سفر اخیر بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، به ابوظبی برخی از عمیق‌ترین سوءظن‌های تهران نسبت به امارات متحده عربی را تقویت کرده است. مقام‌های ایرانی و رسانه‌های تندرو این دیدار را تازه‌ترین نشانه گسترش همکاری‌های امنیتی میان اسرائیل و امارات علیه جمهوری اسلامی ایران توصیف کرده‌اند.
این نگرانی‌ها و همچنین نگاه به امارات به عنوان یک تهدید امنیتی، پس از جنگ اخیر تشدید شده است؛ جنگی که طی آن ایران بارها منافع آمریکا مستقر در امارات و نیز زیرساخت‌های انرژی این کشور را هدف قرار داد.
با این حال، تنش‌ها فراتر از جنگ اخیر است. روابط امارات با اسرائیل، نزدیکی جغرافیایی این کشور به ایران و تنگه راهبردی هرمز، اختلاف دیرینه بر سر سه جزیره خلیج فارس و در عین حال پیوندهای گسترده اقتصادی میان ایران و امارات، روابطی پیچیده را شکل داده است که در آن بی‌اعتمادی عمیق با وابستگی متقابل اقتصادی در هم آمیخته است.
چرا سفر نتانیاهو خشم ایران را برانگیخت؟
پس از آنکه بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، ۲۷ سپتامبر به ابوظبی سفر کرد و با محمد بن زاید آل نهیان، رئیس امارات متحده عربی، دیدار کرد، اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت خارجه ایران، به کشورهای منطقه هشدار داد که استفاده اسرائیل از خاک آنها برای هدف قرار دادن ایران می‌تواند «پیامدهای بسیار خطرناکی» داشته باشد.
محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، صریح‌تر سخن گفت. او در شبکه ایکس نوشت: «همان‌طور که میزبانی از پایگاه‌های نظامی آمریکا برای شما امنیت به ارمغان نیاورد، میزبانی از “قصاب غزه” نیز پیامدهای مطلوبی نخواهد داشت.» رضایی همچنین از کشورهای منطقه خواست از آنچه «ادعاهای بی‌اساس» درباره سه جزیره خلیج فارس خواند، دست بردارند.
اشاره به این جزایر تصادفی نبود. تنها چند روز پیش از آن، امارات بار دیگر در مجمع عمومی سازمان ملل ادعای خود درباره جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک را مطرح کرده بود. ایران بار دیگر اعلام کرد که حاکمیتش بر این جزایر «قابل مذاکره نیست».
رسانه‌های ایرانی پا را فراتر گذاشتند. روزنامه وطن امروز در تیتر خود نوشت: «وقتی شیوخ امارات پیاده‌نظام ترامپ و بی‌بی می‌شوند» و همسایه جنوبی ایران را «شرکت صهیونیستی امارات» نامید.
برخی رسانه‌های دیگر نیز ابوظبی را به تسهیل هماهنگی‌های امنیتی تحت رهبری اسرائیل علیه ایران متهم کردند و گمانه‌زنی‌هایی را درباره اینکه این دیدار ممکن است به شکل‌گیری یک ائتلاف امنیتی گسترده‌تر در منطقه منجر شود، مطرح کردند.