۲۸ نفر از زندانیان سیاسی در ایران که در زندان‌های مختلف نگهداری می‌شوند با انتشار بیانیه‌ای اعلام کرده‌اند که “به یاد و احترام رنج‌های مشترکمان و در اعتراض به ظلم‌های ستمگران” سال ۱۴۰۰ خورشیدی را با اعتصاب غذا آغاز می‌کنند.

در این بیانیه، که فعالان حقوق بشر آن را منتشر کرده‌اند شماری از موارد برجسته نقض حقوق بشر در سال ۱۳۹۹ و سال‌های اخیر فهرست شده است.

زندانیان سیاسی امضاکننده این بیانیه گفته‌اند سه روز اعتصاب غذا می‌کنند.

آنها ضمن اشاره به نقض آزادی‌های سیاسی به طور ویژه به “خشونت کشنده فقر” و نابرابری‌های اقتصادی اشاره کرده و گفته‌اند خود را ایستاده در کنار “کارگران، معلمان، بازنشستگان و زحمت‌کشان” می‌بینند.

از اعتراضات سراسری دی ماه ۱۳۹۶ شعارهای اقتصادی و ضدحکومتی در بسیاری از اعتراضات ایران همزمان بیان می‌شود. در چهار سال اخیر موج‌های پیاپی از اعتراضات کارگری، معلمان و بازنشستگان رخ داده است.

۲۸ نفر از زندانیان سیاسی ایران در بیانیه نوروزی خود گفته‌اند: “ما به یاد و احترام رنج آوارگانی که در حاشیه‌نشینی و پشت‌بام خوابی به اسارت رفته‌اند و در اعتراض به استبدادی که حتی در زندان هم در پی گسستن هر پیوندی‌ست و به جبر تبعید آواره‌ات می‌کند، اعتصاب غذا خواهیم کرد.”

آنها به مرگ زندانیانی چون بهنام محجوبی و اعدام زندانیان سیاسی دیگر، از جمله نوید افکاری، مصطفی صالحی، و محمد ثلاث اعتراض کرده و گفته‌اند حکومت ایران سیستمی است که “امنیتش را بر سرکوب میزان می‌کند”.

این زندانیان، که چهره‌های شناخته‌شده‌ای چون کیوان صمیمی، امیرسالار داودی و کسری نوری در میانشان هستند، به اعتراضات آبان ۹۸ نیز پرداخته‌اند.

آنها با اشاره به کشتار معترضان در آبان ۹۸ گفته‌اند در “اعتراض به ظلم و ستمی که برای بقایش هیچ گلوله‌ای را هوایی تلف نمی‌کند” اعتصاب غذا می‌کنند.

مقام‌های ایرانی، از جمله محمدجواد ظریف، وزیر خارجه، واقعیت شمار بالای زندانیان سیاسی و عقیدتی را انکار می‌کنند و می‌گویند که در ایران کسی برای بیان عقیده و فعالیت‌های سیاسی و مدنی مسالمت‌آمیز زندانی نمی‌شود.