بررسی‌ها نشان می‌دهد که از زمان شروع همه‌گیری کووید-۱۹ در زمستان ۱۳۹۸ تا پایان تابستان ۱۴۰۰ ایران شاهد حدود ۲۵۷ هزار مورد “مرگ‌ومیر اضافی” بوده است. این رقم نشان می‌دهد هزینه انسانی خالص همه‌گیری در ایران بیش از دو برابر آمار رسمی جانباختگان کرونا بوده است.

طبق آمارهای سازمان ثبت احوال از دی ۱۳۹۸ تا آخر شهریور ۱۴۰۰ تقریباً ۹۱۵ هزار نفر در ایران فوت کرده‌اند؛ در صورتی که میانگین موارد فوت در مدت مشابه در سال‌های پیش از آغاز همه‌گیری ۶۵۸ هزار نفر بوده است.

به اختلاف شمار فوت‌شدگان در یک دوره زمانی با متوسط سال‌های قبل “مرگ‌ومیر اضافی” گفته می‌شود و شاخص خوبی برای تخمین هزینه انسانی مستقیم و غیرمستقیم بلایای طبیعی یا شیوع یک ویروس مرگبار نظیر کروناست. به عبارت دیگر، این رقم نشان می‌دهد که در صورت پیش نیامدن همه‌گیری، احتمالاً چه عده کمتری فوت می‌کردند.

نمودار: موارد فصلی فوت در ایران از زمستان ۱۳۹۸ تا تابستان ۱۴۰۰