیستند و نباید به آنها اعتماد کرد اما سکوت کردند. همین مرا نابود کرد.”

آقای پاول اما سربازی وفادار ماند و تهدید به استعفا نکرد. پس از پایان دوره اول ریاست جمهوری جورج بوش، “با توافق دوطرف” او از سمت وزیر خارجه کنار رفت و کوندالیزا رایس جایش را گرفت.

پس از آن آقای پاول از زندگی سیاسی و نظامی فاصله گرفت و بیشتر به امور شخصی و عام‌المنفعه پرداخت.