جنگ ایران و مهمتر از آن تبعات بحران در تنگه هرمز بر نشست امسال مجمع عمومی سازمان ملل متحد سایه انداخته است؛ بحرانی که پیامدهایش برای امنیت منطقه، عرضه انرژی و معیشت مردم، در سخنان رهبران قدرتهای جهانی و سران خاورمیانه بازتاب یافت. بازگرداندن امنیت کشتیرانی دغدغهای مشترک بود، اما درباره چگونگی پایان جنگ، مواضع متفاوتی مطرح شد.
دونالد ترامپ از احتمال توافق با تهران پس از انتخابات میاندورهای آمریکا سخن گفت، اما همزمان جمهوری اسلامی را به نابودی تهدید کرد. رئیسجمهور آمریکا همچنین مدعی شد عملیات نیروی دریایی کشورش، عبور نفت از هرمز را افزایش داده است. سخنان او آمیزهای از تاکید بر فشار نظامی و اقتصادی و بازگذاشتن راه توافق بود.
امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، بر ضرورت بازگشایی تنگه هرمز و رعایت حقوق بینالملل تاکید کرد و گفت آزادی کشتیرانی نباید ابزار باجگیری باشد. او از ائتلافی مستقل و چندملیتی برای تامین امنیت عبور کشتیها سخن گفت.
اندی برنهام، نخستوزیر بریتانیا، نیز بر همکاری با فرانسه و دیگر شرکا برای حمایت از آزادی کشتیرانی در خلیج فارس تاکید کرد؛ بدون آنکه در سخنرانی خود طرح مفصلی برای پایان جنگ ارائه کند.
اما برای رهبران منطقه، بحران در تنگه هرمز با نگرانی از گسترش جنگ و آسیبپذیری کشورهای همسایه گره خورده بود.
شیخ تمیم بن حمد آل ثانی، امیر قطر، منطقه را در یکی از خطرناکترین مراحل خود توصیف کرد و نسبت به کشیدهشدن همسایگان به جنگی که متعلق به آنها نیست، هشدار داد. او بازگشایی هرمز و بازگشت به مذاکرات را راه رسیدن به توافقی پایدار دانست که امنیت سراسر منطقه، «از جمله ایران» را تامین کند. پیشنهاد او ایجاد نظام امنیت جمعی منطقهای بر پایه احترام به حاکمیت کشورها و عدم مداخله بود.
رجب طیب اردوغان، رئیسجمهور ترکیه، نیز خواستار حفظ آزادی کشتیرانی در هرمز شد و گفت کشورش برای پایاندادن به درگیری در خلیج فارس با دیگر کشورها همکاری میکند. او هشدار داد گسترش جنگ به همسایگان به سود هیچکس نیست.
ملک عبدالله دوم، پادشاه اردن، بر ابعاد جهانی بحران تاکید کرد و گفت: جنگ ایران نشان داده بیثباتی چگونه تجارت، سرمایهگذاری و زندگی مردم را فراتر از منطقه مختل میکند.
او به افزایش فشار هزینههای انرژی و مواد غذایی بر خانوارها از هند و اسپانیا تا آمریکا اشاره کرد.